Encamên lêgerînê
qeşa buz.
m 1. buz 2. don (havanın sıcaklığın sıfırdan aşağı inmesiyle suların buz tutması)
qeşa çêbûn (hava) dona çekmek
qeşa girtin l/gh 1. buz bağlamak 2. buz tutmak (sıvı için; üstünde buz oluşmak, buzla kaplanmak) 3. don tutmak
qeşa lê dan l/bw don vurmak
qeşa lê ketin l/bw don kesmek
qeşa lê xistin l/bw don vurmak
qeşa şikîn don çözülmek
qeşadank buzluk.
m buzluk
qeşafiroş nd/nt buzcu (buz satan kimse)
qeşageh m buzluk
qeşagirtî rd 1. buzlu (buz bağlanmış veya tutmuş) 2. donlu, don tutmuş
qeşagirtin m 1. buz bağlama 2. buz tutma (sıvı için; üstünde buz oluşma, buzla kaplanma) 3. don tutma
qeşahelîn m buzçözer, defroster
qeşahî m buzul
qeşalêdan m don vurma
qeşalêdayî rd don vurulmuş olan
qeşalêdayîn m don vurma
qeşalêketî rd don kesilmiş olan
qeşalêketin m don kesme
qeşalêxistî rd don vurulmuş olan
qeşalêxistin m don vurma
qeşare m soyulmuş badem
qeşarî rd soyuk
qeşartî rd soyuk (soyulmuş olan) * sêva qeşartî soyuk elma
qeşartin kabuğunu soymak.
m soyma (bir şeyin üzerinden kabuk, deri, zar gibi şeyleri çıkarma)
l/gh soymak (bir şeyin üzerinden kabuk, deri, zar gibi şeyleri çıkarmak) * sêv qeşart elmayı soydu
qeşaşikên m buzkıran
qeşaşkên buzkıran.
qeşawî (i) m kaşağı
qeşawî (ii) m 1. kaşıntı sonucu oluşan yara 2. rd kaşıntı hastalığına tutulmuş olan
qeşawî kirin l/gh kaşağılamak
qeşawîkirin m kaşağılama
qeşawug bnr qeşawî (I)
qeşaxwarî rd vurgun (ekinlerde)
qeşayî m buzul
qeşayîdar rd buzullu
qeşa cemed
(navdêr, mê) cemed, qerrise, sehol, bûz, ava yan berfa ji ber sarmayê req bûye.
Têkildar: keşa.
Bide ber: qeşe.
ji: jiarami ܩܘܫܝܐ (quşaya: reqî) ji rehê ܩ-ܫ-ܐ (q-ş-y-: req bûn) hevreha îbrî קושי (qoşî: reqî), erebî قسوة (qeswet) ku serekaniya qiswet ya kurdî ye..
Bikaranîn: Lêker: qeşa girtin. Navdêr: qeşagirtin Rengdêr: qeşagirtî, qeşaxwarî.
: bêqeşa, bêqeşatî, bêqeşayî, biqeşa, biqeşatî, biqeşayî, qeşadar, qeşadarî, qeşagir, qeşagirî, qeşagirtî, qeşandin, qeşandî, qeşîn, qeşîner, qeşînerî, qeşîninde, qeşînindetî, qeşînindeyî, qeşok, qeşokî
qeşa girtin cemidîn
(lêker)(Binihêre:) qeşa
qeşabûn (navdêr, mê) qerisîn, av qe abû ang, :av cemidî
qeşadank amana ku cemedê dikinê
qeşadar (rengdêr) bicemed, biqerrise, bisehol, bibûz.
ji: qeşa + -dar.
: qeşadarî qeşadarîtî qeşadartî
qeşadarî (navdêr, mê) rewşa qeşadarbûnê.
ji: qeşadar + -î
qeşafiroş (navdêr, mê) cemedfiroş, qeşemfiroş.
ji: qeşa +-firoş
qeşageh (navdêr, mê) cemedgeh.
ji: qeşa +-geh
qeşagir (navdêr, mê) kesê/a qeşayan digire.
ji: qeşa + -gir
qeşagirî (navdêr, mê) karê qeşagiriyê.
ji: qeşagir + -î
qeşagirtî (rengdêr) cemidî, qerrisî
qeşagirtin (navdêr, mê) qe abûn, qerisîn, cemidîn
qeşakirin (navdêr) cemidandin, qerisandin
qeşare (navdêr, mê) qeşarok, kêra ku pê tîvilên fêkî û sebzeyan tên spî kirin.
ji: ji erebî, têkilî مقشرة (muqeşeret)
qeşarok (navdêr, mê) qeşare, kêra ku pê tîvilên fêkî û sebzeyan tên spî kirin.
ji: ji erebî, têkilî مقشرة (muqeşeret)
qeşartî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qeşartin
qeşartin (lêker)(navdêr, mê) ker kirin, parçe kirin (bi taybetî bi kêrê), spî kirin, tîvil jê vekirin, tazî kirin, rakirina qalikên zirav wek yê fêkiyan, bi taybetî qalikên zirav wek yên petêxan, xoxan û qalikê hêkan bi mihkutî dikutin, da qaşûla wî ji ser rabe û bê qeşartin. (http://www.efrin.net/efrin03/penus/index/old/penus14/index/keca-kurd.htm).
Herwiha: qeşirandin. Tewîn: Lêker: -qeşêr-.
: qeşartî, veqeşartin, veqeşartî, veqeşêr.
ji wêjeyê: Dibêjin piştî ku Volkova çend heftan yekî bi navê Perwîz naskiriye û bi lotikên wî bextewar bûye, îcar sûnd xwariye ku nema balêse û tenê xiyaran biqeşêre.(Lotikxane.com, 3/2007)
qeşartin/diqeşêre/biqeşêre qaşil spî kirin, qalik jê xistin
qeşaşîr (navdêr, mê) qerrîmok, bestenî, mot, dondirme, şîr û şekira cemidî û qerrisî.
Herwiha: qeşeşîr.
ji wêjeyê: Di Fuarê de Turkiye jî xwe bi qeşeşîra (dodirme) Kurdan a Mereşê daye nasandin..
ji: qeşa + şîr.
: qeşaşîrçî, qeşaşîrî, qeşaşîrvan, qeşaşîrxane
qeşaşîrî (navdêr, mê) rewşa qeşaşîrbûnê.
ji: qeşaşîr + -î
qeşaşîrxane (rengdêr) bi awayekî qeşaşîr.
ji: qeşaşîr + -ane
qeşavî (rengdêr) mirov ji ber sermayê nexasim lêv û dest rengê wan sipî di bin û di peqin eq di bin mîna qeşayê
qeşavîbûn (navdêr, mê) weke devûlêvên mirovî qe avî dibin
qeşawî (navdêr, mê) qeşawug, mas.
ji: qeşa +-wî
qeşawî kirin (navdêr, mê) tîmar kirin.
ji: qeşa +-wî + kirin
qeşawîkirin (navdêr, mê) meheskirin.
ji: qeşa +-wî +kirin
qeşaxane (navdêr, mê) cemedxane.
ji: qeşa +-xane
qeşaxwarî (rengdêr) (Binihêre:) qeşa
qeşayî (rengdêr) qerrisî, qefilî, qerriseyî, seholî, cemidî, tezî, sar, qefilandî, tişta/ê qefiliye, cemedî, bûzî.
Bide ber: qeşetî.
ji: qeşa + -yî
qeşa (f.) ice
ice
qeşartin (biqeşêre) to peel
qeşa Eis
qeşa girtin gefrieren
vereisen