Encamên lêgerînê
qel m kesim, kırım, katliam
qel (i) zo/m karga (Corvus)
qel anîn l/gh kökünü getirmek
qela (...) anîn kökünü kazımak, kökünden kazımak
qela (i) zo/m kara karga
qela (ii) m 1. kalay 2. kalay (kalaylanmış bir kabın üzerindeki alaşım tabakası)
qela bûn l/ngh kalaylanmak
qela kirin l/gh kalaylamak
qela mêran anîn yiğitlerin kökünü kazımak
qelabûn m kalaylanma
qelaç (i) erd/n 1. yamaç 2. etek (dağ eteği) 3. nd/rd kayalık
qelaç (ii) m omuzdan parmak ucuna kadar uzunluk birimi
qelaç (iii) rd kıraç
qelaçe m barikat
qelaçî rd kıraç * axa qelaçî kıraç toprak
qelaço m 1. katliam, kırım, toplu kıyım 2. bj kıran, ölet 3. kırım (hayvanların hastalık, soğuk gibi sebeplerle ölmesi)
qelaço kirin l/gh kırımdan geçirmek, toplu kıyım yapmak
qelaçoker rd katliamcı
qelaçokerî m katliamcılık
qelaçokirî rd kırımdan geçirilmiş olan
qelaçokirin m kırımdan geçirme, toplu kıyım yapma
qelaçoyî m m tenkil, topluca ortadan kaldırma
qelaçoyî kirin l/gh tenkil etmek, topluca ortadan kaldırmak
qelaçoyîkirin m tenkil etme, topluca ortadan kaldırma
qeladar rd kalaylı
qelaf n kılıf
qelafet n 1. bünye, cüsse (vücut yapısı) 2. kılık, fiziki görünüş (insan için)
qelakar nd/nt kalaycı
qelaker nd/nt kalaycı
qelakerî m kalaycılık
qelakirî rd kalaylı, kalaylanmış
qelakirin m kalaylama
qelamizgînî zo/m ekin kargası (Corvus frugilegus)
qelan (i) m kavurma
qelan (ii) m 1. kırım * Xwedê qelana wê bîne Allah sizi kırımdan geçirsin 2. yok etme, eradikasyon * qelana tayê sıtma erdikasyonu
qelancik m serçe parmağı
qelandî rd 1. kavruk, kavurma (kavrulmuş olan) 2. kızartılmış
qelandîbûn m kavrukluk
qelandin 1.kavurmak, kızartmak. 2.soyunu kurutmak.
qelandin (i) m 1. kavurma, kavuruş (kızartarak pişirme) 2. kızartma (kızgın yağda pişirme) 3. ütme
l/gh 1. kavurmak (kızartarak pişirmek) * goşt qelandin et kavurmak 2. kızartmak (kızgın yağda pişirmek) 3. ütmek
qelandin (ii) m 1. kırma, kırıp geçirme, kırımdan geçirme (öldürme, yok etme, yok olmalarına sebep olma) 2. soyunu kurutma, kökünü kazıma (veya kurutma) 3. köreltme (soyunun bitmesine sebep olma)
l/gh 1. kırmak, kırıp geçirmek, kırımdan geçirmek (öldürmek, yok etmek, yok olmalarına sebep olmak) * sermaya îsal heywan qelandin bu seneki soğuklar hayvanları kırdı 2. soyunu kurutmak, kökünü kazımak (veya kurutmak) * şêr qelandine aslanların soyunu kurutmuşlar 3. köreltmek (soyunun bitmesine sebep olmak)
qelanik kalay.
qelanîk m kalay
qelanîn m kökünü getirme
qelantor rd cüsseli
qelap kîm/m evirtim
qelapik avêtin l/gh pütür pütür olmak (ellerin çatlaması gibi)
qelaptî rd 1. devrik * porê wî yê qelaptî pê diket devrik saçları ona yakışıyordu 2. devrik (yıkılmış, dik durumunu yitirmiş) 3. yatık (çevrilmiş, devrik) * berstûka qelaptî yatık yaka 4. inik (yük) 5. çevrik 6. çevrili, dönük 7. kîm evirtik
qelaptîbûn m 1. devriklik 2. yatıklık
qelaptin m 1. devirme 2. devirme, yıkma 3. yatırma, yıkma (bir tarafa eğme) 4. yıkma (yük indirme) 5. aktarma (çatı, dam için) 6. çevirme (öteki yüzünü görünür duruma getirme) 7. çevirme (hile, dolap, dalevere dürüst olmayan davranışlar yapma) 8. çevirme, aktarma (bir dilden başka bir dile tercüme etme) 9. çevirme (bir durumdan başka bir duruma getirme, dönüştürme) 10. döndürme, çevirme 11. evirme, tersine çevirme 12. çalkalama, çalkama (kuluçka yumurtalarını çevirme) 13. çırpma (güreşte rakibini sırtı üstü sağa sola savurma)
l/gh 1. devirmek 2. devirmek, yıkmak * min dar qelapt ağacı yıktım * me dar qelapt ağacı devirdik 3. yatırmak, yıkmak (bir tarafa eğmek) * bayê debr qelaptiye rüzgâr ekini yatırmış 4. yıkmak (yük indirmek) * bar qelapt yük yıktı 5. aktarmak (çatı, dam için) * xanî qelaptine, dar marên ku şikiyane diguhêrin damı aktarmışlar, kırıkları değiştiriyorlar 6. çevirmek (öteki yüzünü görünür duruma getirmek) * pelên defterê qelaptin defterin sayfalarını çevirdi 7. çevirmek (hile, dolap, dalevere dürüst olmayan davranışlar yapmak) * gotin çawan li hesabê wê hat wisan qelapt sözü işine geldiği gibi çevirdi 8. çevirmek, aktarmak (bir dilden başka bir dile tercüme etmek, nakletmek) * min berhem ji Kurdî qelapte Tirkî eseri Kürtçeden Türkçeye çevirdim 9. çevirmek (bir durumdan başka bir duruma getirmek, dönüştürmek) * dixwazin dêrê biqelêbin bikin camî kiliseyi camiye çevirmek istiyorlar 10. döndürmek, çevirmek 11. evirmek, tersine çevirmek 12. çalkalamak, çalkamak (kuluçka yumurtalarını çevirmek) 13. çırpmak (güreşte rakibini sırtı üstü sağa sola savurmak)
qelaptin henekan (hewesan an jî yariyan) şakaya boğmak (dökmek veya bozmak)
qelaptin tinazan (an jî henekan) alaya bozmak
qelaptin tiştekî işi ...e vurmak * mesele qelapte henekan işi şakaya vurdu
qelaqûç m serçe parmağı
qelareşk zo/m kuzgun
qelaş (i) bnr qîş û qelaş
qelaş (ii) m çapul
qelaştî rd 1. yarık 2. yırtık, yirik * destmaleke qelaştî yırtık bir mendil
qelaştîbûn m 1. yarıklık 2. yırtıklık
qelaştin m 1. yarma 2. yarma (içinden geçme) 3. açma (yarma) 4. yarmalama (uzunlamasına ikiye bölme) 5. yırtma, yırtış 6. yırtma (vücudu kanatacak kadar derin çizme) 7. yırtma (zorlama) 8. mec bir şeye yüksek fiyat biçme 9. mec fazla gelir getirme
l/gh 1. yarmak 2. yarmak (içinden geçmek) * keştî av qelaşt gemi suyu yardı 3. açmak (yarmak) * wah kînor qelaşt çıbanı açtılar 4. yarmalamak (uzunlamasına ikiye bölmek) 5. yırtmak 6. yırtmak (vücudu kanatacak kadar derin çizmek) * pisîkê destê zarok qelaşt kedi çocuğun ellini yırttı 7. yırtmak (zorlamak) * hingî min gazî kir, min qirika xwe qelaşt bağıra bağıra gırtlağımı yırttım 8. mec bir şeye yüksek fiyat biçmek 9. mec fazla gelir getirmek
qelastin m 1. gizlice sızma 2. pusma, gizlice bekleme
l/gh 1. gizlice sızmak 2. pusmak, gizlice beklemek
qelat bnr qût û qelat
qelawî dîr/m kallavi
qelawiz n 1. im, belirti 2. nişan 3. göbel (sınırları belirlemek için tarla kenarlarındaki toprak tepecikler, belirtiler) 4. alaca (ağaçta ilk olgunlaşan meyve)
qelawiz avêtin (tiştekî) alaca düşmek
qelawiz rast kirin (bir şeyi veya bir şeye) nişan koymak
qelax m kalak (tezek yığını)
qelb ant/n 1. kalp, yürek 2. yürek, kalp (kalp hastalığı) 3. mec kalp (bir ülkenin, bir kuruluşun işleyiş, yönetim ve varlığını sürdürme bakımından en önde gelen yeri) 4. mec hatır * zinhar, qelbê wê nehêlî sakın onun hatırını kırma
qelbê (yekî) lê dan nabzı atmak
qelbê (yekî) paqij e kalbi temiz
qelbê (yekî) sekinîn kalbi yerinden oynamak
qelbet m mukayyet olma
qelbet kirin l/gh mukayyet olmak, göz kulak olmak
qelbetî m mukayyet olma
qelbetî kirin l/gh mukayyet olmak, göz kulak olmak
qelbetîkirin m mukayyet olma, göz kulak olma
qelbetîya (...) kirin (birine veya bir şeye) mukayyet olmak, göz kulak olmak
qelbez (i) m şelâle
qelbez (ii) m atlama
qelbezeng bnr qelpezan
qelbî rd kalbî, kardiyak, kalple ilgili
qelbizan bnr qelpezan
qele m kale
qelebaçke zo/m saksağan, alaca karga (Pica pica)
qelebalix kalabalık.
