Encamên lêgerînê
qebz bj/nd kabız, peklik
qebze m kabza, tutak
qebzî rd kabız, peklik çeken
qebzî bûn l/ngh kabız olmak
qebzîbûn m kabız olma
qebzîbûyîn rd kabız oluş
qebzîtî m kabızlık
qebzmal kabzımal.
qebz rewşa bêtenduristiyê ya ku doran gemara hundirî navêjin derve
(rengdêr) wekî desnivêja mirovî nîvreq dibe, :ev zaroke yê qebizeang, :bi zehmet desnivêjê dike pr ×hinavê/
qebz bûn gemar di doranan de hişk bûn û derneketin derve
(lêker)(Binihêre:) qebz
qebzbûn (navdêr, mê) mirov û candaran to/îqebizîyê dibin
qebzî (rengdêr) çikî, miçiqî, girtî, gîre, qepat, hişk, ziha.
Herwiha: qebs, qefs, qefz, qevs, qevz.
Bide ber: hefs, hefz, hevz.
ji wêjeyê: Rojek ji rojan jinek navsere ji Amûda rengî navê wê Fermanê, temenê wê derdora 70 sali bû. Wextê dewleta Tirko ya Osmanî fermana filehan anîbû, bavê wê jî ev nav lê kiribû. Icar pîra Fermanê nava wê dêşiya. Geh qebzî dibû û geh nava wê diçû. Zarokê zarokên wê carcara heshesûk hişk dikirin û didanê ji bo nava wê baş biba.(Dr M. Hesen Şêxo, Lotikxane.com, 12/2007).
ji: qebz + -î.
Bikaranîn: Lêker: qebzî bûn, qebzî kirin. Navdêr: qebzîbûn, qebzîkirin Rengdêr: qebzîbûyî, qebzîkirî.
: qebziyet, qebzîtî
qebzî bûn (lêker)(Binihêre:) qebzî
qebzî dan (lêker)(Binihêre:) qebzî
qebzî kirin (lêker)(Binihêre:) qebzî
qebzîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qebzî
qebzîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qebzî
qebzîdan (navdêr, mê) (Binihêre:) qebzî
qebzîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qebzî
qebzimal (navdêr, mê) mêmil, sîmsar, navbeynkar, memil
qebzîtî (navdêr, mê) rewşa qebzîbûnê, hefsîtî, gîretî.
ji: qebzî + -î
qebzkirin (navdêr)qebizbûn, :zadê xwaringehan ezê qebiz kirîm
qebzî bûn lng. . qebiz bîyene, qebizîyene