Encamên lêgerînê
qewimîn olmak, oluşmak.
m 1. oluşma, olma, oluş, cereyan etme, husul bulma, meydana gelme, vuku bulma 2. gerçekleşme, hâsıl olma, gelişme (olan biten) 3. kaçınılmaz olma, beklenmedik durumda gerekli olma 4. gelme (çıkma, yönelme) 5. gelme (sonuç çıkma)
l/ngh 1. oluşmak, olmak, cereyan etmek, husul bulmak, meydana gelmek, vuku bulmak, geçmek * dîsa çi qewimiye? yine ne olmuş? * qewimiye çûye bir iştir olmak * cihê ku bûyer lê qewimiye olayın geçtiği yer 2. gelişmek, gerçekleşmek, hâsıl olmak 3. kaçınılmaz olmak, beklenmedik durumda gerekli olmak * îro qewimiye bugün gerekiyor 4. gelmek (çıkmak, yönelmek) * metirse jê xerabî naqewime korkma ondan kimseye kötülük gelmez 5. gelmek (sonuç çıkmak) * nayê zanîn ku wê çi ji van lebatê te biqewimin bu davranışlarından ne gelir bilinmez
qewimîn (lêker)(navdêr, mê) rû dan, bûn, çêbûn, peyda bûn, pêk hatin (bi taybetî bûyer): Xwedê neke ku belayek li wan biqewime..
Herwiha: qewiman qewman qewmîn.
Têkildar: qewimandin. Tewîn: Lêker: -qewim-.
ji: Ji erebî قَوََّمَ (qewweme).
: qewimî qewimiyayî qewmayî
qewimîn/diqewime/biqewime 1. bûn 2. pêk hatin 3. rûdan
qewimîn to happen, to occur, to take place, to come about
to occur, to happen
v.i. to happen
v.i. to happen
qewimîn geschehen
qewimîn entstehen
ereignen, sich ~
geschehen
hervorbringen
passieren
vorkommen
werden
qewimîn lng. . satîyene, rî dayene, qewimîyene, rîrîyene, virazîyene, bîyene, qewmîyene
m. satîyayis, rîdayis, qewimîyayis, rîrîyayis, virazîyayis, bîyayis, qewmîyayis n.