Encamên lêgerînê
qaç (i) bot/m ardıç, yayvan yabanî ardıç
qaç (ii) nd ağaçların çaprak uçları
qaç (iii) n 1. kalça 2. paça (kasaplık hayvanın kesilmiş ayakları)
qaçanî m 1. tabak (yiyecek koymaya yarar az derin veya yayvan kap) 2. rd tabak (bir tabağın alacağı miktar)
qaçax nd/rd 1. kaçak (gümrük ve vergileri ödenmeden bir yere sokulan veya bir yerden çıkarılan) * malê qaçax kaçak mal 2. kaçak 3.kaçak (gizlice) * heta şer hebû qaçak digeriya savaş boyunca kaçak yaşadı
qaçaxçî m kaçakçılık
qaçaxçîtî m kaçakçılık
qaçaxê leşkeriyê (an jî eskeriyê) asker kaçağı
qaçik n kabuk (bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkenlere karşı koruyan sertçe bölüm) * qaçikê hêkê yumurta kabuğu
qaçik (i) m binanın çatısını çatarken kirişlerin üzerine konulan küçük direk
qaçik girtin l/gh kabuk bağlamak
kabuk bağlamak veya tutmak
qaçikê (...) jê kirin kabuğunu soymak
qaçikgirtin m kabuk bağlama
qaçil n 1. kabuk (bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkenlere karşı koruyan sertçe bölüm, sebze meyve kabuğu gibi) * qaçilê zebeşê karpuz kabuğu * qaçilê mêweyan meyve kabuğu 2. soyuntu ,soyularak elde edilen kabuk
qaçil (ii) bot/n kapçık * qaçilê tenê genim buğday kabçığı 3. çenet (açıldığında tohumların ortaya çıktığı kabuk)
qaçil girtin l/gh kabuklanmak
kabuk bağlamak veya tutmak
qaçildar (i) rd kabuklu
qaçildar (ii) rd kapçıklı, çenetli
qaçilê (...) jê kirin kabuğunu soymak
qaçilgirtî rd kabuklanmış, kabuk bağlanmış (veya tutmuş)
qaçilgirtin m kabuklanma
qaçoçî m hayvan sayısı veya miktarı
qaçor m sayım vergisi, hayvan vergisi
qaçore m hayvan taşıma ve vergi belgesi
qaçûçik m kilden bir tas
qaçûr bnr qaçor
qaçxûn nd/nt kaçak
qaçxûnî m kaçaklık
qaç 1. darên bi strî (navdêr, mê) kaj 2. ling, pî, laq (navdêr, nêr) çîp, ling, laq, lûlaq, pî (ji çokî ta gozekê).
Bide ber: hêt ran qalçe.
: qaçî qaçrûs qaçrûsî qaçrût qaçrûtî
qaçanî tasika ji porselenê
(navdêr, mê) derdan, aman, teyfik, tepsik, dewrî, lalî, lalîk, sênik.
ji: qaç +-anî
qaçax (rengdêr) (navdêr) qedexe, heram, yasax, guneh, tawan, ne tafîl, ne serbest, ne helal, tiştê ku kirina wî tawan yan guneh e, tiştê ku ne bi destûra dewletê hatiye di nav tixûbên wê de, revok, firar, bazder, harib, qaçaxçî, kesa/ê ku qaçaxiyê dike.
Herwiha: qeçax.
: qaçaxçî, qaçaxçîtî, qaçaxî, qaçaxîtî, qaçaxtî
qaçaxandin (lêker)qaçaxçitî kirin.
ji: qaçax +-andin
qaçaxbûn (navdêr, mê) revîn ji qanûnê ji zorîyê ji sitemê, der bi der bûn
qaçaxçî (rengdêr) bazirganê mita û karên qaçax
qaçaxçiyatî (rengdêr) karê qaçax, karê nerewa
qaçaxî (navdêr, mê) rewşa qaçaxbûnê.
ji: qaçax + -î
qaçî (navdêr, mê) rewşa qaçbûnê.
ji: qaç + -î
qaçî kirin (jin) por kurtisandin
qaçikî (rengdêr) kesê/a ku êşa qaçikê dikşîne û nikare birêve biçe
qaçil [I] qaşil, qalik [II] bişku
qaçil kirin 1. spî kirin 2. dapîtin *“li pişt baranê qaçil dike”
qaçaxcî Schmuggler
qaçorçî Deserteur
Schmuggler
qaç n. paçe n., xase m., pape m.
m. bot. wersêre, merxêre, darmerxe, wersyer, merxe, orês m.
qaçanî m. fere û folî, qab û qacaxî, firaq û folî, qacaxî, qabûqacaxî zh.
m. tebaxe, nalmike, qacaxe, tabaxe, tabaqe m.
qaçax rd. remok, qaçax, ffrar, qeçax
qaçaxçî m/n. qaçaxçî n.
qaçaxçîtî m. qaçaxçîyîye, qeçaxçîyênî m.
qaçaxçîyê titûnê n. qaçaxçiyê tutunî n.
qaçik m. çeper, somîn n.
qaçil m. qalik, qasil, çekûle, qafik, çule, tofil, pûr, çek n.
qaçildar rd. qalikin, qasilin, çekûleyin, qafikin, çuleyin, tofilin, pûrin