Encamên lêgerînê
pey peşînek, beh, bey, beyh m
pêşînek, beh, bey, beyh m
peyda peyde, peyda rd
peyde, peydard
peyda etmek peyde kirin
peyde kirin
peyda olmak peyde bûn
peyde bûn
peydahlama 1. peyidandin, peydekirin 2. xuyabûn m
1. peyidandin, peydekirin 2. xuyabûn m
peydahlamak 1. peyidandin, peyde kirin l/gh 2. xuya bûn l/ngh
1. peyidandin, peyde kirin l/gh 2. xuya bûn l/ngh
peydahlanma peyidîn, peydebûn, xuyabûn m
peyidîn, peydebûn, xuyabûn m
peydahlanmak 1. peyidîn, peyde bûn, xuya bûn l/ngh 2. jê çêbûn l/ngh, jê peyde bûn l/bw, lê zêde bûn l/bw
1. peyidîn, peyde bûn, xuya bûn l/ngh 2. jê çêbûn l/ngh, jê peyde bûn l/bw, jê zêde bûn l/bw
peyderpey pey der pey, peyapey, hêdî hêdî, hindik hindik, hin hin, hino hino, guva guva, bere bere, geh geh, de de, pê de pê de h
pey der pey, peyapey, hêdî hêdî, hindik hindik, hin hin, hino hino, guva guva, bere bere, geh geh, de de , pê de pê de h
peygamber 1. pêxember, peyxamber 2. Pêxember (Hz. Muhemed) n
1. pêxember, peyxamber 2. Pêxember (Hz. Muhemed)n
peygamber çiçeği kanêje (Centaura cyanus) bot/m
kanêje (Centaura cyanus) bot/m
peygamber devesi balbalok (Mantis religiosa) zo/m
balbalok (Mantis religiosa) zo/m
peygamber öküzü gayê Xwedê, mêşina pêxember
gayê Xwedê, mêşina pêxember
peygamber pazarı erebî bazar
erebî bazar
peygamberlik pêxemberî, pêxembertî m
pêxemberî, pêxembertî m
peyk 1. peyk, peyirk, satalayt nd/nt 2. peyk, dûvelang (kesê ku bi yekî din ve ye, ne bi serê xwe ye) rd
1. peyk, peyirk, satalayt nd/nt 2. peyk, dûvelang (kesê ku bi yekî din ve ye, ne bi serê xwe ye) rd
peyke sedre, sedirûk, sekûk m
sedre, sedirûk, sekûk m
peyklik peykîtî, dûvelangî m
peykîtî, dûvelangî m
peyleme beyhdan m
beyhdan m
peylemek beyh dan l/gh
beyh dan l/gh
peylenmek beyh hatin dan l/tb
beyh hatin dan l/tb
peynir penêr, penîr n
penêr, penîr n
peynir dişi diranê sedsalî, diranê mirinê nd
diranê sedsalî, diranê mirinê nd
peynir şekeri cure şekirek e ku zû di devê mirov de dihele
cure şekirek e ku zû di devê mirov de dihele
peynir tatlısı şîraniya penêr nd
şîraniya penêr nd
peynirci 1. penêrker (ê ku penêr çêdike) 2. penêrfiroş nd/nt
1. penêrker (ê ku penêr çêdike) 2. penêrfiroş nd/nt
peynircilik 1. penêrkerî 2. penêrfiroşî m
1. penêrkerî 2. penêrfiroşî m
peynirhane penêrxane m
penêrxane m
peynirleşme qusîn m
qusîn m
peynirleşmek qusîn, bûn penêr, bûn torak, kezî dan (ji bo şîr) l/ngh
qusîn, bûn penêr, bûn torak, kezî dan (ji bo şîr) l/ngh
peynirli bipenêr rd
bipenêrrd
peynirli börek sembîska penêrî, borekên bipenêr
sembîska penêrî, borekên bipenêr
peynirsiz bêpenêr rd
bêpenêr rd
peyrev peyrew nd/nt
peysaj peysaj m
peysaj m
pey (2 şîrove)1.peş, arka 2.kaparo, depozito.
nd/rd 1. art, peş, arka 2. erte * di pey şer de savaş ertesi bi
m övgü
pey (i) bnr pihîn
pey (ii) m alehte konuşma
pey dan kaparo vermek.
