Encamên lêgerînê
qelibîn m 1. devrilme, devriliş 2. devrilme, devirilip yuvarlanma (araba, otomobil vb. için) 3. devrilme, yıkılma 4. yatma, eğilme 5. çevrilme, tercüme olma 6. dönme (inanç, din veya düşüncesini değiştirme, döneklik yapma) 7. dönme (durumdan duruma geçme, değişme, olduğundan daha değişik bir durum alma) 8. alabora olma 9. aşma, gözden kaybolma 10. fenalaşma, kötüleşme (durumu gittikçe ağırlaşma) 11. cayma, pişman olma
l/ngh 1. devrilmek 2. devrilmek, devirilip yuvarlanmak (araba, otomobil vb. için) 3. devrilmek, yıkılmak 4. yatmak, eğilmek * debr ji ber bayê tev qelibîne ekinler rüzgârdan dolayı yattı 5. çevrilmek, tercüme olmak 6. dönmek (inanç, din veya düşüncesini değiştirmek, döneklik yapmak) 7. dönmek, değişmek (durumdan duruma geçmek, olduğundan daha değişik bir durum almak) * hewa ji nişka ve qelibî hava birden döndü * rengê wî qelibî rengi değişti 8. alabora olmak 9. aşmak, gözden kaybolmak * ji çiya qelibîn dağı aştılar 10. fenalaşmak, kötüleşmek (durumu gittikçe ağırlaşmak) * nexweş hey car qelibî hasta gittikçe kötüleşti 11. caymak, pişman olmak
qelibîn (lêker)(navdêr, mê) wergerrîn, dagerrîn, qulipîn, ketin ser kêleka xwe. Tewîn: Lêker: -qelib-.
Têkildar: qelibandin.
: qelibiyayî, qelibî
qelibîn/dielibe/biqelibe 1. dan ber xwe û çûn 2. noqî tev bûn 3. wergerîn
qelibîn to roll over; to turn turtle
(biqelibe) to fall over to capsize, to turn round
qelibîn umkippen
umstürzen
qelibîn lng. binaw bîyene, roqulopîyene, quiopîye awe bîyene, xerq bîyene
lng. ciqelebîyene, cinetelîyene, cinezelîyene
lng. dêmdîyene, qelibîyene, qeldîyene