m 1. kalabalık 2.rd kalabalık (sayıca çok) 3. gürültü, patırtı, şamata
qelebalix kirin l/gh kalabalık etmek
qelebalix lê çêkirin (an jî rakirin) (ortalığı) gürültüye (veya patırtıya) vermek
qelebalixa beredayî kuru kalabalık
qelebalixî m 1. kalabalıklık 2. gürültü, şamata
qelebalixkirin m kalabalık etme
qelebask saksağan.
zo/m saksağan, alaca karga (Pica pica)
qelebaze m dövülmüş et
qelebend rd kalebent
qelebendî m kalebentlik
qelebîsk bnr qilûsk
qelefat bnr qelafet
qelefek m gürültü
qelefîsk m çömelme
qelem m 1. kalem 2. kalem (yontma işlerinde kullanılan ucu sivri veya keskin araç) 3. kalem (yazı, yazarlık) * bi qelema xwe xwe didebirîne kalemiyle geçiniyor 4.nd/ntkalem (yazar)
qelem (i) nd kalem ucu biçiminde kesilmiş ağaç dalı
qelem avêtin ser kaxiz yazıp çizmek
qelem kirin l/gh 1. karalamak, cızıktırmak (kalemle çizmek) 2. karalamak, kalem çekmek (bir yazının üzerini çizerek onu geçersiz kılmak) 3. ucunu sivri bir biçimde kesmek
karalamak, kalemle çizmek, kalem çekmek
qelem kişandin serê (üstüne) kalem çekmek
qelem li ser kaxiz birin û anîn yazıp çizmek
qelem tûj kirin kalem açmak
qelem xebitandin kalem oynatmak (yazı yazmak) (ji)
qelema (yekî) hatin nivîsandin kaleminden çıkmak
qelema hubrê dolma kalem
qelema kolandinê oyma kalemi
qelema komirî kömür kalem
qelema nexşan oyma kalemi
qelema qîjot kömür kalem
qelema sor lê xistin ölüm fermanını çıkarmak
qelema zilikî kamış kalem
qelembaz nd/nt kalemşör
qelembazî m kalemşörlük
qelemdank m kalemlik
qelemkar n kalemkâr (kalemle tavan ve duvarlara kabartma gibi görünen resimleri yapan sanatçı)
qelemkarî m kalemkârlık
qelemkêş nd/nt kalemşor
qelemkêşî m kalemşorluk
qelemkî h ucunu sivri bir biçimde kesme
qelemkirin m 1. karalama, cızıktırma (kalemle çizme) 2. karalama, kalem çekme (bir yazının üzerini çizerek onu geçersiz kılma) 3. ucunu sivri bir biçimde kesme
qelemon n baba hindi
qelemrejî m kara kalem
qelemrew n bir hükümdarın hükmünün geçtiği yer
qelemşor nd/nt kalemşor
qelemşorî m kalemşorluk
qelemtraş m kalemtıraş
qelemtraşk bnr qelemtraş
qelemûn bnr qelemon
qelemzirêç bnr qelemzirîç
qelemzirîç m kurşun kalem
qelen başlık parası.
n başlık, başlık parası
qelen birîn başlık kesmek
qelen dan başlık vermek
qelen vebirîn l/gh başlık kesmek
başlık kesmek
qelenbirîn m başlık kesme
l/gh başlık kesmek
qelend n başlık, başlık parası
qelendayî rd başlık parası verilmiş kız, nişanlı
qelender babacan, kalender.
nd Kalender (Kalenderiye tarikatına mensüp)
nd/rd 1. kalender, rint, ehlidil 2. babacan
qelender bûn l/ngh 1. kalenderleşmek 2. babacanlaşmak
qelenderane h kalenderce
qelenderbûn m 1. kalenderleşme 2. babacanlaşmak
qelenderî m 1. kalenderlik, rintlik 2. babacanlık
qelenderîtî m kalenderlik
qelenderiye m Kalenderiye (dünya malına ve gösterişe önem vermeyen bir İslam tarikatı)
qelenderkî rd kalenderce
qelenê diya xwe xwestin anasının nikâhını istemek
qelênek bnr qelînek
qeleng n başlık parası
qelenqoz bot/m bir tür bitki
qelepele m gürültü, bağırtı
qeleqend n şeker parçası
qelereş zo/m kara karga
qelereşk zo/m kara karga
qeleş rd kalleş
qeleşî m kalleşlik
qeleşînk zo/m mavi kuzgun
qeletûn m kahvaltıdan önce yenilen yemek, aperetif yiyecek
qelevîsk m çömelme
qelew semiz, şişman.
rd 1. şişman, kilolu 2. semirgin, semiz, besili, gödeş
qelew bûn l/ngh 1. şişmanlanmak, şişmanlaşmak, etlenmek, toplanmak 2. semirmek, semizlemek, semen peyda etmek, yağ bağlamak 3. kendini toparlamak, kendini toplamak (şişmanlanmak)
qelew kirin l/gh 1. şişmanlatmak 2. semirtmek, besiye çekmek
qelewbûn m 1. şişmanlanma, şişmanlaşma, etlenme, toplanma 2. semirme, semizleme, semen peyda etme, yağ bağlama 3. kendini toparlama, kendini toplama (şişmanlanma)
qelewbûna (yekî) danîn kilo vermeye başlanmak
qelewbûyîn m 1. şişmanlanış, şişmanlaşma, etleniş, toplanma 2. semiriş, semizleyiş, semen peyda etme, yağ bağlama 3. kendini toparlama, kendini toplama (şişmanlanma)
qelewet m cüsse, kılık
qelewî şişmanlık.
m 1. şişmanlık, kiloluluk 2. semirginlik, semizlik, besililik, tav (hayvanlarda) 3. rd şişmanca
qelewî bûn l/ngh 1. şişmanlanmak 2. semizleşmek
qelewîbûn m 1. şişmanlanma 2. semizleşme
qelewîsk bnr qelevîsk
qelewiz bnr qelawiz
qelewkirî rd semiz, besili
qelewkirin m 1. şişmanlatma 2. semirtme, besiye çekme
qelewtî m 1. şişmanlık, şişkoluk 2. semizlik
qelex m kırkı (makasa benzer araç)
qelexbir m kırkma * ez diçim qelexbirê kırkmaya gidiyorum
qelezeng m bir tatlı adı
qelf m kafile
qelfat bnr qelafet
qelfe m kafile
qelh m kesim
qelh kirin l/gh kökten kesmek
qelha (...) anîn kökünü kurutmak, köküne kibrit suyu dökmek
qelha (...) hatin kökü kazınmak
qelhkirin m kökten kesme
qelî kavurma.
m kavurma
qelî ji qijikê çênabe Çingene çergesinde musandıra ne arar
qelî ji serê çûkan çênabe Çingene çergesinde musandıra ne arar
qelibandî rd 1. devrik * porê wî yê qelaptî pê diket devrik saçları ona yakışıyordu 2. devrik (yıkılmış, dik durumunu yitirmiş) * darên qelibandî devrik ağaçlar 3. yatık (çevrilmiş, devrik) * berstûka qelaptî yatık yaka 4. inik (yük) 5. çevrik 6. çevrili, dönük 7. kîm evirtik
qelibandîbûn m 1. devriklik 2. yatıklık
qelibandin m 1. devirme 2. devirme, yıkma 3. yatırma, yıkma (bir tarafa eğme) 4. yıkma (yük indirme) 5. aktarma (çatı, dam için) 6. çevirme (öteki yüzünü görünür duruma getirme) 7. çevirme (hile, dolap, dalevere dürüst olmayan davranışlar yapma) 8. çevirme, aktarma (bir dilden başka bir dile tercüme etme) 9. çevirme (bir durumdan başka bir duruma getirme, dönüştürme) 10. döndürme, çevirme 11. evirme, tersine çevirme 12. çalkalama, çalkama (kuluçka yumurtalarını çevirme) 13. çırpma (güreşte rakibini sırtı üstü sağa sola savurma)
l/gh 1. devirmek 2. devirmek, yıkmak * min dar qeliband ağacı yıktım * me dar qelibandibû ağacı devirmiştik 3. yatırmak, yıkmak (bir tarafa eğmek) * bayê debr qelibandiye rüzgâr ekini yatırmış 4. yıkmak (yük indirmek) * bar qeliband yük yıktı 5. aktarmak (çatı, dam için) * xanî qelibandine, dar marên ku şikiyane diguhêrin damı aktarmışlar, kırıkları değiştiriyorlar 6. çevirmek (öteki yüzünü görünür duruma getirmek) * pelên defterê qelibandine defterin sayfalarını çevirdi 7. çevirmek (hile, dolap, dalevere dürüst olmayan davranışlar yapmak) * gotin çawan li hesabê wê hat wisan qeliband sözü işine geldiği gibi çevirdi 8. çevirmek, aktarmak (bir dilden başka bir dile tercüme etmek, nakletmek) * min berhem ji Kurdî qelibande Tirkî eseri Kürtçeden Türkçeye çevirdim 9. çevirmek (bir durumdan başka bir duruma getirmek, dönüştürmek) * dixwazin dêrê biqelibînin bikin camî kiliseyi camiye çevirmek istiyorlar 10. döndürmek, çevirmek 11. evirmek, tersine çevirmek 12. çalkalamak, çalkamak (kuluçka yumurtalarını çevirmek) 13. çırpmak (güreşte rakibini sırtı üstü sağa sola savurmak)
qelibandin henekan (hewesan an jî yariyan) şakaya boğmak (dökmek veya bozmak)
qelibandin tinazan (an jî henekan) alaya bozmak
qelibandin tiştekî işi ...e vurmak * mesele qelibande henekan işi şakaya vurdu
qelibîn m 1. devrilme, devriliş 2. devrilme, devirilip yuvarlanma (araba, otomobil vb. için) 3. devrilme, yıkılma 4. yatma, eğilme 5. çevrilme, tercüme olma 6. dönme (inanç, din veya düşüncesini değiştirme, döneklik yapma) 7. dönme (durumdan duruma geçme, değişme, olduğundan daha değişik bir durum alma) 8. alabora olma 9. aşma, gözden kaybolma 10. fenalaşma, kötüleşme (durumu gittikçe ağırlaşma) 11. cayma, pişman olma
l/ngh 1. devrilmek 2. devrilmek, devirilip yuvarlanmak (araba, otomobil vb. için) 3. devrilmek, yıkılmak 4. yatmak, eğilmek * debr ji ber bayê tev qelibîne ekinler rüzgârdan dolayı yattı 5. çevrilmek, tercüme olmak 6. dönmek (inanç, din veya düşüncesini değiştirmek, döneklik yapmak) 7. dönmek, değişmek (durumdan duruma geçmek, olduğundan daha değişik bir durum almak) * hewa ji nişka ve qelibî hava birden döndü * rengê wî qelibî rengi değişti 8. alabora olmak 9. aşmak, gözden kaybolmak * ji çiya qelibîn dağı aştılar 10. fenalaşmak, kötüleşmek (durumu gittikçe ağırlaşmak) * nexweş hey car qelibî hasta gittikçe kötüleşti 11. caymak, pişman olmak
qelîbotk m fıkra
qeliç m saban tutacağı
qelîçk m serçe parmağı
qelîfiroş nd/nt kavurmacı (satan kimse)
qelîfiroşî m kavurmacılık (satma işi)
qelihandin bnr qelandin (II)
qelîhêk m kavurmalı yumurta
qelîn kavrulmak.