xwe övünmek
pey der pey h peyderpey
h peyderpey
pey hatin m ardından gelmek
pey re rast bûn l/bw uğurlamak
pey xelkê ketin kocaya kaçmak
peya rd 1. yaya, yayan 2. inik
n 1. adam, er (erkek kişi) * ev peyayê bişewqe kî ye? bu şapkalı adam kim 2. yiğit * peyayê mala bavê min babagillin yiğidi 3. adam, uşak (birinin kullandığı, yararlandığı kimse) * peyayên aliyê din pir in karşı tarafın adamları çoktur 4. adam (birinin sözünü dinleyen, nazını çeken kimse, kayırıcı) * ev peyayê min e, li gotina min guhdarî dike o benim adamımdır benim sözümü dinler 5. adam, bey (eş, koca anlamında) * peyayê wê li bendê ye, divê ku here beyi onu beni bekliyor, gitmesi lazım 6. mec piyon (bir çıkar sağlamak için kullanılan kimse) 7. piyon (satrançta)
peya bûn l/ngh inmek (araç, yük hayvanı veya yüksek bir yerden yere basmak)
peya çûn l/ngh yaya gitmek
peya kirin l/gh indirmek (bir taşıt veya binek hayvanından aşağıya almak) * ew bi zorekê ji erebeyê peya kir onu zorlukla arabadan indirdiler
peya û pêxas yayan yapıldak
peyabûn m inme, iniş (araç, yük hayvanı veya yüksek bir yerden inme)
peyabûyî rd inik, inmiş olan
peyabûyîn m iniş, inme
peyadar rd piyade
peyade rd yaya
peyaê (karekî) bir işin) adamı * tu tam peyayê vî karî yî sen tam da bi işin adamısın
peyak 1.piyade. 2.satrançta piyon.
n piyade, piyon, paytak (satranç oyununda)
peyakirin m indirme, indiriş (taşıttan, binek hayvanında indirme)
peyakuj nd/nt katil
peyakujî m katillik
peyal m 1. içki kadehi 2. tas
peyam m 1. haber, sava, mesaj 2. haber (iletişim veya yayın organlarıyla verilen bilgi) * ji televizyonê guhdarî li peyamên cîhanê kirin televizyondan dünya haberlerini izledi 3. vahiy
peyam (i) m badem
peyam şandin (an jî hinartin) 1) haber geçmek (teleks, telefon vb. ile yazışma iletimi yapmak) 2) haber göndermek
peyamber nd/nt1. haberci, ulak 2. kurye (görevli kimse) 3. öncü, müjdeci (edebiyat ve sanat alanında)
peyamber şandin ulak çıkarmak
peyamberî m 1. habercilik, ulaklık 2. kuryelik
peyamdar nd/nt haberci, haber veren
peyamdarî m habercilik haber verme
peyamhinêr nd/nt haberci, muhabir
peyamhinêrî m habercilik, muhabirlik
peyamname m haber metni
peyamnêr nd/nthaberci, muhabir
peyamnêrê şer savaş muhabiri
peyamnêrî m habercilik, muhabirlik
peyan m 1. kalkışma 2. yeltenme 3. girişim, teşebbüs
peyandin 1.girişim, teşebbüs. 2.girişimde bulunmak, teşebbüste bulunmak.
m 1. kalkışma (yetenek, imkân ve gücünü aşan bir işe girişme) 2. yeltenme 3. girişme, girişim yapma, teşebbüs etme
l/gh 1. kalkışmak (yetenek, imkân ve gücünü aşan bir işe girişmek) 2. yeltenmek 3. girişmek, girişim yapmak, teşebbüs etmek
peyaner nd/nt girişimci
peyanerî m girişimcilik
peyanî bnr yabanî
peyapey h peyderpey, ardarda
peyar rd 1. yaya, yayan 2. piyade, piyon (santraçta)
peyarê yaya yolu, kaldırım.
m 1. kaldırım, yaya kaldırımı 2. patika
peyarêk m 1. kaldırım, yaya kaldırımı, yaya yolu 2. patika
peyarêya navrê orta kaldırım, refüj
peyarî h yayan, yaya
peyariya berberkirî nd Arnavut kaldırımı
peyase m 1. piyasa, pazar 2. piyasa (bir yol üzerinde gidip gelerek gezinme)
peyase kirin l/gh adımlamak, tur atmak, dolaşmak (bir yerde ileriye geriye doğru giderek dolaşmak) * gava me ew dît li odeyê peyase dikir onu odayı adımlarken bulduk
piyasa etmek
peyasekirin m adımlama, tur atma, dolaşma (bir yerde ileriye geriye doğru giderek dolaşma)
peyaseya êvarê akşam piyasası * me ji xwe re peyaseya êvarê kir akşam piyasasına çıktık
peyatî yayan.
