Encamên lêgerînê
qaz zo/m kaz (anser)
qaz bi qaz re baz bi baz re davul dengi dengine diye çalar
qaz bi qazan re baz bi bazan re herkes kendi dengiyle
qaza fesixî kaz gibi paytak paytak yürüyen
qaza îraqî zo/m kuğu (Cygnus olor)
qaza kûvî zo/nd yaban kazı, sakar meke
qaza qumriyê zo/nd kuğu
qazan kazan.
m 1. kazan 2. kazan (buhar makinelerinde, kalorifer tesisatlarında suyun kaynatıldığı kap)
qazanc m kazanç
qazax n kazak * qazaxek bi xwe de bike üstüne bir kazak geçir
qazcax bot/m yenilir bir ot
qazî kadı.
n 1. kadı 2. mec çenesi düşük, konuşkan, laf ebesi
qazî (i) m bir tür takı
qazî rabû miftî şad bû biri kalkınca yeri bir başkasına kalınca söylenen bir deyim
qazik m çinko kab
qazîtî m 1. kadılık 2. mec konuşkanlık, laf ebeliği
qazîtî kirin kadılık yapmak
qazol m gaz yağı
qazox n kazık (eskiden insanı üzerine oturtarak öldürdükleri yere dik çakılı sivri uçlu olan şey) li
qazoxan xistin kazığa oturtmak
qazoxê dostan dost kazığı
qazqaz b kaz çağırma ünlemi
qazvan nd/nt kazcı, kazları güden
qazvanî m kaz güdücülüğü
qaz (navdêr)bi gelemperî zayendmê ye, firrindeyek avî ye, ji werdekan girtir e û dengê wan qîjqîjî ye.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: قاز.
Têkildar: miravî, quling, qû, sonek, werdek.
Bide ber: gaz, xaz, baz, caz, laz, naz, raz, saz, wazBinere.
Herwiha: qab, qaç, qad, qaj, qas, qîz, qoz, quz.
ji wêjeyê: Çûme mala Eliyê zaza, xanimê lor ke,/danî ber min goştê qaza, delalê lor ke!.
ji: Ji Proto-hindûewropî g̑ʰans-, têkildarî قاز (qaz) ya farisî, хъаз (qaz) ya osetî, قازه (qaze) ya peştûyî, ?? (za) ya avestayî, हंस (haṃsa) ya sanskrîtî, гусь (gus) ya rûsî, zoss û zùoss yan latviyayî, ānser ya latînî, gé ya îrî, gås ya danîmarkî, norwecî û swêdî, Gans ya elmanî, gans ya holendî û goose û geeese yên inglîzî. Yan jî ji jitirki kaz yan zimanekî din yê tirkîkî, bide ber azerî qaz, teterî каз (kaz), tirkmenistanî gaz, ozbekî gʻoz, oyxurî غاز (ẍaz)....
: gerdenqaz, gerdenqazî, qazdar, qazdarî, qazî, qaz û quling, qazûquling, qazvan, qazvanî, qazvanîtî, qazvantî , qazxane. Navê zanistî: Anser anser (domesticus). Gotinên pêşiyan: Qaz bi refa xwe re baz e
qaz bi meşa werdekê çû, ket; qalçeya wê ji hev derket (biwêj) divê mirov hedê xwe û zerengiya xwe bizanibe, naxwe wê ziyanê bibîne, di heman demê de ji bo dexesî û çavnebarbûnê de jî tê bikaranîn. divê her kes li gorî hêza xwe tev bigere. qaz bi meşa wardekê çû, ket; qalça wê ji hev derket. qaz bi meşa werdekê çû, ket; qalça wê ji hev derket. dawiya çavnebariye ji ew e.
qaz bi qaz re, baz bi baz re (biwêj) her kes li gorî hempa û hunkufê xwe. lawo, zehfbilind nefire, tu dê nizm bikev1. qaz bi qaz re, baz bi baz re.
qazan (navdêr, mê) qûşxan, amanek kûr e xwarin tê de tê kelandin.
Bide ber: qazancAman, çetel, kefçî , kêr, legen, mifsik, qedeh, perdaq, pêke, piyale, tirar.
ji: jitirki kazan (qazan) ji kazmak (qewartin, nicirandin), bi tirkiya kevn kazğan (qazan) ku serekaniya peyva qûşxan ya kurdî ye. Bi tirkiya osmanî قزان (qezan) û قزغان (qezẍan) bû..
: qazanik, qazanî, qazank
qazanc (navdêr, mê) fêde, mifa, kelk, sûde, avantaj, kêr, kar, biserketin: Min ew tirimpêl bi 5 000 euroyan kirrî û bi 6 000an firot anku min 1 000 euro qazanc kirin. Taxima wan ya futbolê 3 bi 2 dijî ya me qazanc kir. Qazanc di vî karî nîne. feyde, sûd, berjewendî, menfeet.
Herwiha: qezenc.
Dijwate: xesar, zerer, ziyan.
Bide ber: qazan.
Bikaranîn: Lêker: qazanc kirin. Navdêr: qazanckirin Rengdêr: qazanckirî.
ji: Herwiha qezenc, hevreha soranî قازانج (qazanc) jitirki kazanç ji kazanmak (feyde kirin, qazanc kirin; bi ser ketin) ji tirkiya kevn kazğan- ji kazığ (malê bi kolanê peydakirî) ji kazmak (kolîn, qezme kirin). Ji eynî rehî: qezme/qazme..