qelîn (i) m 1. kavrulma, kavruluş (et, çekirdek vb. için) 2. kızarma, kızarış (yiyecekler için; tavada kızgın yağ içinde kızararak pişme)
l/ngh 1. kavrulmak (et, çekirdek vb. için) * goşt têr baş qeliyaye et iyice kavrulmuş 2. kızarmak (yiyecekler için; tavada kızgın yağ içinde kızararak pişmek)
qelîn (ii) m 1. kırılma (savaş, bulaşıcı hastalık vb. sebebiyle çok insan veya hayvan ölme, mahvolma) 2. körelme, soyu tükenme, soyu kuruma, kökü kazılma 3. soğuktan kırılma
l/ngh 1. kırılmak (savaş, bulaşıcı hastalık vb. sebebiyle çok insan veya hayvan ölmek, mahvolmak) 2. körelmek, soyu tükenmek, soyu kurumak, kökü kazılmak * babir dikin biqelin kaplanların soyu tükenmek üzere 3. soğuktan kırılmak
qelîncik zo/m kurbağa
qelind n başlık, başlık parası
qelind dan başlık vermek
qelîne m 1. tariz, dolaylı söz söyleme 2. kinaye, dokunaklı söz, iğneli söz, imalı konuşma
qelîne avêtin imalı konuşmak, (bi)
qelînek m kavurga
qelîneyan çûn (yekî) (birine) lâf dokundurmak, imalı sözlerle birinin üzerine gitmek * bi qelineyan neyên me imalı sözlerle üzerimize gelmeyin
qeling bnr qelind
qelînok m 1. kırım, katliam, kıyım 2. kırım, kıran (hayvanların hastalık, soğuk gibi sebeplerle ölmesi) 3. bj kıran, ölet
qelînok danîn kırım yapmak
qelînok hatin danîn kıyım yapılmak
qelînok jê re hatin kıran girmek
qelînok ketin (...) kıran girmek
qelînok ketin nav (…) içine kıran girmek
qelînoka (...) anîn kökünü kurutmak, köküne kibrit suyu dökmek, kökünü kazımak
qelînoka (...) danîn soyunu kurutmak
qelînoka (...) hatin kökü kazınmak, kıran girmek, kökü kurumak
qelînoka (tiştekî) bê köküne kibrit suyu
qelîpîvaz m soğanlı kavurma
qeliqandin (i) m 1. kararsızlığa düşürme 2. endişelendirme
l/gh 1. kararsızlığa düşürmek 2. endişelendirmek
qeliqandin (ii) l/gh 1. kımıldatma, ırgalama, ırgama 2. sallama 3. sendeletme
l/gh 1. kımıldatmak, ırgalamak, ırgamak 2. sallamak * milên xwe diqeliqand kollarını sallıyordu 3. sendeletmek
qeliqîn (i) m 1. kararsızlığa düşme 2. endişelenme
l/ngh 1. kararsızlığa düşmek 2. endişelenmek
qeliqîn (ii) m 1. kımıldama, kımıldanma, kımıldayış, ırganma (devinme, hareket etme) 2. sallanma (bağlı bulunduğu yerden gevşek duruma gelip yerinden oynama) 3. sendeleme
l/ngh 1. kımıldamak, kımıldanmak, ırganmak (devinmek, hareket etmek) * em ji cihê xwe neqeliqîn yerimizden kımıldamayız 2. sallanmak (bağlı bulunduğu yerden gevşek duruma gelip yerinden oynamak) * tabûta wê hêdî hêdî diqeliqî tabutu yavaş yavaş sallanıyordu 3. sendelemek
qeliqînî m kımıltı
qelişandî rd 1. yarık 2. yırtık, yirik * destmaleke qelişandî yırtık bir mendil
qelişandîbûn m 1. yarıklık 2. yırtıklık
qelişandin m 1. yarma 2. yarma (içinden geçme) 3. açma (yarma) 4. yarmalama (uzunlamasına ikiye bölme) 5. yırtma, yırtış 6. yırtma (vücudu kanatacak kadar derin çizme) 7. yırtma (zorlama) 8. mec bir şeye yüksek fiyat biçme 9. mec fazla gelir getirme
l/gh 1. yarmak 2. yarmak (içinden geçmek) * keştî av qelişand gemi suyu yardı 3. açmak (yarmak) * wan kînor qelişand çıbanı açtılar 4. yarmalamak (uzunlamasına ikiye bölmek) 5. yırtmak 6. yırtmak (vücudu kanatacak kadar derin çizmek) * pisîkê destê zarok qelişandibû kedi çocuğun ellini yırtmıştı 7. yırtmak (zorlamak) * hingî min gazî kir, min qirika xwe qelişand bağıra bağıra gırtlağımı yırttım 8. mec bir şeye yüksek fiyat biçmek 9. mec fazla gelir getirmek
qelîşek bnr qelîştek
qelîsêlk m sac kavurması
qelişî çatlak, yarık.
