Encamên lêgerînê
polan ast/m Kova (burcu)
polandin omuzlamak.
polan (navdêr, mê) setil, zerik, elb, bêdrok, dewlik, gerdel, dolik, bêdroş, delûv, amana hinekî sîlînder (ya biçembil) ya ku av pê tê kêşan.
Bide ber: pol, pola, polat
polan birca satilê *“Polan hişk û sar, kadîn tar û mar”
polan hişk û sar, kadîn tar û mar (biwêj) rewş tev xerabe ye. polan hişk û sar, kadîn tar û mar. tu çi ji ve rewşe hevî dikî?
polandin (lêker)(navdêr, mê) sefandin, sinifandin, cûnandin, cûrandin, kategorîze kirin
polandin/dipolîne/bipolîne tesnîf kirin, bi keys kirin
polan m. ast. bêdroye, kulenge