m adamlık
h yayan, yaya olarak
peyatî çûn yaya gitmek.
yayan gitmek
peyatî hatin yayan gelmek
peyatîyê netebitî yaramaz (kimse)
peyatîyê sivik mec tavşan
peyayê me nd bizimki (alay yoluyla yakın olan bir kimseden söz ederken kullanılır)
peyayî h yaya, yaya olarak
peyayî ser rûyê erdê bûn karaya ayak basmak (deniz taşıtından karaya çıkmak)
peyben m hayvanları bağlamada kullanılan halat
peyda bnr peyde
peyda bûn bulunmak, temin olmak.
peyda kirin bulmak, sağlamak, temin etmek.
peydandî rd temin edilmiş, sağlanmış olan
peydandin m temin etme, sağlama
l/gh temin etmek, sağlamak
peydax m bayrak
peyde m 1. peyda olma 2. sağlanma, temin etme
peyde bûn l/ngh 1. peydahlanmak, bitmek * ha min dît ku va ye li pêşberî min peyde bûye bir de baktım ki karşımda bitivermiş 2. ortaya çıkmak, oluşmak * qeyrana siyasî peyde bû siyası kriz ortaya çıktı 3. görünmek, belirmek, zuhur etmek 4. türemek, peydahlanmak 5. hâsıl olmak 6. bulunmak, sağlanmak, temin edilmek
peyda olmak
peyde kirin l/gh 1. peydahlamak 2. bulmak (arayarak veya aramadan bir şey ile, bir kimseyle karşılaşmak, bir şeyi elde etmek) 3. bulmak, sağlamak, temin etmek 4. tedarik etmek, tedariklemek 5. mec yaratmak
peyda etmek
peydebûn m 1. peydahlanma, bitme 2. ortaya çıkma, oluşma 3. görünme, belirme, zuhur etme 4. türeme, peydahlanma 5. hâsıl olma 6. bulunma, sağlanma, temin edilme
peydebûna gerdûnê evren doğumu, kozmogoni
peydebûna hebûnan türüm
peydebûna peyhatî biy/nd sıralı oluş
peydebûyîn m 1. peydahlanış, bitiş 2. ortaya çıkış, oluşma 3. görünüş, beliriş, zuhur ediş 4. türeyiş, peydahlanış 5. hâsıl oluş 6. bulunuş, sağlanış, temin ediliş
peydekar bnr peydeker
peydeker rd 1. bulucu, sağlayıcı, temin edici 2. rz türetici 3. m araştırma motur (bilgisayar için)
peydekerî m buluculuk, sağlayıcılık, temin edicilik
peydekirî rd 1. bulunmuş olan 2. sağlanmış, temin edilmiş olan 3. tedarik edilmiş olan
peydekirin m 1. peydahlama 2. bulma (arayarak veya aramadan bir şey ile, bir kimseyle karşılaşma, bir şeyi elde etme) 3. bulma, sağlama, temin, temin etme 4. tedarik etme, tedarikleme 5. mec yaratma
peydok m römork
peygan m temren
peyger nd/nt kovuşturmacı
peygerî m kovuşturmacılık
peygerîn m 1. bir şeyin ardına düşme 2. kovuşturma
peyhate m artçıl * hejeka peyhate artçıl deprem
peyhatî nd/nt 1. ardıl, halef 2. rd ardışık 3. -den sonra doğan
peyhatîbûn m ardıllık, haleflik
peyhatîk m dizi, ardçıl
peyhatin m ardından gelme
peyhatîtî m 1. ardıllık, haleflik 2. ardışıklık
peyidandin m 1. peydahlama 2. bulma, sağlama, temin etme
l/gh 1. peydahlamak 2. bulmak, sağlamak, temin etmek
peyidîn m 1. peydahlanma 2. sağlanma, temin edilme
l/ngh 1. peydahlanmak 2. sağlanmak, temin edilmek
peyiftî rd konuşmuş olan
peyiftin l/ngh konuşmak
m konuşma
peyîftin m ölçme
l/gh ölçmek
peyiftin kirin konuşma yapmak
peyîk bnr peyk
peyik (i) n ayı pençesi
peyik (ii) nd/nt 1. ulak, tatar, posta 2. rd çevik
peyik (iii) m uygulama, tatbik
peyikan m uygulama, tatbuk
peyikandî rd tatbik edilmiş olan
peyikandin m uygulama, tatbik etme
l/gh uygulamak, tatbik etmek
peyikdar bûn l/ngh çevikleşmek
peyikdarane rd/h çevikçe
peyikdarbûn m çevikleşme
peyikdarbûyîn m çevikleşme
peyikdarî m çeviklik
peyîn m toz haline gelmiş hayvan gübresi, hayvan pisliği
peyîn belav kirin mec halt etmek
peyirk kütük, sicil.