: bêqazanc, bêqazancî, bêqazancîtî, bêqazanctî, biqazanc, biqazancî, biqazancîtî, biqazanctî, qazancdar, qazancdarî, qazancdarîtî, qazancdartî, qazancder, qazancderî, qazancderîtî, qazancdertî, qazancdêr, qazancdêrî, qazancdêrîtî, qazancdêrtî, qazancî, qazancker, qazanckerî
qazanc kirin (lêker)(Binihêre:) qazanc
qazancbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qazanc
qazancdar (rengdêr) bifêde, bimifa, bikelk, bisûde, biavantaj, bikêr, bikar.
ji: qazanc + -dar.
: qazancdarî qazancdarîtî qazancdartî
qazancdarî (navdêr, mê) rewşa qazancdarbûnê.
ji: qazancdar + -î
qazancî (navdêr, mê) rewşa qazancbûnê.
ji: qazanc + -î
qazancker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê qazanc dike.
ji: qazanc + -ker
qazanckerî (navdêr, mê) rewşa qazanckerbûnê.
ji: qazancker + -î
qazanckirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qazanc kirin
qazanckirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qazanc
qazanî (navdêr, mê) rewşa qazanbûnê.
ji: qazan + -î
qazax (navdêr, nêr) Fanore,fanorî,cilê ku çile dihê lixwekirin ku granî bi destan hatiye ristin,.
Hevwate: fanorî
qazaxî (navdêr, mê) zimanê Qazaxistanê(navdêr) qazaxistanî, welatiya/ê Qazaxistanê, qazaxistanî, her tişta/ê Qazaxistanê, gelê wê yan zimanê wê.
Herwiha: kazaxî, qezexî
qazaxistan Serenav,mê, welatek e li navenda Asyayê.
Herwiha: Kazakistan, Kazaxistan, Qazakistan, Qezekistan, Qezexistan.
ji: qazax + -istan.
: qazaxistanî
qazî hakimê dadwer *“heke qazî nebe, kumê xwe ji xwe re bike qazî”
qazî bi xwe çû, pêk neanî; mûyek ji rûyê xwe bi rê kir (biwêj) a girîng, ne kes in, lê sazî ne. nav û deng û giraniya saziyan ji ya kesan pêşdetir e. qazî bi xwe çû pêk neanî, mûyek ji rûyê xwe bi rê kir.
qazî rabû, miftî şad bû (biwêj) berjewendî pêk hatin, mirovan serfiraz dikin. her kes li berjewendiyên xwe difikire. qazî rabû, miftî şad bû.
qazî ye, bi xwe razî ye (biwêj) xwe bi xwe ecibandin. tu kesî guhdari nake; qazî ye, bi xwe razî ye.
qazîbaz (navdêr, mê) kêzikeka ciwan û perrengîne zarok yarîyan pê di ken
qazim bendê ji hiriya hêştiran
qazîtî (navdêr, mê) rewşa qazîbûnê, qadîtî.
ji: qazî + -tî
qazixê di qûna xwe de derxistin (biwêj) pirsgirêka xwe çareser kirin. lawê min berê tu qazixê di qûna xwe de derxe, dît re peşniyaren xwe peşkeş bike.
qaziyê zarokan xwe xeniqand (biwêj) karên ne li rê ziyanê didin mirov. her tişt wekî zerengî û radeya xwe divê. çi gotine? qaziyê zarokan xwe xeniqand.
qazme amêrekê kolana erdî ye du ser hene, yek tîj û yê dî pan e jibo rakirina erd cihên asê bi kar dihînin.
Herwiha: qezme.
ji: jitirki kazma jî kazmak (kolandin, kolan)
qazquling (navdêr) qû, firrindeyek avî yê gir û gerdendirêj e (û bi gemelperî rengsîs in lê hin cûnên reş yan gewr jî hene), sî, qubeqaz, şaho, qebeqaz.
Bide ber: qaz, quling, werdekBinere.
Herwiha: bû, cû, çû, dû, mû, rû, sû, şû, tû, xû.
ji: qaz + quling.
: qûyî
qazvanî (navdêr, mê) karê qazvanan.
ji: qazvan + -î
qazxane (rengdêr) bi awayekî qaz.
ji: qaz + -ane
qaz m. goose
qazaxî f. butane
qaz Gans
qaz-werdek Wildgans
qazik Kochtopf
qaz m. zoo. qanze, qonze, qaze, qunze, quinz m.
qaza iraqî m. zoo. kuxe, quxe m. *qaz û quling qaz û qulingî zh.
qazan m. lêh, bors, neqle, qazan, lê, lên, qazik, lîyen n.
qazax n. fanolîye, qazaxe, fanolya, funele m.
qazaxî n. qazax, ronê gazî, gazax, tonê gazî n.
qazî m/n. hakim, qazî, dadger n.
qazîtî m. hakimîye, qazîyîye, dadgerîye, hakimênî, dadgerênî m.
qazox n. mîn, qazûx n. *li qazoxxistin lg. mîn ro dayene, qazûx ro dayene
qazaxîstan Kazakistan
qaze hindi
kaz
qazî kadı
qazî, -ye hakim
yargıç
qazîyîye hakimlik
yargıçlık