rd 1. yarık 2. yırtık, yirik
qelişîn m 1. yarılma 2. yırtılma, yırtılış
l/ngh 1. yarılmak 2. yırtılmak
qelîsîr m sarımsaklı kavurma
qelîştek m 1. yarık, rahne 2. yırtmaç
qelîşteka qûnê nd kıç yolu
qelîştekî rd 1. yarıklıca 2. yırtmaçlı
qelîştekîtî m yarıklık
qelîştok m 1. yarma, yarık * êzingên qelîştok yarma odun 2. rd yalıngaç
qeliz m 1. merakını giderme 2. kaçamak (hoş görülmeyen bir şeyi ara sıra yapma)
qelîz m 1. merakını giderme 2. kaçamak (hoş görülmeyen bir şeyi ara sıra yapma)
qelizandî rd sindirilmiş (pusması sağlanmış olan)
qelizandî (i) rd kaydırılmış
qelizandin (i) m kaydırma, kaydırış
l/gh kaydırmak
qelizandin (ii) m 1. sindirme, sindiriş (pusmasını sağlama) 2. pusuya yatma, gizlice bekleme 3. tecessüs, beli etmeden kendini ilgilendirmeyen şeyleri öğrenmeye çalışma 4. merakını gidermeye çalışma
l/gh 1. sindirmek (pusmasını sağlamak) 2. pusuya yatmak, gizlice beklemek * pisîk xwe li ber mişk qelizandiye kedi fare için pusuya yatmış 3. beli etmeden kendini ilgilendirmeyen şeyleri öğrenmeye çalışmak 4. merakını gidermeye çalışmak
qelizgeh ast/m rasathane, gözlem evi
qelîzgeh bnr qelizgeh
qelizîn (i) m 1. kayma, kayış (düz, ıslak ve kaygan bir yüzey üzerinde sürtünerek kolayca yer değiştirme) 2. kayma (kaygan bir yüzey üzerinde birdenbire dengesini yitirme)
l/ngh 1. kaymak (düz, ıslak ve kaygan bir yüzey üzerinde sürtünerek kolayca yer değiştirmek) 2. kaymak (kaygan bir yüzey üzerinde birdenbire dengesini yitirmek)
qelizîn (ii) m 1. pusma, sinme 2. çömme 3. tüymek, kaçmak (görünmeden gitme, sıvışma) 4. kaytarma (işten kaçma) 5. tecessüs etme
l/ngh 1. pusmak, sinmek 2. çömmek 3. tüymek, kaçmak (görünmeden gitmek, sıvışmak) 4. kaytarmak (işten kaçmak) 5. tecessüs etmek
qelizok rd 1. casus (çaktırmadan dinleyen) 2. kaytarıcı
qelm m düven
qelm û tûzik diken
qelp rd 1. kalp, sahte 2. yalancı, dürüst olmayan 3. kof (değersiz)
qelp bûn l/ngh kalplaşmak
qelp derketin 1) sahte çıkmak 2) kof çıkmak
qelpbûn m kalplaşma
qelpeçîçik zo/m kursak, havsala,
qelpemel rd ameli kötü olan kimse
qelpezan nd/nt kalpezan
qelpezanî m kalpazanlık
qelpî m kalplık, sahtelik
qelpik m bilmece
qelpîtî m kalplık, sahtelik
qelpjen nd/nt kalpazan
qelpkar nd/nt kalpezan
qelpkarî m kalpazanlık
qelpreş rd/nt duygusuz, katı yürekli, gönlü kara
qelpreşî m duygusuzluk, katılık
qelpûçk m kovuk
qelq m 1. kımıldama, devinim, hareket (bir cismin durumunun ve yerinin değişmesi) 2. kımıldama, hareket (vücut oynatma, kıpırdatma veya kımıldatma)
qelqoyî rd kıprak, yerinde duramayan,
qelqoyî bûn l/ngh kıpraklaşmak (biri yerinde duramayacak hale gelmek)
qelqoyî kirin l/gh kıpraklaştırmak (birini yerinde duramayacak hale getirmek)
qelqoyîbûn m kıpraklaşma (biri yerinde duramayacak hale gelme)
qelqoyîkirin m kıpraklaştırma (birini yerinde duramayacak hale getirme)
qels rd 1. zayıf (insan ve hayvan için) 2. zayıf, güçsüz (görevini yapacak yeterli gücü olmayan, âciz) * artêşeke qels zayıf bir ordu
qelş rd 1. yarık 2.m yarık, rahne 3. çatlak
qels bûn l/ngh 1. zayıflamak 2. güçsüzleşmek
zayıflamak
qels ketin l/ngh zayıf düşmek, zayıflamak
zayıf düşmek, güçsüz düşmek
qels kirin l/gh zayıflatmak
zayıflatmak
qelş kirin l/gh yarmak, yarmalamak (uzunlamasına ikiye bölmek)
qelş lê ketin yarıklar oluşmak, yarılmak
qelsbûn m 1. zayıflama 2. güçsüzleşme
qelsbûyîn m 1. zayıflayış 2. güçsüzleyiş
qelsemêr rd 1. güçsüz erkek 2. namert
qelsemêrî m namertlik
qelşî m yarıklık
qelsî m 1. zayıflık 2. güçsüzlük, âcizlik
qelsîya vînê (an jî îradeyê) irade zayıflığı
qelsketin m zayıf düşme, zayıflama
qelskirin m zayıflatma
qelşkirin m yarma, yarmalama (uzunlamasına ikiye bölme)
qelso rd 1. zayıf 2. güçsüz
qelşo rd palavracı (çok yalan atan erkek)
qelsok rd 1. zayıf 2. güçsüz
qelsokî rd 1. zayıfça 2. güçsüzce
qeltax n 1. leş, kadavra 2. büyük heykel
qelûn pipo.
m 1. ağızlık, çubuk (sigara içmek için kullanılan uzun ağızlık) 2. lüle, pipo
qelûnçêker nd/nt 1. ağızlıkçı 2. lüleci (imal eden)
qelûndank m çubukluk
qelûndirêj rd uzun çubuklu, uzun pipolu
qelûnfiroş nd/nt ağızlıkçı (satan kimse)
qelûnker nd/nt lüleci (imal eden)
qelûnkerî m lûlecilik
qelûnkêş rd sigara tiryakisi (lüle veya pipoyla için kimse için)
qelûnvan nd/nt çubukçu
qelûştik m kabuk
qelye potas.
kîm/m potas
qelz bnr qeliz
qel elok
(navdêr, mê) qirr, qirrereşk, qijik, qişqelank, qeşqelank, zax
qela cureyekî maden ê ku wekî hêsin tê bikaranîn
qela kirin alav an jî aman bi qelayê rûpûşkirin
qelabend (navdêr, mê) zindan, girtîxane, girtîxane, bendîxane, dîlxane, êsîrxane, hefs, sicin.
Herwiha: hêtûn.
ji wêjeyê: Li Seyda ger tu bipirsî can qelabendê Siweyda yeJi min carek mexeyde da nebêjim ko tu Xeyda ye(Cegerxwîn).
ji: qela + bend.
: qelabendî
qelabendî (navdêr, mê) rewşa qelabendbûnê.
ji: qelabend + -î
qelaç (navdêr, nêr) girên nabin zevî û şînahî lê şîn nayê,li deştan ciyên bilind zarok li serê qelaç li doberanan digerin.
Bikaranîn: Lêker: qelaç bûn.
Herwiha: qeraç, şêweya tewandî qelêç. Navdêr: qelaçbûn.
ji: ji tirkiya kevin kıraç, kır+aç, ku di wateya erdê birçî û bê şînahÎ be. Herwiha dibe ku têkiliya wê bi kireç ya tirkÎ ya ku ji îranî hatiye wergirtin ya di wateya kils ê de ye.
ji wêjeyê: çiya, newal û qelaç e ne melek im xwediyê tac im
qelaç bûn (lêker)(Binihêre:) qelaç
qelaç kirin (lêker)(Binihêre:) qelaç
qelaçbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qelaç
qelaçbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qelaç
qelaçkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelaç kirin
qelaçkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelaç
qeladiz Serenav,mê, bajarrokek e li Başûrê Kurdistanê.
Herwiha: Qeladizê.
ji wêjeyê: Li Qeladizê agir bi tankêrekê ket, 42 dukan şewitîn.
ji: qela + diz.
: qeladizî, qeladizîtî
qelafet temtêla lixwekirina yekî; ser û sîçê
(navdêr, mê) qilafet
qelafîsk haweyek rûniştina li ser çokancarinan dihiştin em li ser qelafîskan rûnên lê bi granî em li piyabûn.
Herwiha: gelavîsk qeravîsk kundikan titik tot totik çokdan tûtîn heltûtîn qelevîsk qulîsk qulofisk
qelafîstik (navdêr) haweyekî qelandina nokan ku ziwa dihê danîn ser agir
qelandî (rengdêr) biraştî, tişta/ê ku hatiye qelandin, telaftî, birhandî, birandîNêzîk, kelandî.
Têkildar: qelî.
ji: qelandin.
Bikaranîn: Navdêr: qelandîbûn
qelandî bûn (lêker)(Binihêre:) qelandî
qelandî kirin (lêker)(Binihêre:) qelandî
qelandîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qelandî
qelandîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qelandî
qelandîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelandî kirin
qelandîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelandî
qelandin 1. biraştin (lêker)(navdêr, mê) biraştin, birijandin, (bi taybetî goşt) li ser agirî germ ta ku ji xaviyê xilas bibe,di rûn de braştin, pirr germ kirin: Vê tavê em qelandin.. Tewîn: -qelîn-. Têkilî: qelîn.
Bide ber: kelandin.
ji: ji erebî قلى (qela: qelandin) + ji kurdî -andin.
: qelandî qelî qelîner
qelandin/diqelîne/biqelîne 1. qijirandin 2. ji nav birin 3. qetliyam kirin *“an em bixemilînin, an biqelînin”
qelareşk cureyekî reşêlekan e
qelaş (navdêr, nêr) yê/a ku deq, dolab, dek û dolap, paposî, fend, hîletiyê dike.
Herwiha: qellaş.
: qelaşî
qelaştî (navdêr, mê) qelş, terk, derz, çirandî.
ji: qelaş +-tî
qelaştin (lêker) qelişandin, kirin du filqan. Tewîn: -qelêş-
qelaştin/diqelêşe/biqelêşe 1. dirandin 2. qul kirin
qelatik (navdêr) genimê di nav rûn de yan bêrûn qelandî ye ji bo xwarinê.
ji wêjeyê: DEVJENEKA SERWADAR DI NAVBERA DU JINÊN KOÇER DE Jineka hacan (eşîretek ertoşî ye) bi navê pîroza kerro, û jineka gewdan(ew jî eşîretek ertoşî ye) bi navê hûrê, bi vî awayî şeredev yan devjen di navbera wan de çêbû: Hûrê: haca berkêt qaça, tirr berdan cihay demanca Pîroz: gewda gewdelîska, qelîyê çê dikin ji hêlkêt gîska Hûrê: haca hindikin, li ser berê kundik in, şolê wan spih û qelatik in Pîroz: haca gelek in, wê li ser bircêt belek in, şolê wan şîr û tevek in. de, 1/2014
qelava beroşe rakirin (biwêj) zêde xwarin xwarin. maşelah qelaya beroşê rakir, hê hindik xwariye? (qerf)
qelawuz thumbQelawuzek(navdêr)(navdêr, nêr) (navdêr, mê) amûrek li nav bîstan û zadan dih3e datînin ku çûk jê bitirsin û xisarê nedin
qelax 1. qûçê kermeyên jenandî 2. sarcîn
(navdêr, mê) xaniyê ku rîxa hişkkirî ya bo şewitandinê tê ve tê parastin.
Herwiha: qilax.
Têkildar: kadîn.
Bide ber: qerax
qelb [I] dil qelb [II] qulebî, teqlîd, sexte *“gayê qelb, barê giran hilnade”
1. parçeya leşî ya xwînê dipempîne (navdêr, nêr) dil.
Herwiha: qalb, qelib.
Bide ber: qalib, qelp.
ji: ji erebî قلب (qelb), hevreha aramî qeblu.
