Encamên lêgerînê
qad alan, meydan, saha.
m 1. alan, meydan, saha 2. meydan (yarışma veya karşılaşma yeri) * qada şer savaş meydanı 3. fiz alan (içinde birtakım kuvvet çizgilerinin yayılmış bulunduğu var sayılan uzay parçası) * qada axkişanê yer çekimi alanı
qada dahatinê iniş pisti.
qada esmanî hiq hava sahası
hava sahası
qada manyetîk manyetik alan
qada pêşbirkê nd yarış alanı
yarış alanı
qada ramyarî siyaset meydanı
qada şer (an jî şerî) savaş alanı, savaş meydanı, muharebe meydanı
qada siyasetê) siyaset meydanı
qada sizayê sp ceza alanı
sp ceza alanı
qadastro m kadastro
qadî (i) m bir tür üç taş oyunu
qadî (ii) n kadı
qadir rd 1. kadir (gücü yeter) 2. kadir (Allah’ın sıfatlarından biri) 3. edebilme, yapabilme, yetebilme
qadir bûn l/ngh kadir olmak
qadir qadirê (yekî) be (an jî ye) gücü yeterse, elinden gelirse * hûn wisa lê menêrin, qadirê wî ye ku kurikê bixwe ona bakmayın, gücü yeterse çocuğun çiğ çiğ yer
qadirbûn m kadir olma
qadircewab rd hazırcevap
qadircewab bûn hazırcevap olmak
qadircewabî m hazırcevaplık
qadirê (yekî) bûn elinden gelirse, gücü yeterse
qadirî nd/nt Kadirî (Şeyh Abdulkadir Geylânî’nin kurduğu tarikata girmiş kimse)
qadirîtî m Kadirîlik
qadîtî m kadılık
qadîtî kirin kadılık yapmak
qadran fiz/m ölçek
qadro nd/nt kadro
qadûk m küçük tencere
qadûş m iyi insanları övme
qad 1. meydan 2. war, dews 3. delîve
(navdêr, mê) meydan, gorrepan, com, gom, arena, sahe, zom, rastgeh, war, wargeh, aqar, winda, giyar, guher, bazarr.
Bikaranîn: Lêker: qad bûn, qad kirin. Navdêr: qadbûn, qadkirin Rengdêr: qadbûyî, qadkirî.
Bide ber: qat.
: qadî
qad bûn (lêker)(Binihêre:) qad
qad kirin (lêker)(Binihêre:) qad
qadax (navdêr, mê) kas, fincan, tas, piyale, kûp, perdaq
qadbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) qad
qadbûyî (rengdêr) (Binihêre:) qad
qadî dozger *“dinya qadî ye, her kes ji xwe razî ye”
1. dadgêrr, hakim. Binêre;, qazî 2. ji qad. Binêre;, qad
qadir serenav, nêr, navek zelaman e.
Herwiha: Qadîr.
Bide ber: Qedrî.
ji: Ji erebî qadir (tiwana, bişiyan, xurt, kesa/ê dikare).
: qadirî
qadîtî (navdêr, mê) qazîtî.
ji: qad +-îtî
qadkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye qad kirin
qadkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) qad
qado (navdêr) meymûn (bi taybetî vokatîv bo mirovan).
Bikaranîn: Kurmanciya Anadola Navîn.
ji: ji erebî قرد (qird: meymûn). Bo ketina dengê r û dirêjbûna denê e/i (> a/o) bide ber peyva xopan.
(navdêr, nêr) navek zelaman e, bernavê Qadirî ye.
ji: Ji erebî
qadûk beroşa biçûk; qasik
qad area; field
(f.) place, field, space, spot
f. field, place. qada şer=field of battle
qada şerî (j.) battlefield
qad Ort
qadir Achtung
Ehre
Respekt
qadr Achtung
Ehre
Respekt
qad m. barac n., qad n., war n., meydan n., saha m., raste n.
qada esmanî n. qadê hewayî, saha hewayî n.
qada manyetîk n. qadê manyetîkî, sîndorê magnetîkî n.
qada ser n. qadê cengî, meydanê herbî, qadê lejî, qadê serî n.
qada siyasetê n. qadê sîyaseti, meydanê sîyaseti n.
qadî m/n. hakim, qazî, dadge m.
qadir rd. qadir, hûman, hêzdar, erkdar
qadircewab rd. hazircewab, cewabhazir, verpershazir
qadîtî m. hakimîye, qazîyîye, dadgerîye, hakimênî, dadgerênî m.
qadûk m. qazik, satil, xizik, dulik n.