Encamên lêgerînê
qoz m yay, kavis
qozax m yosma
qozaxe m koza
qoze n 1. koza (içinde tohum veya krizalit bulunan koruncak) * qozeya hevrîşim ipek kozası * qozeya tirtûl tırtıl kozası 2. ipek böceği
qoze danîn ipek böceği yetiştirmek
qozeqer m gök kuşağı, ebe kuşağı, ebem kuşağı, Meryem Ana kuşağı, yağmur kuşağı
qozexane m ipekhane
qozî (i) m durum, durmaç
qozî (ii) m 1. dış köşe 2. açı
qozî (iii) m iğne (bazı böceklerde bulunan savunma organı)
qozî (iv) n 1. uç (uzun bir şeyin baş veya son noktası) 2. göz ucu
qozîbir n köşe taşı
qoz (rengdêr) kov, xûz, kûz, qilûz, qiloz, berve, xûl, qor, bûl, qov, qilom, qof, qûz, qulom, quloz, qulûz, qilûç tewiyayî, çemiyayî, xwar, xwehr, ne rêk, ne rast, tewandî, çemandî: Pişta wî di bin bar û piştiyên giran ve qoz bûye. çemandî, tewiyayî.
Bide ber: quz.
Bikaranîn: Lêker: qoz bûn, qoz kirin. Navdêr: qozbûn, qozkirin Rengdêr: qozbûyî, qozkirî.
: piştqoz, piştqozî, piştqozîtî, piştqoztî, qozeqer
qoz bûn (lêker)(Binihêre:) qoz
qoz kirin (lêker)(Binihêre:) qoz
qozax (navdêr, mê) zerî, perî, delal.
ji wêjeyê: Lê lê Binevşê law! Dilê mi serê vê şeveqê dilekî bi kul û kesîr e, belê dilekî bi xemêyo, Weyla kuleke li şeş kulê kete mala bavê te de serê vê salêyo, Yekî misilmanî, camêrî, kurê xelkêyo, Nikarî ti bi der bikî konê Şamêyo, Malxirabê vexwî fincanê qehwê, parîk nan bixwî ji sifrê hê li taştêyo,Go li hukmê rebbê ‘alemê, banê banî xêra me wê bêyo, Erê çiqa çav li bejn û bala me qozax û serbizêra bikevin çavtarîkî bi wa de bêyo,(Ji Dastana Cembeliyê Hekarî ji Lokman Turgut: Cembelî fils du prince de Hekkarî, iranistik.uni-goettingen.de, 11/2002).
: qozaxî, qozaxîtî, qozaxtî
qozaxî (navdêr, mê) rewşa qozaxbûnê.
ji: qozax + -î
qozbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qoz
qozbûnî (navdêr, mê) kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, qovbûnî, qilombûnî, kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, qilombûnî, kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, qilombûnî, kovbûnî, xûzbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qilombûnî, kovbûnî, kûzbûnî, qilûzbûnî, qilozbûnî, bûlbûnî, qovbûnî, qilombûnî.
ji: qoz +-bûnî
qozbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qoz
qozeqer (navdêr, mê) keskesor, bûka baranê, keskûala, kevana rengîn ya ku li esmanan xuya dibe dema tava rojê li şiliyê dikeve, qewsûquzeh, kazûkeder.
ji: qoz + -e- + qer.
: qozeqerî
qozeqerî (navdêr, mê) rewşa qozeqerbûnê.
ji: qozeqer + -î
qozî 1. kunc (navdêr, nêr) kujî, çuh, kunc, qulaç, goşe, firrin, ocax, argûn.
Herwiha: qorzî qorzîk qozîk.
ji wêjeyê: Ew weha difikirî ko hin kesan xwe didan qoziyekê, zaroyên xwe mihafize dikirin û ji zaroyên xelkê re digot ko herin şerî. Wan ji xelkê re digot ko hewceyî kar û xebatê nake, ji xwe şoreş nêzîk bûye, lê wî/wê karê -memûrtî- dewletê dikir. Wan ji zarokên xelkê re digot ko neçin eskeriya tirkan, herin serê çiyayan, lê zarokên wan di ordiya tirkan de dibûn sûbay û qumandan. Ji xelkê re digot ko neçin dibistanên ji perwedeyiya bûrjûwazî pêk tên, lê wan ji dêvila zaroyên xwe zilam digirtin û bi pereyan ew di dibistanên bilind de bi cîh dikirin. Wan ji alemê re digot ko nebin qoricî, lê hemû merivên wan dibûn serekqoricî û derdiketin operasiyonan...
qozîk (navdêr, mê) qozîya biçûk,quncik Zarok di qozîkê de dida grî
qozkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qoz kirin
qozkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qoz
qoz m. qoz, koz n.
qoze m. pêleke, qoza, gozek m.
qozeqer m. keskesure, mîya hewzûkeske, mîya heqî, keskûsure, mundîya asma fat m., tîrîja hewzûkeske, mundîya hezretî fat m., mundîya eyso fatma m.
qozexane m. hevresimxane, qozexane,îpegxane m.
qozî n. kunce, kuj, hok, kuncik, qunc, kujik, kunj, quncik, huk, kuinc n.
m. kurane, adirgane, kuçlane, tifaye, adirca, adirgun, adilgin m.
m. nîk, ser n.
n. piran n.r parî n.r loqe m.r loqme n.r gepe m.r pirun n., luqme n.