Encamên lêgerînê
qalib n 1. kalıp (bir şeye biçim vermeye veya eski biçimini korumaya yarayan araç) * qalibê şewqeyê şapka kalıbı 2.rd kalıp (genelikle küp biçiminde bir kalıba dökülerek yapılmış olan) * du qalib sabûn iki kalıb sabun 3. kalıp (biçki, model, patron, terzicilikte) 4. kalıp (belirli bir biçim) * helbest ji qalibên berê filitandiye şiiri eski kalıptan kurtarmış
qalib girê dan beton kalıbını yapmak
qalib girtin l/ngh kalıplaşmak
qalib ji berê derxistin patron çıkarmak
qalibê çapê baskı kalıbı
qalibê cilsê alçı kalıbı
qalibê danînê kurma kalıbı
qalibê melêvan yaba kalıbı
qalibê rû yüz kalıbı
qalibê tewandinê büküm kalıbı
qalibfiroş nd/nt kalıpçı (satan)
qalibfiroşî m kalıpçılık
qalibgirtî rd kalıplaşmış
qalibgirtin m kalıplaşma
qalibker nd/nt 1. kalıpçı (imal eden) 2. patroncu (kalıp yapan)
qalibkerî m 1. kalıpçılık 2. patronculuk
qalibkirî rd kalıplı * şewqeya qalibkirî kalıplı şapka
qalibvan nd/nt 1. kalıpçı (görevi herhangi bir şeyi kalıba vurmak olan kimse) 2. kalıpçı (inşaatlarda beton kalıplarını yapan kimse)
qalibvanî m kalıpçılık
qalib amûra ku tiştan tê de ro dikin; bilûl
(navdêr, nêr) dirûv, şikil, form, fîgûr, şêwaz.
ji wêjeyê: Ew hebîbê rohniya heft asîman Herdu alem qalib ew ruh û rewan w:Mela Hisênê Bateyî.
Herwiha: qalb.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: قالب.
Bide ber: qelb, qelp.
Bikaranîn: Lêker: qalib dan, qalib girtin, qalib kirin. Navdêr: qalibdan, qalibgirtin, qalibkirin Rengdêr: qalibdayî, qalibgirtî, qalibkirî. Ji heman rehê yûnanî: şekal..
: qalibî, qalibder, qalibgir, qalibgirî
qalib dan (lêker)(Binihêre:) qalib
qalib derxistin (lêker)model derxistin, şikl derxistin.
ji: qalib + derxistin
qalib girtin (lêker)(Binihêre:) qalib
qalib kirin (lêker)(Binihêre:) qalib
qalibdan (navdêr, mê) (Binihêre:) qalib
qalibe vala bûn (biwêj) ji bo kesên kemehatî tê bikaranîn. mirov ku lê dinere, jê xof digire, lê mixabin qa!ibekî veda ye.
qalibgir (navdêr, mê) kesê/a qaliban digire.
ji: qalib + -gir
qalibgirî (navdêr, mê) karê qalibgiriyê.
ji: qalibgir + -î
qalibgirtî (rengdêr) (Binihêre:) qalib
qalibî (navdêr, mê) rewşa qalibbûnê.
ji: qalib + -î
qalibkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qalib kirin
qalibkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qalib
qalib Hülle
Scheide
qalib n. qalib, qativ, qaliw n.
qalib girtin lng. . qalib girewtene
m. qalibgirewtîs n.
qalibgirtî rd. qatibgîrewte
qalibker m/n. qalibker, qalibvirastox, qalibcî n.
qalibkirî rd. qalibkerde *li qalib xistin qalib bestene, qalib kerdene, qalib ro dayene kr.