Encamên lêgerînê
qaf nd Kaf Dağı
n 1. kafa (özellikle insan başı) 2. kafa (hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak gibi organların bulunduğu en ön bölüm) 3. mec kafa (zihniyet) * tu bi vî qafî nikanî tiştekî bikî bu kafayla bir şey yapamazsın 3. mec kafa (kavrama ve anlama yeteneği zekâ, zihin) 4. kafa (bellek)
n 1. çanak çömlek 2. topraktan kap
m tasavur gücüyle yaştma
qaf avêtin kafası bozulmak
qaf lê xistin (an jî dan) kafa vurmak
qaf li ser teqandin kafa patlatmak
qaf tune kafa yok!
qaf û kûn nd zihinsel yaşatma, tasavur gücüyle yaştma
zihinsel yaşatma, tasavur gücüyle yaştma
qaf û qaf nd birinden birine, birinden diğerine geçiş (bir mantiktan diğerine)
birinden birine, birinden diğerine geçiş (bir mantıktan diğerine)
qaf û qiraf nd kab kacak
çömlek
qaf û qul nd kap kacak
qaf û qul (an jî qulûç) kap kacak
qaf û qulûç nd kab kacak
qafa n kafa, baş
qafadar nd/nt kafadar, kafa dengi
qafadarî m kafadarlık
qafayê berê eski kafa
qafayê vala kuru kafa (akılsız kafa)
qafê (yekî) birin kafa şişirmek
qafê (yekî) çûn kafası dönmek (sıkışık bir durumda sersemlemek)
qafê (yekî) hatin cih kafası yerine gelmek
qafê (yekî) ne li cih bûn kafası yerinde olmamak
qafê (yekî) ne temam e kafadan gayri müsellâh (aklından bozukluk olan)
qafê (yekî) negirtin kafası almamak (kavrayamamak)
qafê (yekî) neman kafa kâğıdı kalmamak
qafê (yekî) pelaxtin kafasını ezmek
qafê (yekî) sekinîn kafası durmak
qafê (yekî) şixulîn kafası çalışmak, kafası işlemek
qafê (yekî) tev li hev bûn kafası bulanmak
qafê (yekî) werimîn kafası şişmek (zihni yorulmak)
qafê (yekî) xebitîn kafası çalışmak, kafası işlemek
qafê (yekî) xweş e kafası dumanlı (hafif sarhoş)
qafê berê eski kafa
qafê vala kuru kafa (akılsız kafa)
qafê wan yek e bir kafada
qafê xwe dan hev kafasını toplamak (di)
qafê xwe de derbas kirin kafasından geçirmek (di)
qafê xwe de girtin kafasından tutmak (ji)
qafê xwe ve ne mezbût e kafadan kontak
qafê xwe xebitandin (an jî şixulandin) kafasını kullanmak
qafê xwe xweş kirin kafayı çekmek
qafekî bêmêjî ye! kafa yok!
qafhesin rd 1. demir kafalı 2. nato mermer (kafalı)
qafik n kabuk (bir şeyin sert kabuğu) * qafikê şeytanokê salyangoz kabuğu
m 1. çömlek, kab kacak 2. çömlek kırığı
qafik û qirik çanak çömlek, kab kacak
qafika çivîkan nd sulak (kuş su kabı)
qafikê erdê erd yer kabuğu
qafikê gûzê ceviz kabuğu
qafikê gûzê tije nake incir çekirdeğini doldurmaz
qafikfiroş nd/nt çömlekçi (satan kimse)
qafîloç m kilden kap kacak
qafilqeda görünmez kaza.
m 1. kaza, belâ 2.kazaren
qafilqeda lê bikeve Allah belasını versin
qafiye wj/m kafiye, uyak
qafiyeya tam tam kafiyeli
qafok m selin, suyun getirdiği odun
qafqafik nd bir yılbaşı oyunu
qafqafk m takunya
qafqiloz nd toprak kap
qafreş n kara baş (çoban köpeği)
qafrût rd dazlak
qafû nd silkelenen çevizlerin suya düşerken su üzerinde birikmeleri * gûz bûne qafû cevizler dizilmiş
qafû kef nd selin sürüklediği çar çöp, köpük vs gibi şeyler
qafûr (i) m ağzı geniş yuvarlak çömlek
qafûr (ii) bot/m kafur, kafure
qaf 1. tiştê req û vala 2. tasa seriyî
(navdêr) qaf: navê tîpa ق (Q, q) di alfabeya erebî de, Qaf: (mîtolojiya Rojhilata Navîn) çiyayê li dor dinyayê, ser.