m 1. defter 2. sicil * derbasî peyirkê kirin sicile geçirmek
peyirk (i) bnr peyk
peyîsk m basamak, merdiven
peyîskan m kar ayakkabısı
peyitandî (i) rd katılaştırılmış
peyitandî (ii) rd tanıtlı, ispatlı, ispat edilmiş olan
peyîtandin bnr peyitandin
peyitandin (i) m 1. katılaştırma 3. fiz katılaştırma
l/gh 1. katılaştırmak 3. fiz katılaştırmak
peyitandin (ii) m 1. tanıtlama, tanıtlayış, ispatlama, kanıtlama 2. saptama, saptayış
l/gh 1. tanıtlamak, ispatlamak, kanıtlamak 2. saptamak
peyitîn (i) m 1. katılaşma 2. fiz katılaşma (bir maddenin sıvı durumdan katı duruma geçmesi, tesallüp etme)
l/ngh 1. katılaşmak 2. fiz katılaşmak (bir maddenin sıvı durumdan katı duruma geçmesi, tesallüp etmek)
peyitîn (ii) m 1. tanıtlanma, ispatlanma 2. saptanma, saptanış
l/ngh 1. tanıtlanmak, ispatlanmak 2. saptanmak
peyîtîner rd 1. tanıtlayıcı, ispatlayıcı 2. saptayıcı
peyiv m 1. konuşma 2. söz, lâf
peyivandin m 1. konuşturma 2. wj dillendirme, intak
l/gh 1. konuşturmak 2. wj dillendirmek
peyivîn m 1. konuşma 2. konuşmak (söylev verme, konuşma yapma) 3. konuşma (konuşma dili olarak kullanma) 4. konuşma (düşüncelerini herhangi bir araç kullanarak anlatma) 5. konuşma (ilişki kurma veya ilişkiyi sürdürme) 6. konuşma (belli bir biçimde söyleme) 7. mec konuşma (şık ve zarif görünmek)
l/ngh 1. konuşmak * zarok hîna napeyive çocuk daha konuşamıyor 2. konuşmak (söylev vermek, konuşma yapmak) * ez dê vê heftiyê di civînê de bipeyivim bu hafta toplantıda konuşacağım 3. konuşmak (konuşma dili olarak kullanmak) * zimanê Kurdî baş dipeyive Kürtçeyi iyi konuşuyor 4. konuşmak (düşüncelerini herhangi bir araç kullanarak anlatmak) * mirovên lal bi îşaretan bi hev re dipeyivin dilsizler işaretlerle birbirleriyle konuşuyorlar 5. konuşmak (ilişki kurmak veya ilişkiyi sürdürmek) * em bi kesên li qata jêrê re dipeyîvin alt kattakilerle konuşuyoruz 6. konuşmak (belli bir biçimde söylemek) * di qirika xwe de dipeyive genizden konuşuyor 7. mec konuşmak (şık ve zarif görünmek)
peyivok rd konuşkan
peyivokî m konuşkanlık
peyje m küçük merdiven
peyk nd/nt1. peyk, ulak 2. peyk (bir başkasına bağlı olan) 3. kurye (görevli kimse) 4. ast/m uydu 5. uydu, stalayt, satelit
peyk (i) bot/m dere kenarlarında yeşerip çiçek açan bir bitki
peyka çêkirî yapma uydu
peykar m izafe
peykbûn m uydulaşma
peykdar rd çevik
peyker heykel.
nd/nt 1. sürat, yüz 2. heykel 3.cismanî
peykerçêker nd/nt heykeltıraş
peykerçêkerî m heykeltıraşlık
peykerok m heykelcik
peykersaz nd/nt heykeltıraş
peykersazî m heykeltıraşlık
peykertraş heykeltıraş.
nd/nt heykeltıraş, heykelci
peykertraşî m heykeltıraşlık, heykelcilik
peyketin m kovuşturma, takibat
peykî (i) m 1. peyklik, uyduluk (bağımlılık) 2. kuryelik
peykî (ii) rd tatbikî
peyman antlaşma, kontrat, mukavele, pakt, sözleşme, akit, mutabakat.
