Encamên lêgerînê
qebilî rd kabul olmuş olan
qebilîn m kabul olma
qebilîn (i) m 1. kabul olma 2. olma, oluşma 3. ceviz, badem vb. yemişlerin kabuklarının soyulması
l/ngh 1. kabul olmak 2. olmak, oluşmak 3. ceviz, badem vb. yemişlerin kabuklarının soyulması
qebilîn (ii) m dönme
l/ngh dönmek
qebilî (rengdêr) pejirî, qebûlbûyî, pejirandî, qebilandî, kesa/ê yan tişta/ê ku hatiye pejirandin anku qebûlkirin anku qebilandin.
ji: qebilîn ji qebûl
qebilîn (lêker)(navdêr, mê) pejirîn, qebûl bûn, hatin qebûlkirin, hatin qebilandin, hatin pejirandin, red nebûn, nehatin redkirin: Ya Rebî, duayên me biqebilin!.
Herwiha: qebilan, qebiliyan, qebilîyan, qebilyan, qebûlîn, qebûlan, qebûliyan, qebûlîyan, qebûlyan, qebîlîn, qebîlan, qebîliyan, qebîlîyan, qebîlyan. Tewîn: Lêker: -qebil-.
Têkildar: qebilandin.
ji: qebûl + -în.
: qebilî, qebiliyayî
qebilîner (navdêr) pejirîner, qebûlker, kesa/ê ku tiştekî dipejirîne anku qebûl dike.
ji: qebilandin ji qebûl
qebilîyan Binerin: (Binihêre:) qebilîn
qebilîn lng. . pezirîyene, qebûlbîyene, qebûlîyene
m. pezirîyayis, qebûlbîyayis, qebûlîyayis n.