Encamên lêgerînê
qorik (i) rd koruk
qorik (ii) ant/m 1. kalça 2. kıç, popo 3. sağrı, terki * qorika hêsp atın terkisi 4. kuyruk sokumu 5. baldır
qorik (iii) m tandir şeklinde buğday, arpa konulan kap
qorik (iv) m sırt
qorikpehn rd sırtı geniş
qorik hêt, qarçik
(navdêr, mê) navbera herdu milan li piştê.
Herwiha: qork.
Bide ber: qorîk.
ji wêjeyê: Pişt ji stû heta navê ye; li hêla piştê, binê stû, nav her du milan qorik e. Ji kesên ku ji qorikê ve xûl dibin re qop dibêjin, ango bi Tirkî qambûr. Qop û qup dijwate ne; Qup tîkbûn û qop jî xûlbûn e. Mînak; filankeso xwe çiqas qup dike, bêvankesê qop bûye, li qorika pişta wî/wê xistin. Li cem me ji kesên ku qop bûne re qopo tê gotin. Meşa ne serast an kesên seqet çoq e, ji kesên wisa re jî çoqo tê gotin. Em ji kesên ku xwe dihetikînin ango şerm nakin re şûtik dibêjin.
qorikî (navdêr, mê) mîzvegîrî.
ji: qorik + -î
qorik n. qorix, gocik, qocux n. |l
m. ana. hengil, kule, qorik, qalçe, qulî n.