m 1. anlaşma, pakt 2. anlaşma 3. söz, vaat (bir işi yapacağını kesin olarak vaat etme) 4. sözleşme, bağıt, mukavele
peyman bestandin m 1. antlaşma 2. bağlaşma, ittifak etme
l/gh 1. antlaşmak 2. bağlaşmak, ittifak etmek
peyman bestin (an jî bestandin) 1) antlaşma (veya anlaşma) yapmak 2) sözleşmek
peyman bi hev re bestin antlaşmak, ahitleşmek
peyman çêkirin l/gh 1. antlaşma (veya anlaşma) yapmak 2. sözleşme yapmak
1) antlaşma (veya anlaşma) yapmak 2) sözleşme yapmak, mukavele yapmak
peyman danîn l/gh 1. antlaşmak 2. bağlaşmak, ittifak etmek
1) anlaşma yapmak 2) sözleşmek
peyman girê dan l/bw 1. antlaşmak 2. akdetmek, bağlaşmak 3. antlaşma sağlamak 4. sözleşme yapmak
1) antlaşma (veya anlaşma) yapmak, anlaşma sağlamak 2) sözleşmek 3) bağlamak (bir iş için anlaşma yapmak) * min ji bo vî karî peyman girê da bu işi anlaşmaya bağladım
peyman şikandin l/gh 1. antlaşmayı (veya anlaşmayı) bozmak 2. sözleşmeyi bozmak
antlaşmayı (veya anlaşmayı) bozmak
peymana berê nd Ahdiatik
ahdi atik
peymana êrîşnekirinê saldırmazlık paktı
peymana giştî toplu sözleşme.
peymana hemûkî nd toplu sözleşme
peymana kar iş sözleşmesi, hizmet akdi
peymana nû nd Ahdıcedid
Ahdicedit
peymana pêşîn nd Ahdikadim
peymanbest nd/nt bağıtçı, âkit
peymanbestî rd 1. anlaşmalı 2. bağlaşık (aralarında anlaşma veya sözleşme sağlanmış olan kimse veya topluluk) 3. sözleşmeli
peymanbestîbûn m bağlaşıklık
peymanbestin m 1. antlaşma 2. bağlaşma, ittifak etme
peymandanêr nd/nt bağıtçı, âkit (sözleşme yapan, mukavele yapan)
peymandanêrî m bağıtçılık, âkitlik
peymandanî rd 1. bağıtlı 2. sözleşmeli
peymandanîn anlaşmak.
m 1. antlaşma 2. bağlaşma, ittifak etme
peymandanîna komelî nd toplu sözleşme
peymandar mutabık.
rd 1. anlaşmalı, antlaşmalı 2. sözleşmeli, mukaveleli
peymander nd/nt yüklenici, üstlenici
peymanderî m yüklenicilik, üstlenicilik
peymane bnr peyman
peymangeh m 1. akademi (yüksek okul) * peymangeha hunerên ciwan güzel sanatlar akademisi 2. fakülte
peymangirêdan m 1. antlaşma 2. akdetme, bağlaşma 3. antlaşma sağlama 4. sözleşme yapma
peymangirêdayî rd 1. anlaşmalı 2. bağlaşık (aralarında anlaşma veya sözleşme sağlanmış olan kimse veya topluluk) 3. sözleşmeli
peymangirêdayîbûn m bağlaşıklık
peymanî rd ahdî, antlaşma gereği olan, anlaşma ile ilgili
peymanker rd bağlaşık
peymanname m 1. antlaşma belgesi, ahitname 2. mukavelename, sözleşme metni
peymanşikên rd 1. antlaşmayı (veya anlaşmayı) bozan, ihlal eden 2. sözleşmeyi bozan, ihlal eden
peymanşikênî m 1. antlaşmayı (veya anlaşmayı) ihlal etme 2. sözleşmeyi ihlal etme
peymanşikênî kirin l/gh 1. antlaşmayı (veya anlaşmayı) ihlal etmek 2. sözleşmeyi ihlal etmek
peyn m tozlaşmış hayvan gübresi
peynêr bnr penêr
peypûsk rd 1. acayip, tuhaf, garip 2. anlamsız ve isabetsiz konuşma
peyraçûng m 1. rekabet 2. güreş
peyrew nd/nt 1. ardıl, halef 2. bağlı, tabi
peyrewî m 1. ardıllık, haleflik 2. bağlılık, tabilik
peyrûze bnr pîroze
peysaj m peysaj
peyşîv m akşam yemeğinden sonra yenilen
peyt ispat.