: qelbî, qelbnas, qelbnasî.
ji wêjeyê: namê te ye şahibeytê meqsûd, fihristê mukatebatê mehmûd, medmûnê muraselatê la-reyb, meşhûdê mukaşefatê bi-l-xeyb, mehbûbê qulûbê men lehu l-qelb, qelban tu dikî bi ba xwe ve celb, me’şûq tu yî, bi fexr û naz î, ‘aşiq tu yî, lêk bêniyaz î, Mutleq tu mufîd û mustefad î, Bêşubhe murîd û hem murad î, Nûr î tu di husn-i rûyê dildar, Nar î tu di qelbê ‘aşiqê zar 2. qelibîn yan qelibandin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelib
qelbavakirî dilsaz
qelbî (navdêr, mê) rewşa qelbbûnê, ji dil.
ji: qelb + -î
qelbşikên dilşikên, çors
qelebîyayene (Zazaki) qelibîn
qelem (1 şîrove)amûra nivîsandinê; pênûs
(navdêr) pênivîsk, pênûs, alava/ amûrê zirav û dirêj yê ku mirov bi destê xwe digire û pê li ser kaxezê dinivîse.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: قه‌له‌م.
Herwiha: qalem Zayend: Zayenda peyva qelem li hin deveran mê û li hinan jî nêr e..
Bide ber: kelem. Binêre
Herwiha: belem elem lemelem.
ji: Bi rêya erebî قلم (qelem) ji yewnaniya kevn κάλαμος (kalamos: rûl, qamîş).
Bikaranîn: Lêker: qelem kirin. Navdêr: qelemkirin, qelemdan Rengdêr: qelemkirî.
: qelemcaf qelemdar qelemdarî qelemhibir qelemî qelemrejî qelemrisas qelemşor. Bi soranî: قه‌ڵه‌م (qełem), پێنووس (pênûs)
qelem kirin (lêker)(Binihêre:) qelem
qelembidest (navdêr, mê) qelemşor, qelemdar, nivîskar, nivîser, nivîsevan
qelembir amûra tûjkirina serê pênûsên darînî
(navdêr, mê) qelemtiraş.
ji: qelem +-bir
qelemdan (navdêr, mê) (Binihêre:) qelem
qelemdank aman an jî tûrikê ku pênûsan dikinê; pênûsdank
(navdêr, mê) aman yan tûrê têkirina qeleman
qelemdar (rengdêr) kesa/ê ku qelemek yan hin qelem hene, kesa/ê ku dizane binivîse, qelemşor, nivîskar, qelembidest.
ji: qelem + -dar.
: qelemdarî, qelemdarîtî
qelemdarî (navdêr, mê) rewşa qelemdarbûnê.
ji: qelemdar + -î
qelemî (navdêr, mê) rewşa qelembûnê.
ji: qelem + -î
qelemkêş (navdêr, mê) pênûsşor, qelemşor.
ji: qelem +-kêş
qelemkêşî (navdêr, mê) pênûsşorî, qelemşorî.
ji: qelem +-kêşî
qelemkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelem kirin
qelemkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelem
qelemon dîkê elokan
qelemrisas (navdêr, mê) Cureyek qelem e ku nava wê bi grafît e û mirov bi hêsanî dikare nivîsa wê jê bibe, qelemzirîç
qelemşor (navdêr) qelemdar, nivîskar, qelembidest, nivîser, nivîsevan, kesa/ê ku di hunera nivîsînê de zîrek e, kesa/ê ku xweş dinivîse, polemîker, polemîst, gengeşenivîs, provokator.
Herwiha: qalemşor.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: قه‌له‌مشۆر.
ji: hevreha tirkî kalemşor, ji qelem + ji farisî شور- (-şûr: -şor, yê ku tiştekî baş bi kar tîne) ji شوريدن (şûrîden: 1. têk vedan, têkil kirin, tevlihev kirin 2. şûştin 3. biserketî bi kar anîn). Ji eynî rehî: sîlehşor û şoreş..
: qelemşorî, qelemşorîtî, qelemşortî
qelemşorî (navdêr, mê) rewşa qelemşorbûnê, qelemkêşî.
ji: qelemşor + -î
qelemtiraş amûra tûjkirina serê pênûsên darînî
(navdêr, nêr) amûrê ku serikê qeleman pê tê tûjkirin.
Herwiha: qalemtiraş (di bin tesîra tirkî de).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: قه‌له‌متراش/قه‌له‌مطراش.
ji: hevreha farisî قلم تراش (qelem-teraş), jiari ji qelem (bi rêya erebî ji yûnanî) + ji îranî -tiraş ji tiraşîn. Kalemtıraş ya tirkî ji îranî ye. Ji eynî rehî: dartiraş, sertiraş.
qelemûne (navdêr, mê) cilliq, elok, elelok, eleşîş, bûq, lûq, şamîk, culux, cilix, cêlux, bûqelemû, mirîşkeşa, şamî, eloelo, cilûx
qelemzirêç cureyekî pênûsên darînî ye û bûjena zirîçdar a di nava wê de dinivîse
(navdêr, nêr) qelemrisas
qelemzirîç (navdêr, mê) qelemrisas
qelen (navdêr, nêr) next, şîrbayî, cihêz, cêyiz, pareyên yan malê ku malbata zavayî dide malbata bûkê ku meha ku bûk û zava li hev tên mehrkirin.
Herwiha: qelind qeling.
Bide ber: qelem, qelûn.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: قه‌له‌ن.
ji: ji erebî قران (qeran: zemawend, dawet, dîlan) yan jî jitirki yan zimanekî din yê tirkîkî gelin (bûk) yan ji tirkiya kevn kelen/kelin (bûk) ji tirkiya kevn kelmek (hatin, bi tirkiya niha gelmek) anku bûk ew kes e ya ku tê malbatê. Hêjayî gotinê ye ku ne next ya ji erebî û ne jî qelen ya ji tirkî tam bi maneya xwe ya kurdî di wan zimanan de ne anku kurdî maneyên taybet dane van peyvên ji wan zimanan wergirtî. Bo zêdebûna D li pey N di hin devokan de bide ber qalind (ji tirkî kalın), elind (ji erebî elen), mindal (ji erebî menal). Di hin devokên din de li cihê D herfa G dikeve pey N..
: bêqelen, bêqelenî, biqelen, biqelenî, biqelenîtî, biqelentî, qelendar, qelendarî, qelendarîtî, qelender, qelenderî, qelenderîtî, qelendertî
qelenayene (Zazaki) (lêker) qelandin
qelênayene (Zazaki) qelandin
qelend şert û heqên jinê ên ku ji bo zewacê dide pêşiya kesê xwestî *“keça mîran, bi qelendê gavanan nayê”
qelend birîn şert û heqên jina ku hatiye xwestin diyar kirin
qelendar (rengdêr) binext, bişîrbayî, bicihêz, bicêyiz.
ji: qelen + -dar.
: qelendarî qelendarîtî qelendartî
qelendarî (navdêr, mê) rewşa qelendarbûnê.
ji: qelendar + -î
qelender jîr û jêhatî
(navdêr, nêr) derwêş, dewrêş, ehlê dil, rind.
Herwiha: qelendar qalender.
ji: jifaris قلندر (qelender) ji erebî قلندار (qelendar) dîsa ji farisî کلندر (kelendar) ji کلند (kelend: girr, netiraşî, hov)
qelender bûn (lêker) ciwanmêr bûn.
ji: qelender + bûn
qelenderane (rengdêr) qelenderkî.
ji: qelender +-ane
qelenderbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qelender
qelenderî jîrtî û jêhatîtî
(navdêr, mê) ciwanmêrî, qelenderîtî, rindî.
ji: qelen +-derî
qelenderîtî (navdêr, mê) qelenderî.
ji: qelender +-îtî
qelenderkî (navdêr, mê) qelenderane.
ji: qelender +-kî
qelenê diya xwe xwestin (biwêj) zehf zêde xwestin. na lo, min dest ji wê erebeyê berda, mêrik qelenê diya xwe dixwaze.
qelenê mirtiban dide, qîza eşîran dixwaze (biwêj) hem tiştên baş dixwaze, hem jî naxwaze bedela wê bide. ya ku ew dike jî qet nabe. qelenê mirtiban dide, qîza eşîran dixwaze.
qelenîyayene (Zazaki) (lêker)hatin qelandin
qelereşk (navdêr, mê) teyreke(perinde) rengê wî reşe nîşana têkdanê durûyîyê ye
qeleş minexet û xayîn
(rengdêr) (navdêr) bêbext, bêwijdan, bêhawe.
Herwiha: qaleş, qalleş, qelleş.
Bide ber: keleş.
ji wêjeyê: PKK qelleş be, bêbext be, ew ne karê me ye, lê em wek Lotikxane tenê û tenê tiştekî zanin ku ew jî ev e: Kurd û Tirk tucarî nikarin bibin brayên hev. Ew ji qewmê Dêlegura Asenayê, Tatar, hov û dagîrkeran e. Ew nevîyên Hûlagû, Cengizxan, Tîmûrling û nevîyên Kor Mistoyê Kerxana Selanîkê ne. Lê em Kurd Arî ne, Zerdûştî ne, nevîyên Keyxusrew, Şêx Evdilqadirê Geylanî, Selaheddînê Eyyûbî, Ristemê Zal, Şêx Hadî, Şêx Seîd, Seyid Rizo, Simko û Barzanîyê nemir in.(Lotikxane.com, 12/2007).
: qeleşane, qeleşî, qeleşîtî, qeleştî
qeleşane (rengdêr) bi awayekî qeleş.
ji: qeleş + -ane
qeleşî minexetî û xayîntî
(navdêr, mê) rewşa qeleşbûnê.
ji: qeleş + -î.