Bide ber: kaf
qaf bûn parçe bûn
(lêker)(Binihêre:) qaf
qaf kirin parçe kirin
(lêker) parçe kirin.
ji: qaf + kirin
qafbûn (navdêr, mê) pirtbûn, kerbûn(kherbûn), :serê wî qaf bû
qafçivîk (biwêj) seri zêde nexebitm, serî pir piçûk bûn. tu bawer dikî ku ev qafçivîk de bikaribe tiştekî pek bine? ev e qafçivîk ka we çawa te bipareze?
qafdaxkirî (biwêj) bindest, sist û kole bûn. we rexistine endamen wisa qafdaxdikirl diafirandin ku kes li hemberî seroke wan dernediket.
qafê (yekî) dax kirin (biwêj) yek bi her awayî xistin bin erka xwe. jinike qafe wî dcix kiriye, li wî siwar dibe.
qafê (yekî) qalind bûn (biwêj) di hela tegihîştine de zerengî qels bûn. qafe wî qalind e, ji careke du cavan fim nake.
qafhişk bûn (biwêj) li hemberî her tiştî tund û dijwar bûn, ase bûn. ji bo hevalen ku bi zavavaye zazakî dipeyîvin, dibêjin gelekî qafhişk in. lê ez bawer nakim.
qafik 1. kaxetîta ku pê serê banan tê avakirin 2. guldanka dûvedirêjkî ya ji kaxetîtê
(navdêr, nêr) amanek şêwe lûleyîye ji axa cerikan çê dikin, cerik, guldan, tirar, parçeyê şikandî ê şerbik, cêrr û denan
qafilqeda qezaya nedîtî û nebînayî
qafiye (navdêr, mê) beşavend, bare, rêzbend, rîm, raym
qafiyenasî (navdêr, mê) erûz, prosodî
qafkirin (navdêr)pirtkirina wek qafan, :serî wî qaf kir
qafok gildîna ku lêkend bi xwe re tîne
qafqafî parçeparçeyî
qafqafî bûn parçeparçeyî bûn
qafqafî kirin parçeparçeyî kirin
qafqiloz derdanên ji xweliyê; kaxetît
qafsar bûn (biwêj) pir bimyat bûn, tiştek di serî de rûneniştin. ew yekî qafsar e, tu çi bibeji deli we bi gotina xwe bike. rewşen zehf qafsar e, dikim û nakim tenagihîje.
qafsarî kirin (biwêj) ınyat kirin. heke welat ew qasi qafsari nekira, nika em gihîştibûn we armance.
qaf Kopf
qafik Dachziegel
qafişk Dickkopf
Starrkopf
qafqiloz erdbodenes Topf
qaf n. qaf, koyê qafî n.
n. ana. sere, katike, qafike, kakate, qotike, qoqe, qaqote, katate, sare, sara n.
qafadar rd. qafikdar, hemsere, hemsare
qafadarî m. qafikdariye, hemsereyîye, qafikdarênî m.
qafik m. qasil, pûr, qasik, qafil, qafik, qelasik n.
qafikê erdê n. qalikê herdî, qafikê herdî, rîyê her dîn.
qafîle m. qelfe, ref, qefîle, qilfe, qefle n.
qafiye m. ede. kafîye, besawende, qafîye m.
qafqafk m. qabqabik, taqunya, nalên, qapqapik n.
qafû m. qef, qirs-qal, qes n.
qaf kafatası
qafike baş
kafa
qafîye kafiye