peyt (i) rd 1. katı (yumuşak karşıtı) * hevir peyt e, ron bike hamur katı biraz seyrelt 2. sert, berk, sağlam
peyt (ii) m 1. tanıt, ispat 2. saptanım
peyt bûn l/ngh tanıtlanmak
peyt kirin l/gh 1. katılaştırmak 2. sağlamlamak, sağlamlaştırmak
peytandî rd 1. tanıtlı, ispatlı, tespitli 2. sabit (gerçekliği tespit edilmiş, kanıtlanmış olan)
peytandin m tanıtlama, ispat etme, tespit etme
l/gh tanıtlamak, ispat etmek, tespit etmek
peytbûn m tanıtlanma
peytbûyî rd ispatlı, tanıtlı
peytbûyîn m tanıtlanış
peytî m 1. katılık 2. berklik, sertlik, sağlamlık
peytker rd saptayıcı
peytkirî rd ispatlı
peytkirin (i) m 1. katılaştırma 2. sağlamlama, sağlamlaştırma
peytkirin (ii) m tanıtlama, ispatlama
l/gh tanıtlamak, ispatlamak
peyv söz, kelime.
m 1. sözcük, kelime, söz * peyv heye ku kar diqedîne söz var iş bitirir 2. konuşma 3. söz (kavil, lâkırdı) 4. söz (bir konuyu yazılı olarak açıklamaya yarayan kelime dizisi) * peyv û tîpên romanê yên di wê ne romanın sözleri, tipleri onun
peyv bi peyv 1) kelime kelime 2) kelimesi kelimesine * gotinên kekê xwe peyv bi peyv ji me re gotin Ağabeyinin sözlerini kelimesi kelimesine bize söyledi
peyv li peyvê sekinîn söz sözle durdurulmak
peyva (yekî) tê de derbas bûn (birine) nazı geçmek
peyva çûbûyî (an jî çêkirî) rz türemiş kelime
peyva guherbar rz/nd değişken sözcük
peyva guhêrbar rz değişken sözcük
peyva guhêzbar rz/nd değişken kelime
peyva hevedudanî rz/nd bileşik sözcük
bileşik sözcük
peyva kurtebêj kısaltmalı kelime
peyva kurtkirî kısaltmalı kelime
peyva neguherbar rz/nd değişmez sözcük
peyva neguhêrbar rz değişmez sözcük
peyva neguhêzbar rz/nd değişmez sözcük
peyva neyînî rz/nd olumsuz sözcük
peyva pêkhatî rz/nd türetilmiş sözcük
peyva pir ji mirovê ehmeq re ye çok söz ahmaklar için sarfedilir
peyva sade rz/nd yalın sözcük, basit kelime
peyva sade (an jî saltgir) rz basit kelime
peyva tehl acı söz
peyva xurtkirî rz pekiştirmeli kelime * s+ip+sor kıpkırmızı * k+ip+kesk yemyeşil
peyva xwe dipêje hê dirêje kelimeleri tartarak konuşmak
peyva xwerû rz/nd basit kelime sade sözcük
peyva xwerû (sade an jî saltgir) rz basit kelime
peyva xweş mar ji qulê dertîne tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır
peyvan m konuşma
peyvavêtin söz atmak.
peyvbaz nd/nt kelime oyuncusu (yazılarında kelimelerle oynayan)
peyvbazî m kelime oyunu
peyvbêj nd/nt konuşmacı
peyvbêjî m konuşmacılık
peyvdar konuşmacı.
nd/nt 1. sözcü 2. sözcü, röportör 3. konuşmacı
peyvdarî m 1. sözcülük 2. raportörlük 3. konuşmacılık
peyvên nemayê olmadık lâflar
peyvên nêzewate yakın anlamlı (kelimeler)
peyver nd/nt konuşmacı
peyverî m konuşmacılık
peyvgeh m 1. konuşma yeri 2. mihrap
peyvger nd/nt lâf taşıyıcı
peyvgerî m lâf taşıyıcılığı
peyvgerîn nd/nt lâf taşıyıcı
peyvgerînî m lâf taşıyıcılığı
peyvgiran rd büyük lâflar eden * nivîskarên peyvgiran büyük lâflar eden yazarlar
peyvguhêz nd/nt lâf taşıyıcı
peyvik m sözcük, kelime
peyvkar nd/nt konuşmacı
peyvkarî m konuşmacılık
peyvker nd/nt konuşmacı
peyvkirox nd/nt natık, söyleyen
peyvkiroxî m natıklık
peyvlirû rd açık sözlü
peyvnas nd/nt köken bilimci, etimolog
peyvnasî terminoloji.