Bikaranîn: Lêker: qeleşî kirin. Navdêr: qeleşîkirin
qeleşî kirin (lêker)(Binihêre:) qeleşî
qeleşîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qeleşî
qeletî kirin (biwêj) çewtî û bêrêtî kirin. wî qeletî kiriye. çi mafê wî heye ku ji te re wan gilî û pirsan bibêje?
qelew 1. stûr 2. kok
(rengdêr) zexm, gir, têrgoşt, tewle, têrbez, şîşman, şîşko, obez, bigelûgoşt, azoît.
Herwiha: qelaw.
Dijwate: lawaz qels zeîf.
Bide ber: gir qalind pan stûr zirav.
Bikaranîn: Lêker: qelew bûn qelew kirin Navdêr, mê: qelewbûn qelewkirin Berhevdan: qelewtir qelewtirîn.
ji: hevreha soranî قه‌ڵه‌و (qełew), zazakî qelaw, jikurdi, belkî bi rêya qelewî bi paşvsaziyê ji qelî, bide ber elewî ji Elî..
: berqelew berqelewî qelewatî qelewî qelewîtî qelewker qelewkerî qelewkirî qelewtî
qelew bûn 1. stûr bûn 2. kok bûn *“beq çiqas kok dibe, qûn ewqas lê qelew dibe”
(lêker)(Binihêre:) qelew
qelew kirin 1. stûr kirin 2. kok kirin
(lêker)(Binihêre:) qelew
qelewbûn (navdêr)(Binihêre:) qelew
qelewî (navdêr, mê) qelewbûn, şîşmanî, şîşkotî.
Herwiha: qelewîtî, qelewtî.
Têkildar: obezîte.
ji: qelew + -î.
Bikaranîn: Lêker: qelewî bûn, qelewî kirin. Navdêr: qelewîbûn, qelewîkirin Rengdêr: qelewîbûyî, qelewîkirî
qelewî bûn (lêker)(Binihêre:) qelewî
qelewî kirin (lêker)(Binihêre:) qelewî
qelewîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qelewî
qelewîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qelewî
qelewîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelewî kirin
qelewîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelewî
qelewker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê qelew dike.
ji: qelew + -ker
qelewkerî (navdêr, mê) rewşa qelewkerbûnê.
ji: qelewker + -î
qelewkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelew kirin
qelewkirin (navdêr)(Binihêre:) qelew
qelewmûne (Soranî) (navdêr) elok
qeleyayene (Zazaki) (lêker) qelîn
qelî goştê qelandî *“ji serê qijikan, qelî çênabe”
(navdêr, mê) pirtên goştî yên bêhestî.
ji: ji zimanekî samî, bo nimûne jiarami ܩܠܝܬܐ (qelliθa) ji rehê q-l--: qelîn, qelandin
qelib 1. liv, lebat (navdêr, mê) liv, lebat (bi taybetî ya piçek/ne dûr), qulp, wergerrîn, qulipîn, dagerrîn, serberjêrbûn, ketin ser teniştê yan kêlekê.
Herwiha: qelb.
: qelibandin, qelibandî, qelibî, qelibîn 2. dil (navdêr, nêr) (Binihêre:) qelb
qelibandî (rengdêr) pejirandî, qebûlkirî, qebilî, pejirî, kesa/ê yan tişta/ê ku hatiye pejirandin anku qebûlkirin anku qebilandin.
ji: qebilandin ji qebûl
qelibandin (lêker)(navdêr, mê) wergerrandin, dagerrandin, qulipandin, xistin ser kêleka xwe, du tişt yan jî kesan serî bi serî li hev xistin, li hev ketin. Tewîn: Lêker: -qelibîn-.
Têkildar: qelibîn.
: qelibandî, qelibîner
qelibî (rengdêr) wergerriyayî, dagerriyayî, qulipî, ketî ser kêleka xwe.
Bide ber: qeliqî, qelizî.
Têkildar: qelibandî.
ji: qelibîn
qelibîn (lêker)(navdêr, mê) wergerrîn, dagerrîn, qulipîn, ketin ser kêleka xwe. Tewîn: Lêker: -qelib-.
Têkildar: qelibandin.
: qelibiyayî, qelibî
qelibîn/dielibe/biqelibe 1. dan ber xwe û çûn 2. noqî tev bûn 3. wergerîn
qelibîyayene (Zazaki) (lêker) qelibîn
qelibnayene (Zazaki) (lêker) qelibandin
qelibnîyayene (Zazaki) (lêker)hatin qelibandin
qelîbûn (navdêr, mê) qulipîn, gindirîn, gêrbûn.
ji: qelî +bûn
qelihandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelihandin
qelihandin (lêker)(navdêr, mê) hemî kuştin, birandin, qirr kirin, qetlîam kirin, nehêlan, kuştin. Tewîn: Lêker: -qelihî-.
Herwiha: qelandin qelhandin.
Têkildar: qelihîn.
Bide ber: qelandin.
: qelihandî qelihîner qelihînerî qelihîninde
qelîn 1. hatin qelandin (lêker)(navdêr, mê) hatin qelandin, birijîn, hatin biraştin, birihîn, telifîn, qirr bûn, dûndeya wan neman.
Herwiha: qelan, qelhan, qelhîn, qelihan, qelihîn, qeliyan, qelyan. Tewîn: -qel-.
ji: qelî + -în.
: qeliyayî, qelî 2. darikê ku tûtin pê tê kêşan. Binêre;, qelûn
qelîn/diqele/biqele 1. bi tîna germê req bûn 2. li ser agirî pijîn 3. ji ber bêaviyê çilmisîn 4. ji navê çûn, binevat bûn
qelinayene (Zazaki) (lêker) qelibndin
qelînbar (rengdêr) birhînbar.
ji: qelîn +-bar
qelind (navdêr, nêr) next, qelen.
Hevwate: nexd, pereyê qelen.
Herwiha: kaling, qaling, qeling.
Bide ber: qalind
qelînek (navdêr, mê) bijêrik, firik
qelinîyayene (Zazaki) (lêker)hatin qeliandin
qelînok (navdêr, mê) nîjadkujî, tevkujî, kokqelîn, kokbirîn, qir, qetlîam, jenosîd, kul, çor, qel, qaq, qiran.
ji: qelîn +-ok
qelînok danîn (lêker) qir kirin.
ji: qelînok + danîn
qeliqandin (lêker)(navdêr, mê) livandin, leqandin, tiştek ji cihî birin (û anîn; bi taybetî piçekê, ne dûr).
Hevwate: lebitandin, livandin, leqandin. Tewîn: -qeliqîn-.
ji: qelib.
Bide ber: qeliqîn
qeliqandin/diqeliqîne/biqeliqîne 1. gêjomêjo kirin 2. nav tê dan 3. tehrîk kirin
qeliqî (rengdêr) livlivî, qelizî, livî, lebitî, tişta/ê yan kesa/ê ku ketiye.
Herwiha: qeliqiyayî.
Têkildar: qeliqandî.
ji: qeliqîn
qeliqîn (lêker)1. livîn ango lebitîn (bi taybetî piçekê) 2. li cihê xwe xurt nesekinînin (bo nimûne: didanên sistbûyî), 3.Bi fikar bûn, nerehet bûn, endîşe kirin, ,. Tewîn: -leq-.
Hevwate: lebitîn leqîn livîn.
ji: qeliq.
Bide ber: qeliqandin qilqilîn
qeliqîn/diqeliqe/biqeliqe 1. şaşopaşo bûn 2. niçîn
qeliqînî (navdêr, mê) leqînî.
ji: qeliqîn +-î
qelişandin (lêker) qelaştin
qelişandin/diqelişîne/biqelişîne 1. derizandin 2. dirandin 3. kirin çend biran
qelîsêl goştê di sêlê de qelandî; sêleqelî
(navdêr, mê) xwarin pişkên goştê liser sêlê dihêt birajtin
qelîsêlk (navdêr, mê) goştê sêlê.
ji: qelîsêl +-k
qelişî (rengdêr) derizî
qelişîn (lêker)(navdêr, mê) kelişîn, qelişîn, şeqîn, qeyişîn, telişîn, hinekî şkestin û şûna şkestinê lê diyar bûn lê hûr-hûr nebû:Ew zinara qelişîbû û qelşeka mezin lê çêbûbû. derizîn. Tewîn: -qeliş-.
Herwiha: qelşîn.
Têkildar: qelaştin.
: qelişî
qelişîn/diqelişe/biqelişe 1. derizîn 2. dirîn 3. bûn çend biran
qelişîyene (Zazaki) (lêker) qelişîn
qelişnayene (Zazaki) (lêker) qelişandin
qelişnîyayene (Zazaki) (lêker)hatin qelişandin
qelîştek 1. derz 2. cerx 3. qul
qeliya mişkan xwarin (biwêj) xwe bi dînîtî danîn. xanemîr. qeliya mişkan dixwe û dixwaze bi vî awayî ç.avê me bitirsîne.
qeliyayî (rengdêr) kirkirpokî.
ji: qeliyay + -î
qelizandî (rengdêr) telandî, letandî.
ji: qelizand + -î
qelizandin (navdêr, mê) xwe vedizîn, bdn, :ez di qelizînim em di qelizînîn tu di qelizînî hûn di qelizînin ew di qelizîne, it ewan di qelizînin, pr, :dê bi+bdn bdb, :di qelizand di qelizandin db dûr, :qelizandibû qelizandibûn (f), :bi qelizîne bi qelizînin
qelizandin/diqelizîne/biqelizîne xwe vedizîn, fizirîn
qelizî (rengdêr) livlivî, qeliqî, livî, lebitî, tişta/ê yan kesa/ê ku ketiye.
