Encamên lêgerînê
qalik kabuk.
n 1. kabuk (bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkenlere karşı koruyan sertçe bölüm) * qalikê darê ağaç kabuğu * qalikê zebeşê karpuz kabuğu 2. kabuk (ekmeğin pişme sırasında içinden daha çok sertleşen dış bölümü) * qalikê nên ekmek kabuğu 3. zo kavkı, kabuk (hayvanı dıştan saran örtü) * qalikê kosî kaplumbağa kabuğu 4. ast kabuk * qalikê erdê yer kabuğu 5. bj kabuk (deri üzerinde bir yaranın veya sivilcenin kurumasıyla oluşan sertçe bölüm) 6. döküntü (kimi hastalıklarda görülen çıban, leke, uçuk gibi hastalık belirtisi)
qalik (i) bot/n 1. kapçık * qalikê tenê genim buğday kabçığı 2. çenet (açıldığında tohumların ortaya çıktığı kabuk)
qalik (ii) n kamga, yonga
qalik (iii) n 1. kap 2. kapak (kitap kapağı) 3. kın
qalik (iv) n davul tokmağı
qalik girtin l/gh kabuklanmak
kabuk bağlamak veya tutmak
qalikdar rd 1. kabuklu 2. kabuklu, kavkılı
qalikê (...) jê kirin kabuğunu soymak
qalikê gûzê ceviz kabuğu
qalikê gûzê tije nake fındık kabuğunu doldurmaz, incir çekirdeğini doldurmaz
qalikê hêkê yumurta kabuğu doldurmaz
qalikê hêkê tije nake incir çekirdeğini doldurmaz
qalikê mêweyan meyve dışı
qalikê reqê (an jî kosî) bağa kabuğu
qalikgirtî rd kabuklanmış, kabuk bağlanmış (veya tutmuş)
qalikgirtin m 1. kabuklanma 2. jeo kabuklanma
qalikokî zo/rd kabuksu
qalik 1. qaşil 2. amana valakirî 3. qaşilê fîşenga teqandî *“bila zikê mirovî têr be, bila bi qalikê dêr be”
(navdêr, mê) qelp, qaşil, tişta/ê req yê bi ser tiştek nerm ve daku ziyan negihe yê nerm.
Bikaranîn: Lêker: qalik girtin. Navdêr: qalikgirtin.
Herwiha: qalk.
: bêqalik, bêqalikî, biqalik, qalikdar, qalikdarî, qalikî
qalik avêtin (biwêj) mezin bûn. xwe nû kirin. bere min jî got, ev şewitiye û mezin nabe, lê şikir qtdik avet û gihîşt hevalen xwe.
qalik girtin (lêker)(Binihêre:) qalik
qalikdar (rengdêr) biqelp, biqaşil.
ji: qalik + -dar.
: qalikdarî qalikdarîtî qalikdartî
qalikdarî (navdêr, mê) rewşa qalikdarbûnê.
ji: qalikdar + -î
qalikê hêkê tijê nekirin (biwêj) tiştekî giring nebûn. ya ku dibêje qet qalike heke tije nerke, lê tu ku ji wî bipirsî, gotineke zêde giring û maqûl e.
qalike qûnxwaran bûn (biwêj) ji bo kesên en bi xwedî derd re mijûl dibe û alîkarî dike tê gotin. miroven wekî wî zêde bi dest nakevin. ew her tim qerlike qûnxwarati e.
qalike xwe şikandin (biwêj) xwe guherandin, xwe li gorî rewşe nûjen kirin. min qalike xweye gemar bi saya serê te şikandibûn. edî min ji ziman, cil û berg û sola piye dayîka xwe fatîmeye şerm nedikir. salih kevirbirî
qalikgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) qalik
qalikî (navdêr, mê) rewşa qalikbûnê, qalik.
ji: qalik + -î
qalikokî (rengdêr) hişkolekî.
ji: qalik +-okî
qalik (m.) shell
m. shell, husk
qalik Hülse
Rinde
Schale
qalik n. qalik, qilif, qab n.
m. qalik, qasil, çekûle, qafik, çule, tofil, pûr, çek n.
m. tip. selek, siley, seket, çekûle, qafik, tolif, qafil, patu n.
qalik girtin lg. qalik giredayene, qasil giredayene, çekûle giredayene, qafik giredayene, çule giredayene, tofil giredayene, pûr giredayene, qebale bestene, qalik bestene, pûr bestene
lg. . seketgiredayene, sileyîyene, qalik giredayene, kul giredayene, selek bestene, tolif giredayene, çekûle bestene, qebale bestene, tolik giredayene (birîne)
qalikdar rd. selekin, sileyin, seketin, çekûleyin, qafikin, tolifin, qafilin, patuyin
qalikê darê rd. qalikê dare, qasilê dare n.
qalikê mêweyan n. tolikê meyweyan, qatikê meyweyan, qasilê meyweyan n.
qalikgirtin m. qalikgiredayis, qasilgiredayis, çekûlegiredayis, qafikgiredayis, çulegiredayis, tofilgiredayis, pûrgiredayis, qebalebestis, qalikbestis n.
m. seketgiredayis, sileyîyayis, qalikgiredayis, kulgiredayis, selekbestis, qebalebestis, tolifgiredayis, çekûlegiredayis, qebalegiredayis, tolikgiredayis (birîne) n.