m köken bilimi, etimoloji
peyvnasiyî rd köken bilimsel
peyvniwazî m 1. kompliman (gönül okşayıcı söz) 2. wj methiye
peyvniwazî kirin l/gh kompliman yapmak
peyvniwazîkirin m kompliman yapma
peyvok m 1. sözcük, kelime 2. rd konuşkan
peyvrêzî rz/m söz dizimi, sentaks
peyvrêziyî rz/rd söz dizimsel
peyvsazî rz/m morfoloji
peyvşîrîn rd hoş sohbet
peyvyar nd/nt konuşmacı
peyvyarî m konuşmacılık
peyvzan nd/nt etimolog, köken bilimci
peyvzanî m etimoloji, köken bilim
peywan (i) nd/nt nöbetçi
peywan (ii) ast/m Zühre yıldızı, Çoban yıldızı
peywend m 1. ilişki 2. bağıntı
peywendar rd 1. ilişkili, ilgili 2. bağıntılı
peywendî m 1. ilgi, alâka 2. ilişki
peywendîdar rd ilgili, alâkalı, alâkadar
peywendîgeh m irtibat bürosu
peywendîk m 1. ilgi, alâka 2. ilişki
peyweste rd sürekli, daima
peywestî bnr pêwîstî
peywir 1. görev, vazife 2. fizy görev (bir organ veya gözenin yaptığı iş) 3. rz görev (bir cümlede bir dil birimin öbür birimlerle ilişkisi aracılığıyla getirdiği iş) 4. mat görev (bir değerin başka değerlerle olan ilişkisi)
peywir girtin (an jî stendin) görev almak
peywir girtin ser xwe görev almak
peywira xwe kirin (anîn cih an jî pêk anîn) görevini layikiyle yerine getirmek, ifa etmek bi
peywira xwe rabûn görevini ifa etmek
peywirdar rd görevli, vazifeli
peywirdar bûn l/gh görevlenmek
peywirdar kirin l/gh görevlendirmek, vazifelendirmek
peywirdarbûn m görevlenme
peywirdarî m görevlilik
peywirdarkirin m görevlendirme, vazifelendirme
peywirhez rd görevsever
peywirhezî m görevseverlik
peywirî rd görevsel
peywîst bnr pêwîst
peyxam mesaj, vahiy.
m 1. haber 2. mesaj 3. ilham, esin
peyxam girtin mesaj almak.
peyxamber bnr pêxember
peyzaj peyzaj.
pey pişt
(hoker) dû, dûv: Ez rê dizanim, li pey min werin. piştî: Li pey biharê, havîn tê. gor: Ew li pey qanûna kevn hat sizadan..
Herwiha: pê.
ji: hevreha farisî pey, belûçî ped, avestayî pedhe-, sanskrîtî pede- ji Proto-aryayî..
Bikaranîn: Navdêr: peyketin, peyçûn Rengdêr: peyçûyî
pey çûn (lêker)(Binihêre:) pey
pey hatin (lêker)(Binihêre:) pey
pey re 1. pişt re 2. paşê
paşê, dû re, pişt re, li pey, pey
peya [I] mêr, zilam [II] peyar
1. ne siwar (rengdêr) (navdêr) Xwendin: ṗeya, bi piyan/ling (meşîn; ne bi siwarî).
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: په‌یا.
Dijwate: siwar.
Bide ber: peyda.
Bikaranîn: Lêker: peya bûn, peya kirin, peya çûn. Navdêr: peyabûn, peyakirin, peyaçûn Rengdêr: peyabûyî, peyakirî.
ji: jiari, hevreha farisî پياده (piyade), pehlewî peyadek/pedatek, têkilî pê. بايدق (baydeq) ya erebî û piyade ya tirkî ji zimanên îranî ne..
ji wêjeyê: Li navenda bajêr otobûsa ji paytextê dewletê dihatî rawestiya, bîst û yek kes, ku ji wan çar jin û sê zarok bûn, jê peya bûn..
ji: têkildarî peyva pî û pê.
