Encamên lêgerînê
qiral n 1. kral 2. mec kral (herhangi bir alanda başkalarından üstün olan kimse) 3. kral (çok başarılı ve zengin iş adamı) * qiralê şekir şeker kralı
qiralgeh m krallık (kral yönetiminde yönetilen dtoprak)
qiralî m krallık
qiralîçe m 1. kraliçe 2. mec kraliçe (kendi cinsleri arasında herhangi bir bakımdan üstünlüğü olan) * qiralîçeya ciwaniyê güzellik kraliçesi
qiralîçetî m 1. kraliçelik 2. mec kraliçelik
qiralperest rd/nd kralcı
qiralperestî m kralcılık
qiraltî m krallık
qiral (navdêr, nêr) key, paşa, mîr, melik, padîşa, serok, serdar, serwer, pêşeng, pêşewa, hakim, prens.
Herwiha: keral kiral kral qeral qral.
Bide ber: qiralîce prens prenses.
ji: ji zimanên silavî.
: qiralane qiralgeh qiralgehî qiralî qiralîce qiralîcetî qiralîceyî qiralparêz qiralparêzî
qiralane (rengdêr) bi awayekî qiral.
ji: qiral + -ane
qiralgeh (navdêr, mê) xannişîn.
ji: qiral +-geh
qiralî (navdêr, mê) paşatî, şahîtî, mîrî, melikî, mîrtî, mîrbûn.
Herwiha: qiralîtî, qiraltî, qeralî, qeralîtî, qeraltî, qralî, qralîtî, qraltî.
ji: qiral + -î
qiralîçe (navdêr, mê) qirala jin, jina ku qiral e, jina qiralekî.
Herwiha: keralîçe, kiralîçe, kralîçe, qeralîçe, qralîçe.
Hevwate: keybanû, sitî, şabanî, xatûn.
ji: qiral + -îçe.
: qiralîçehî, qiralîçetî, qiralîçeyane, qiralîçeyî
qiralîçetî (navdêr, mê) rewşa qiralîçebûnê.
ji: qiralîçe + -tî
qiralîçeyane (rengdêr) bi awayekî qiralîçe.
ji: qiralîçe + -ane