Herwiha: qeliziyayî.
Têkildar: qelizandî.
ji: qelizîn
qelizîn (lêker)(navdêr, mê) qeliqîn, livlivîn, livîn, lebitîn. Tewîn: -qeliz-.
Herwiha: qeliziyan.
Têkildar: qelizandin.
: qelizî, qeliziyayî
qelizîn/diqelize/biqelize 1. lê telandin, pêdizkî bi rê ve çûn 2. li benda firsendekê man
qelma îsotan jî bikin, poz naşewite (biwêj) ji bo kesên bêxîret tê gotin. dev ji wî berde lo, qelma îsotan jî bikin, pozê wî naşewite.
qelp 1. beşê req yê kakilê diparêze (navdêr, nêr) beşa req ya tiştek ya bi ser di hin tiştan ve daku nava wan biparêze, qelpê hêkê (beşa hêkê ya req ya jê têt vekirin).
Herwiha: qalp, qelip.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: قه‌لپ.
Bide ber: qelbNêzîk, kevil, kevl, kevlan, kevlank, qalik, qalk, qaşil, qaşl, tîvil, tîvl.
ji: ji zimanekî samî, bo nimûne jiarami ܩܠܦ (q-l-p-: qelp; qelp ji ser vekirin), têkilî ܩܠܦܬܐ (qelafta), hevreha îbrî קלף (qelef) û קלפה (qelippa), erebî قلف (qilf) û قلافة (qilafte). Peyva aramî ketiye ermenî jî: կեղեւ (kêłêw)..
: qelpandin, qelpandî, qelpik, qelpikan, qelpikayî, qelpikandin, qelpikiyayî, qelpikîn, qelpîn, qeliyayî, qelpok, qelpokî
qelp bûn (lêker)(Binihêre:) qelp
qelp derketin (lêker)(Binihêre:) qelp
qelp kirin (lêker)(Binihêre:) qelp
qelpax (navdêr, mê) tişta madenî yan jî darîn ku devê amûran pê dihê girtin. qelpaxa beroşê;qelpaxa çaydan
qelpbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qelp
qelpbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qelp
qelpî (navdêr, mê) sextetî, qelpîtî.
ji: qelp +-î
qelpîtî (navdêr, mê) sextetî, qelpî.
ji: qelp +-îtî
qelpjen (navdêr, mê) zirkar.
ji: qelp +-jen
qelpkar (navdêr, mê) qelpezan.
ji: qelp +-kar
qelpkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelp kirin
qelpkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelp
qelq (navdêr, mê) hereket, liv, lebat, bizav, xebat, çalakî, kiryar, kar, libt, leqîn, livak, livek, cole, bizar, cule, tevgerr
qelqeloşk nanê ku li ser sêlê qelyaye û dema xwarinê kirekir jê tê
qels 1. zeîf 2. lawaz 3. jor 4. hejar 5. yax
(rengdêr) lawaz, zeîf, bêhêz, bêçare, ne sax, ne sax, ne qayîm, ne xurt, ne qewî.
Herwiha: qelis.
Bikaranîn: Lêker: qels bûn, qels kirin, qels ketin. Navdêr: qelsbûn, qelskirin, qelsketin Rengdêr: qelsbûyî, qelskirî.
: qelsandin qelsandî qelsane qelsî qelsîtî qelsker qelskerî
qelş 1. derz 2. cerx 3. qul
(navdêr, mê) deriz, kelş, şeq, qeyş, telş, cihê derizînê yan derizandinê, , derz.
Bikaranîn: Lêker: qelş kirin. Navdêr: qelşkirin Rengdêr: qelşkirî.
Herwiha: qeliş.
: qelişîn, qelaştin
qels bûn (lêker)(Binihêre:) qels
qels ketin (lêker)(Binihêre:) qels
qelş kirin (lêker)(Binihêre:) qelş
qels kirin (lêker)(Binihêre:) qels
qelsandin (lêker) lawaz kirin.
ji: qels +-andin
qelsane (rengdêr) bi awayekî qels.
ji: qels + ane
qelsbûn (navdêr)(Binihêre:) qels
qelsbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qels
qelsemêr 1. mêrê ku tenê bi navê xwe mêr e 2. nemerdê ku di lisfê mêrxasan de xuya dike 3. şindokê mêran *“bila mêr bi destê mêran bêne kuştin, ne bi destê qelsemêran”
qelşî (navdêr, mê) qelîştekî, derzî.
ji: qelş +-î
qelsî zeîftî, lawazî, jarîtî
(navdêr, mê) lawazî, zeîfî, jarî, hejarî, bêhêzî, bêçaretî, bêxêrî, qelsbûn, feqîrî, sistî.
Herwiha: qelsîtî.
Dijwate: xurtî, hêzdarî, qayîmî, qewîtî.
ji: qels + -î
qelsîkî (navdêr, mê) bi qelsî.
ji: qelsî +-kî
qelsker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê qels dike.
ji: qels + -ker
qelskerî (navdêr, mê) rewşa qelskerbûnê.
ji: qelsker + -î
qelsketin (navdêr, mê) (Binihêre:) qels
qelskî (navdêr, mê) bi qelsî.
ji: qels +-kî
qelşkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qelş kirin
qelskirî (rengdêr) (Binihêre:) qels
qelşkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qelş
qelskirin (navdêr)(Binihêre:) qels
qelsokî (rengdêr) jarokî, wezayokî, hêjarokî, zeîfokî.
ji: qels +-okî
qelûn darcixare
(navdêr, mê) darikê ku mirov tûtinê tê de hildike û dûkêlê wê jê dikêşe devê xwe.
Herwiha: qelîn , qelwîn.
Bide ber: qelen, qelîn.
ji: ji erebî غليون (ẍelyûn).
: qelûnî, qelûnkêş, qelûnkêşî
qelûnî (navdêr, mê) rewşa qelûnbûnê.
ji: qelûn + -î
qelandin (biqelîne) to fry, to consume,
to roast
qelaş split open, wounded
qelaştin (biqelêşe) to split, to tear, to operate,
v.t. to split, split open;
to slice
v.t. to split, split open;
qelaştina cerahî surgical incision
qelaw fat
qelem (f.) pen
f. pen
qelemdank (f.) pencil-case
qelemrew m. realm
qelemtraş (f.) pencil sharpener
qelêş- qelaştin
qelew (adj.) fat
fat, big, large
(dial. var.) = qelaw
qelî (f.) braised meat
qelibîn to roll over; to turn turtle
(biqelibe) to fall over to capsize, to turn round
qelîn (biqele) to annihilate
qeliqîn (biqeliqe) to move
qelişandin qelişînv.t. to split, cleave
qelîsêlk f. a local meal of Diyarbekir
qelişîn (biqelîşe) to split, to open
v.i. to be split
qelîşt f. crack
qelizandin v.t. to make disappear. Also see: xwe qelizandin.
v.t. to make disappear. Also see: xwe qelizandin.
qels weak: kultura devkî ya Kurdî xurt e lê kultura nivîskî qels e=Kurdish oral culture is strong, but the written culture is weak.
weak: kultura devkî ya Kurdî xurt e lê kultura nivîskî qels e=Kurdish oral culture is strong, but the written culture is weak.
qelş = qelîşt
= qelîşt
qels bûn to weaken
qels ketin to weaken
qels kirin to weaken
qelsî (f.) leanness, weakness
f. weakness
qelşqelşî cracked
qels  (adj.) lean, puny, weak
qelûn (f.) pipe
qel Krähe
qela Burg
qelaçî Laufgraben
Massaker
Schützengraben
Vernichtung
qelaço Laufgraben
Massaker
Schützengraben
Vernichtung
qelafet Höhe
Kleider
Kleidung
Körper
Statur
qelakirin verzinnen
qelandin ausplündern
ausrotten
braten
grillen
qelaştin durchbrechen
entzweien
spalten
teilen
zerreißen
qeleçî Torhüter
Torwart
Verzinner
qelem Kugelschreiber
Stift
qelemê qurşînî Bleistift
qelen Brautgeld
Mitgift
Morgengabe
qeleng Brautgeld
Mitgift
Morgengabe
qelenq Brautgeld
qelew dick
fett
stämmig
wohlgenährt
qelew (person) dick
qelf Abteilung
Glied beim Exerzieren
Gruppe
Trupp
qelî gebratenes Fleisch
im eigenen Fett gedünstetes kleingeschnittenes Fleisch
konserviertes gebratenes Fleisch
qelibandin die Richtung ändern
umkippen
umstülpen
umstürzen
vernichten
wenden, sich ~
zurückkehren
qelibîn umkippen
umstürzen
qelin Brautgeld
Tabakspfeife
qelind Brautgeld
Mitgift
Morgengabe
qelindayî der das Brautgeld gegeben wurde
Verheiratete
qeliqandin warnen
qelişandin spalten
zerreißen
qelişandin aufreißen
öffnen
qelişîn sich spalten
qelişîn aufschlitzen
aufschlitzen, sich ~
aufspalten, sich ~
spalten
zerreißen
spalten, sich ~
qelîştek Schlitz
qels dünn
schlank
qelş Schlitz
qels bûn schwach werden
qelsî Dürftigkeit
Schwäche
qelûn Pfeife
Tabakspfeife
qel m. zoo. qijike, qela, qerpelase, qirawile, qirike, qira, qîj, qilançika sîyaye, korbela m.
qela m. qelay, qela, qilay, qalay n.
qela kirin lg. qelay kerdene, qilaynayene, qela kerdene
qelabaçke m. zoo. qilançike, qire, qiloncik m.
qelabask m. zoo. qilançika beleke, qirike, qijika beleke m.
