Encamên lêgerînê
qism bnr qisim
qismen h kısmen
qismet n 1. kısmet 2. kısmet (olayların kötü sonuçlarını tevekülle karşılama durumu) 3.b kısmet (‘şimdiden belli değil, ya olur ya olmaz’ anlamında)
qismet bûn kısmet olmak * eger qismet be em dê hev bibînin kısmet olursa görüşürüz
qismet û nisîbê (yekê) çêbûn kısmet (veya kısmeti) çıkmak
qismetê (...) girê dan kısmetini bağlamak
qismetê (...) vebûn 1) kısmeti açılmak (kazancı artmak, bolluğa ermek) 2) kısmeti açılmak (kendisiyle evlenmek istiyen biri çıkmak)
qismetê (yekê) derketin kısmet (veya kısmeti) çıkmak
qismetê (yekî) fireh bûn kısmeti bol olmak
qismetê (yekî) hatin kısmeti ayağına (kadar) gelmek
qismî rd kısmî, bölümsel 2. fel tikel
qism (navdêr, nêr) beş, pişk, parçe, babet, hinek ji hemiyê, par.
Herwiha: qisim.
ji: Ji erebî.
: qismandin, qismandî, qismen, qismî
qismek kewte, hinek
qismet nesîb *“kes nikare qismetê kesî bixwe”
(navdêr, mê) nesîb, siûd, talih, bext, qeder, çarenivîs, şans, felek, enînivîs: Qismetê me çi be, em ê pê razî bin. rojgar, enînivîs.
ji: Ji erebî قسمة.
Bikaranîn: Lêker: qismet bûn, qismet kirin. Navdêr: qismetbûn, qismetkirin Rengdêr: qismetbûyî, qismetkirî.
: qismetî, qismetperist, qismetperistî
qismet bûn (lêker)(Binihêre:) qismet
qismet hatin ber lingan (biwêj) şans yekî vebûn, kar baş meşîn, derfetên girîng jê re amade bûn. rewşa wî gelekî xerab bû, lê hema ji nişkan ve qismet bate ber lingan û ev karê baş bi dest xist.
qismet hatin girêdan (biwêj) bext û qird baş neçûn, di hêla aborî de astengî kişandin. her hai qismetê min hatiye girêdan, naxwe ev çi ne, tên serê min?
qismet kirin (lêker)(Binihêre:) qismet
qismetbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qismet
qismetbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qismet
qismetê (yekî) vebûn (biwêj) şans û bext vebûn. vê gavê qismetê wê vebûye, ka dawî çawa tê?
qismetê xwe xwarin (biwêj) her kes bi tenê dikare li gorî derfetên xwe yên heyî sûd wergire. qismetê her kesî li gorî zerengî û derfetên wan pêk tê û loma jî her ıces tenê dikare qismetê xwe bixwe.
qismetî (navdêr, mê) rewşa qismetbûnê.
ji: qismet + -î
qismetkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qismet kirin
qismetkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qismet
qismetperist (navdêr, mê) determînîst, fatalîst, qederperist
qismî (navdêr, mê) rewşa qismbûnê, beşî, ciz.
ji: qism + -î
qism m. sektor, bes, qism n.
m. sax, bir, tej, qisim, bes n.
qismen h. qismen, piskê, tayê
qismet n. qismet, nesîb n.
qismet bûn lng. . qismet bîyene, nesîb bîyene
qismet kirin lg. qismet kerdene, nesîb kerdene
qismet vebûn lng. . qismet rabîyene, nesîb rabîyene *qismet hatîye ber derî qismet/nesîb amo verê çêberî