Encamên lêgerînê
qewm n kavim, budun
qewman m olay
qewmî rd kavmî, budunsal
qewmik m uzun kuyruğu olan bir kabak türü
qewmîn m olay
qewmîtî m kavmiyet
qewmiyet m kavmiyet
qewmnas nd/nt etnograf
qewmnasî m etnografya
qewmperest nd/nt ırkçı
qewmperestî m ırkçılık
qewm milet, gel *“qewma kewê, kurmê hev e”
(navdêr, nêr) komek mirovan ya ku ziman û/yan dîroka wan yek e.
Hevwate: gel , milet, netewe.
Herwiha: qawm, qawîm, qewîm.
Bide ber: eşîr, êl, hoz, nijadPeyvên jêçêkirî, qewmî.
ji: ji erebî قوم (qewm)
qewmî (rengdêr) neteweyî, millî, gelî, miletî.
Bide ber: qewimî.
ji: Ji erebî: qewm + -î.
: qewmiyet, qewmîtî
qewmîtî (navdêr, mê) rewşa qewmîbûnê, qewmiyet.
ji: qewmî + -tî
qewmiyet (navdêr, mê) neteweyîtî, neteweparêzî, welatparêzî, neteweperwerî, miletperwerî, evandina miletê xwe, hezkirina ji gelê xwe.
ji wêjeyê: De binerin bê zarokên xelkê çiqasî girêdayî doz û qewmîyeta xwe ne. Çep bin jî çepên welatê xwe, rast bin jî rastên welatê xwe, dîndar bin jî dîndarên welatê xwe, û qûnek bin jî qûnekên welatê xwe ne. Yanî, mêrikan berjewendîyên gel û welatê xwe di ser hertiştî re digrin. Meselen kovara bi navê Türksolu (Çepên tirk) û derûdora wê!(Lotikxane.com, 12/2007).
ji: Ji erebî: qewmî + -yet ji qewm + -î + -yet
qewmnas (navdêr, mê) nîjadnas, etnograf.
ji: qewm +-nas
qewmnasî (navdêr, mê) nîjadnasî, etnografya.
ji: qewm +-nasî
qewm Stamm
Volk
Volksgruppe
qewmîn ereignen, sich ~
geschehen
vorkommen
qewm n. qewm, qom n.
qewmandin lg. . qewimnayene, sere ardene, serde ardene, pede ardene
qewmî rd. qewmên, qew m., etnîk
qewmik n. bot. qafe, kundira awe, kuya awî m.
qewmîn m. qewime m.f rirîye m., satîye m., hêkete m., tesqele n., weqa m., hedîse n., hewadîs n., olaye m.
qewmnas m/n. etnograf, qewmsinas n.
qewmnasî m. etnografya, qewmsinasîye, qewmîyat m.