qelaç n. cog. virade, cerde, veroj, verad, verard n.
qelaçe m. verbest, kend, bend, barîkat n.
qelaço m. qetlîam, qir, qelênayis, qaxkerdis, têvterkistis n.
qelafet n. silêle m., qiyafet n.r qilix n., dilq n., qelafet n.
qelaker m/n. qelayçî, qelayker, qilaycî n.
qelakerî m. qelayçîyîye, qelaykerîye, qelaykerênî m.
qelakirî rd. qelaykerde, qelaynaye, qetayin
qelakirin m. qelaykerdis, qelakerdis, qelaynayis n.
qelamizgînî m. zoo. qerzaxe, qilançika hêgayan m.
qelandin lg. sur kerdene, qijilnayene, qelênayene, teriqnayene, tereqnayene, qilênayene (ron de)
qelaptin lg. çarnayene, tercume kerdene, tadayene, dêlmast kerdene, dêmdayene, çerexnayene, qelibnayene
qelaquç m. ana. qîlike, qilînçe, qelancike, engista qilance, gista qiloncik, engista qilince m.
qelastî rd. dirîyaye, çîrbîyaye, qîsbîyaye, dirate, çîrîyaye
qelastin m. çîrkerdis, dirnayis, qîskerdis, roqetnayis, raqilasnayis n.
lg. raqilasnayene, seqnayene, qelisnayene, qelasnayene, aqelasnayene, raqilasnayene, qelisnayene *xwe qelastin lz. xo dirnayene, xo çîrkerdene, xo raqilasnayene, xo çîrnayene
qelay m. qelay, qela, qilay, qalay n.
qelb n. ana. zerî m.r qelb n.r zerîya bele m.r zerîbele m.
qelbez m. grtan, çir, çirtanik/?.
qele m. dize, kela, dîze, dêze m.
qelebask m. zoo. qilançike, qire, qiloncik m.
qelem m. qele m., pênûse m.
qelema kolandinê n. miqarê kinitene, qelema neqerî, neqerqeleme n.
qelemdank m. qelemdang, pênûsdang n.
qelemka m. qelemka m.
qelemon m. zoo. qulî, culix, dîkê misrî, elok, pîpî, elelo, alal, xorozê hîndî n.
qelemsor m/n. qelemsor, pênûssor n.
qelemsorî m. qelemsorîye, pênûssorîye, qelemsorênî m.
qelemtras m. qelemtiras, pênûstiras, qelemtas, qelemtastox n.
qelemzirîç m. qelema erjîze, pênûsa erjîze, qelema qerqesune, erzîzqele m., erzîzpênûse, qerqesûnqeleme m.
qelemzrêç m. qelema erjîze, pênûsa eijîze, qelema qerqesune, erzîzqele m., erzîzpênûse, qerqesûnqeleme m.
qelen n. qelen, qalin, qalind n.
qelend n. qelen, qalin, qalind n.
qelender rd. qelender, wezîr
qelenderane rd. qelenderkî, wezîrane, qelenderane
qelenderî m. qelenderîye, wezîrîye, qelenderênî m.
qelenderîtî m. qelenderîye, wezîrîye, qelenderênî m.
qelenderkî rd. qelenderkî, wezîrane, qelenderane
qeleqinde m. xelate, zembîl, hedîye, xela m.
qeleresk m. zoo. qijike, qela, qerpelase, qirawile, qirike, qira, qîj, qilançika sîyaye, korbela m.
qelew rd. qelew, xurt, sîsman, qelev, qilow
qelew bûn lng. qelew bîyene, xurt bîyene, sîsman bîyene, gost girewtene, vezd girewtene, gost giredayene
qelew kirin lg. . qelew kerdene, xurt kerdene, sîsman kerdene, qelewnayene
qelewbûn m. qelewbîyayis, xurtbîyayis, sîsmanbîyayis, gostgiredayis n.
qelewî m. qelewîye, sîsmanîye, xurtîye, qelewênî m.
qelewkîrin m. qelewkerdis, xurtkerdis, sîsmankerdis, qelewnayis n.
qelewtî m. qelewîye, sîsmanîye, xurtîye, qelewênî m.
qelezgeh m. resadxane, netirgeh, pînîtgeh, pawitgeh n.
qelfe m. qelfe, ref, qefîle, qilfe, qefle n.
qelî m. qelî, qawir m., qawurme m.
qelibandin lg. . qelibnayene, dêmdayene, gêr kerdene
m. qelibnayis, dêmdayis, gêrkerdis n.
qelibîn lng. binaw bîyene, roqulopîyene, quiopîye awe bîyene, xerq bîyene
lng. ciqelebîyene, cinetelîyene, cinezelîyene
lng. dêmdîyene, qelibîyene, qeldîyene
qelîbîn m. dêmdîyayis, qelibîyayis, qeldîyayis n.
qelîbotk m. qulqulike, merteloke, estanoke, fiqre, mesela m.
qelihandin lg. . qelênayene, qax kerdene, telef kerdene
qelihîn lng. qelîyene, kax bîyene, telef bîyene
qelîn lng. sur bîyene, qijilîyene, teriqîyene, qelîyene, tereqîyene, qiliyene, tireyene, roqizilîyene (ron de)
qelind m. qelind, qelen n.
qelîne m. tarîz n.
qelînek m. qelêneke, bijêreke m.
qeliqandin lg. . endîsenayene
lg. ratewesnayene, rasendelnayene, rasanayene, rasewesnayene, tewtihnayene, rasanayene
lg. sanitene, hejnayene, kil kerdene (bêsige)
qeliqîn lng. endîsede mendene
lng. leqîyene, lewîyene, leqayene
lng. ratewesîyene, rasendelîyene, rasanîyene, rasewesîyene, tewtihîyene, rasanîyene
m. ratewesîyayis, rasendelîyayis, rasanîyayis, rasewesîyayis, tewtihîyayis, rasanîyayayis n.
qelirdank m. karaz, kados n.
qelis m. qilas, seqal, qelas, qilas n.
qelisandin lg. raqilasnayene, ratereknayene, tereknayene, dereznayene, qelesnayene
qelisî rd. dirîyaye, çîrbîyaye, qîsbîyaye, dirate, çîrîyaye
qelisîn lng. raqilasîyene, raseqalîyene, aqelesîyene, aseqîyene
m. raqilasîyayis, raseqalîyayis, aqelesîyayis, aseqîyayis n.
qelîsîn lng. dirîyene, çîr bîyene, qîs bîyene, diryene, direyene
m. dirîyayis, çîrbîyayis, qîsbîyayis n.
qelist m. qilas, seqal, qelas, qilas n.
qelista qunê rd. ana. qilasê qine n.
qelîstek m. derez, terk, feteq, seqal, qilas, terik, wek n.
qelistîn lng. raqilasîyene, raseqalîyene, aqelesîyene, aseqîyene
m. raqilasîyayis, raseqalîyayis, aqelesîyayis, aseqîyayis n.
qelizandin lg. fîsiknayene, suruknayene, çivirnayene, vizirnayene *xwe qelizandin lz. telîyene, xo telênayene
qelizîn lng. fisfîsîyene, çiv dayene, surikîyene, vizirîyene, xo çivirnayene
lng. telîyene, xo telênayene
qelp rd. sexte, qelp
qelp bûn lng. sexte bîyene, qelp bîyene
qelpezan m/. sextekar, qelpezan n.
qelpezanî m. sextekarîye, qelpezanîye, qelpezanênî m.
qelpik m. qasil, qasik n. _ qelpûçk m. kulînçî, bijbijî, kulçî n. wi
qelpîtî m. sexteyîye, qelpîye, sexteyênî, qelpênî m.
qelqîn lng. leqîyene, lewîyene, leqayene
qels rd. qîq, req, çîq, qîqerut, zêlexte?
m. qilas, seqal, qelas, qilas n.
qels bûn lng. bêhêz bîyene, bêquwet bîyene, qels bîyene
qels ketin lng. qels kewtene
qels kirin lg. qels kerdene, qelsnayene
qelsat m. serber, sîvder n.
qelsbûn m. bêhêzbîyayis, bêquwetbîyayis, qelsbîyayis n.
qelse rd. çikot, bêxil, çikos, cimrî, tama., çekos, çikod, çukis
qelsemêr rd. tersonek, visonek, nêwêrek, tersonik, bêriger, bêkezeb, visonik, tersok, tersokin
qelsî m. qilasîye, seqalîye, qilasênî m.
qelsîya îradeyê m. zaaf, qelsîya hemdî, zayifîya îradeyî n.
qelsîya vînê m. zaaf, qeisîya hemdî, zayifîya îradeyî n.
qeltax m. qaltax, qeltax n.
qelûn m. korzik, lule (serê korzikî) n.
m. korzik, qelûn, taxim, qalûne, qilyon n.
qelûn çeker m/. korzikvirastox, qelûnvirastox, korzikcî n.
qelûnfiros m/. korzikrotox, qelûnrotox n.
qelûnker m/. korzikvirastox, qelûnvirastox, korzikcî n.
qelûnkerî m. korzikvirastoxîye, qelûnvirastoxîye, korzikcîyênî, korzikvirastoxênî, qelûnvirastoxênî m.
qelye m. potase, kemera kalya m.
qela karga
qelb kalp
yürek
qelema boyaxî qelema erjîjine boya kalemi
qelema erjîjine kurşun kalem
qelema rengine renkli kalem
qeleme kalem
qeleme kitabî ser o ya Kalem kitabın üzerindedir
qelemêda sîyaye siyah bir kalem
qelemêka sîyaye siyah bir kalem
qelemtiraşe kalemtıraş