Encamên lêgerînê
pozik çıkıntı.
ant/n 1. burun, buruncuk 2. burun (bazı şeylerin ön ve sivri bölümü) 3. çıkıntı (bir yüzeyde ileriye doğru çıkan bölüm) 4. burunsak
pozikderketî rd çıkıntılı
pozikê pozîtîf kîm/nd artı uç
pozik (navdêr, mê) poqîn, qoqiz, niçik, zopik.
ji: poz +-ik
pozik derxistin (lêker) zopik bûn.
ji: pozik + derxistin
pozika sola (yekî) di bin paniya (yekî) de man (biwêj) ji dest kesekî xelas nebûn, ketina bin kelîja yekî. ev demeke dirêj e ku lê digeriya, ancax pozika sola erez di bin paniya serfiraz de maye, êdî qet wî berdide?
pozikderketî (rengdêr) biniçik, qoqizî.
ji: pozik +derketî
pozik n. cog. doq, qoqiz, pozik, nîçik n.
m. cog. pozik, pirnose, kepûg, zinc, pirnik, pirnike, kepûge, pozik n.
pozik (n) döven sürerken ürünü yememesi için öküzün ağzına takılan ağızlık
pozikê çarixî (n) çarık burnu
pozikê solî (n) ayakkabı burnu