Encamên lêgerînê
peywir 1. görev, vazife 2. fizy görev (bir organ veya gözenin yaptığı iş) 3. rz görev (bir cümlede bir dil birimin öbür birimlerle ilişkisi aracılığıyla getirdiği iş) 4. mat görev (bir değerin başka değerlerle olan ilişkisi)
peywir girtin (an jî stendin) görev almak
peywir girtin ser xwe görev almak
peywira xwe kirin (anîn cih an jî pêk anîn) görevini layikiyle yerine getirmek, ifa etmek bi
peywira xwe rabûn görevini ifa etmek
peywirdar rd görevli, vazifeli
peywirdar bûn l/gh görevlenmek
peywirdar kirin l/gh görevlendirmek, vazifelendirmek
peywirdarbûn m görevlenme
peywirdarî m görevlilik
peywirdarkirin m görevlendirme, vazifelendirme
peywirhez rd görevsever
peywirhezî m görevseverlik
peywirî rd görevsel
peywir vatinî, wezîfe
(navdêr, mê) erk, vatinî, delamet, wezîfe, berpirsiyarî, wacib, mîsyon, karê ku divê kesek bike, karê ku kesek bo hatine destnîşankirin: Wan peywira xwe bi cih neanî. (Tiştê ku diviyabû wan bikira wan nekir.), rola anku dewra tiştekî: Peywira vê peyvê di hevokê de çi ye? (Ev peyv di hevokê de çi rolê dilîze?).
Herwiha: pêwir.
ji wêjeyê: Mele Mistefa û sê hezar çekdarên xwe digel pazdeh hezar layendarên xwe derbasê nav sînorên Îranê dibin. Wê demê li Kurdistana Îranê Komara Mehabadê tê damezrandin. Mela di Komarê de peywir û berpirsiyariya serokgiştî ya leşkerî (General) hildigire..
: bêpeywir, bêpeywirî, bipeywir, bipeywirî, peywirdar, peywirdarî, peywirder, peywirderî, peywirdêr, peywirdêrî, peywirî
peywirdar 1. wezîfedar 2. karmend
(navdêr) erkedar, wezîfedar, vatinîdar, kesa/ê ku erkek heye, fermanber, karmend, memûr.
ji: peywir + -dar.
Bikaranîn: Lêker: peywirdar bûn, peywirdar kirin. Navdêr: peywirdarbûn, peywirdarkirin Rengdêr: peywirdarbûyî, peywirdarkirî.
: peywirdarî, peywirdarîtî, peywirdartî
peywirdar bûn (lêker)(Binihêre:) peywirdar
peywirdar kirin wezîfedar kirin
(lêker)(Binihêre:) peywirdar
peywirdarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peywirdar
peywirdarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peywirdar
peywirdarî (navdêr, mê) rewşa peywirdarbûnê, erkedarî, wezîfedarî.
ji: peywirdar + -î
peywirdarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peywirdar kirin
peywirdarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peywirdar
peywirî (navdêr, mê) rewşa peywirbûnê, wezîfeyî, fonksiyonî.
ji: peywir + -î
peywir duty, mission, job, service, assignment, charge, obligation, function, reason
peywirdar official, officeholder, office­bearer
peywir Aufgabe
Mission
peywirdar Offizier
Personal
peywirdarkirin Aufgabe geben
peywir m. wezîfe, erk n.
peywirdar rd. wezîfedar, erkedar, wezîfeyin, erkin
peywirdar bûn lng. . wezîfedar bîyene, erkdar bîyene, wezîfeyin bîyene, erkin bîyene, wezîfedarîyene, erkdarîyene
peywirdarbûn m. wezîfedarbîyayis, erkdarbîyayis, wezîfeyinbîyayis, erkinbîyayis n.
peywirdarî m. wezîfedarîye, erkdarîye, wezîfedarênî, erkdarênî m.
peywirdarkirin lg. . wezîfedar kerdene, erkdar kerdene, wezîfe ridayene, wezîfedarnayene, erkdarnayene
m. wezîfedarkerdis, erkdarkerdis, wezîferidayis, wezîfedarnayis, erkedarnayis n.