Encamên lêgerînê
qesab nd/nt1. kasap 2. kasap (dükkanı) 3. mec kasap (kan dökücü)
qesabe m kasaba
qesabê seriyan insan kasabı
qesabeyî rd kasabalı
qesabî m 1. kasaplık 2. mec kasaplık (kan dökücülük)
qesabxane m 1. kasaphane, mezbaha 2. mec katliam yeri
qesandin m makaslama
l/gh makaslamak
qesar (i) m soğutucu, dondurucu
qesar (ii) m baharda hayvan mayısı (vıcık vıcık dışkısı)
qesar (iii) m 1. kastar 2. nd/nt kastarcı (kastarlama işini yapan kimse)
qesar kirin l/gh kastarlamak
qesaran m kastarlamanın yapıldığı çeşme, pınar veya akarsulara yakın ve belirli bir yer.
qesarbûn m kastarlanma
qesarbûyî rd kastarlı
qesaret m 1. kastarlama 2. yıkıma, temizleme
qesarker nd/nt kastarcı
qesarkerî m kastarcılık
qesarkirî rd kastarlı, kastarlanmış
qesarkirin m kastarlama
qesav bnr qesab
qesawet m kasavet
qesab 1. goştfiroş 2. kesê ku serê sewalên ku goştê wan tê xwarin jê dike, digure û kelepîçe dike 3. kujerê bêrehm
(navdêr) serjêker, gurankar, kesa/ê ku ajelan ser jê dike û goştê wan bo firotinê amade dike, goştfiroş, firoşkara/ê goştî, (mecazî) bikuj, kujyar, xwînmêj, kesa/ê ku gelek mirovên bêguneh kuştine: Sedam, Atatirk, Xumeynî û Esed qesabên kurdan in..
Bide ber: qesabe, qesas.
ji wêjeyê: Bi girtina qesabê Srebrenîsayê, serqumandarê ordiya Sirbistanê yê berê Ratko Mladiç careka dî hesteka wesa bi min re çêbû ko ev dinya yêkpare ye û ya me tevan e..
ji: Ji erebî.
: qesabî, qesabîtî, qesabtî, qesabxane
qesabeyî (navdêr, mê) rewşa qesabebûnê.
ji: qesabe + -yî
qesabî (navdêr, mê) rewşa qesabbûnê, goştfiroşî.
ji: qesab + -î
qesabxane (navdêr, mê) girûxane, mezbexe, selexane, kuştargeh, cihê ku ajel lê tên serjêkirin, mezbehe.
Herwiha: qasabxane.
ji: qesab + -xane
qesas (navdêr) qatil, kujer, qesab, kujyar.
Herwiha: qessas.
ji wêjeyê: Peppûkê Kenan Evrenê Arnavût di jîyana xwe de carekê rastîyek got ew jî bû bela serê wî û bû qeşmerê qeşmeran. Kenan Evrenê ku qesasê serê bi hezaran şoreşger û Kurdan e, vê dawîyê tirsa mirinê pêre çêbûbû û xuyaye li kirinên xwe poşman bûye. Lê êdî fêda mirinê ji ecel re tuneye û poşmanîya talî fêde nade kesî.(Lotikxane.com, 3/2007).
ji: Ji erebî.
: qesasî, qesasîtî, qesastî
qesasî (navdêr, mê) rewşa qesasbûnê.
ji: qesas + -î
qesas Mörder
Rache
Vergeltung
qesa m. qesa, cemed, buz, qese, qes, qeja n.
qesa bûn lng. . qesa bîyene, cemed bîyene
qesa girtin m. cemedgirewtis, qesagirewtis n.
lg. qesa girewtene, cemed girewtene
qesa helîn m. defroser, qesarovilêsnayox, cemedhelênayox n.
qesa lê ketin lng. . qesa re rikewtene, cemed re rikewtene
qesab m/. qesab, gostrotox, qesav n.
qesabe m. qeseba m., saristaneke m.r qesaba m.r saristanek n.
qesabeyî rd. qesebayij, saristanekij
qesabxane m. qesabxane, serebirxane, mezbaha n.
qesageh m. cemedgeh, qesageh, buzgeh n.
qesagirtî rd. cemedgirewte, qesagirewte
qesar m/. debaxker, hasilcî, hasilker, debaxcî n.
qesartin lg. qesernayene, sipî kerdene, qas kerdene, pûr kerdene, patene, qesirnayene, qasiknayene, sipe kerdene, pacayene
m. qesernayis, sipîkerdis, pûrkerdis, qaskerdis, patis, qesirnayis, qasiknayis, sipekerdis n.
lg. ruçiknayene, pûrt kerdene, pirçiknayene, pûrgknayene, quriçnayene, pûrtnayene
qesas m. tol, heyf, qesas, hêf, întiqam n.
qesasikîn lng. . cemed rabijîyene, qesa rabijîyene
qesawî m. qesawî, qesabu, qisawî, qasaxon n.
qesawî kirin tg. qesawî kerdene, qesawînayene
qesawîkirin m. qesawîkerdis, qesawînayis n.
qesawug m. qesawî, qesabu, qisawî, qasaxon n.
qesayî m. qesawî, qesabu, qisawî, qasaxon n.
rd. qesayî, cemedî, qesayên
qesayîdar rd. qesayên