: peyakî, peyatî, peyayî 2. mêr, zelam, kabra (navdêr, nêr) zelam, mêr, kabra, mirovên nêr,jêhatî,wêrek.
ji wêjeyê: Kêmbûna keç û jinan li ser taxê baş diyar dikir ku civata bajêr yeke wisa bû ku şûna jinan tê de li paş deriyan bû. Tenê tek û tûk jin û keç, pirraniya wan bi sê-çar gavan li paş peyan, di taxa navenda bajêr de dimeşiyan. Heta carine mirov jineke berbexte li dû lawekî deh-duanzdeh salîn di rê de didît.(Şahînê Bekirê Soreklî: Veger, roman, Kovara Mehname, hj. 79, 9/2006) Tu nizanî çi peya ye ew!....
: peyatî, peyayî
peya bûn 1. daketin jêrê 2. nîştin
peya çûn (lêker)(Binihêre:) peya
peya kirin 1. daxistin jêrê 2. anîn xwarê
(lêker)(Binihêre:) peya
peyabûyî (rengdêr) (Binihêre:) peya
peyaçûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peya
peyadar (rengdêr) piyade.
ji: peya +-dar
peyager (navdêr, mê) peyarê.
ji: peya +-ger
peyak 1. peyar 2. di kişikê de leşkerên pêşmerge
(navdêr, mê) peya, piyon.
ji: peya +-k
peyakî (navdêr, mê) mêranî, piyawetî, zelamî, mirovatî, zelamîtî, peyatî, merdî.
ji: peya +-kî
peyakirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peya kirin
peyakirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peya
peyam 1. agehî, xeber, salix 2. pêxem
(navdêr, mê) mesaj, xîtab, hinare, gotina yan nivîsa bo kesekê/î tê şandin anku hinartin: Vê peyamê bigihîne birayê min. nûçe, dengûbas, bûyerên nû, daxuyanî, belavok, namilke, agadarî, haydarî, ragihandin.
Herwiha: parvam, parvem, parvim, peyxam, peyxem, pêxam, pêxem, pêxim, pêyam, pêyxam, pêyxem, pêyxim.
ji: ji farisî پیام (peyam), hevreha pehlewî petgam-, hexamenişî peti-game-, avestayî peyti-game- ji îraniya kevn peti-game (ber-gav) ji peti- (ber, ber bi ... ve) + game- (gav; farisî û zazakî gam). Hevreha lê ne hevwateya wê ya kurdî peyv e; di kurdî de li hevberî m ya farisî bi pirranî v heye: kurdî nav, gav, farisî nam, gam. Herwiha hevreha peyv, peyivîn, peyivandin, pêxember, gav, hatin, hevpeyivîn....
Bikaranîn: Lêker: peyam anîn, peyam birin, peyam dan. Navdêr: peyamanîn, peyambirin, peyamdan.
: peyamber, peyamberî, peyamder, peyamderî, peyamgêrr, peyamgêrrî, peyamgihîn, peyamgihînî, peyamgir, peyamgirî, peyamhinêr, peyamhinêrî, peyamîner, peyamînerî, peyamnêr, peyamnêrî, peyamxwîn, peyamxwînî, peyamwergir, peyamwergirî
peyam anîn (lêker)(Binihêre:) peyam
peyam birin (lêker)(Binihêre:) peyam
peyam dan (lêker)(Binihêre:) peyam
peyam danîn (lêker)(Binihêre:) peyam
peyam lêdan (lêker) pêxem lêxistin.
ji: peyam + lêdan
peyam lêxistin (lêker) pêxem lêdan.
ji: peyam + lêxistin
peyamanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyam
peyamber 1. pêxember 2. qasid, sefîr
(navdêr) qasid, kesa/ê peyamekê yan peyaman digihîne kesekî yan derekê , pêxember.
Herwiha: peyambir.
Hevwate: Li gel wate 2: pêxember.
Bide ber: peyamhinêr, nûçegihîn, qasid.
ji: peyam + -ber.
: peyamberatî, peyamberî, peyamberîtî, peyambertî
peyamberî (navdêr, mê) pêxemberî, qasidî, karê peyamberan, jiyana peyamberan, peyamhinêrî.
Herwiha: peyamberîtî, peyambertî.
ji: peyamber + -î
peyambirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyam
peyamdan (navdêr, mê) (Binihêre:) peyam
peyamdanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyam
peyamgir (navdêr, mê) kesê/a peyaman digire.
ji: peyam + -gir
peyamgirî (navdêr, mê) karê peyamgiriyê.
ji: peyamgir + -î
peyamhinêr (navdêr) kesa/ê peyaman dihinêre anku dişîne, rojnamevana/ê ji welatek yan bajarek din peyaman digihîne rojnameyekê yan radyoyekê yan televizyonekê yan ajansekê, peyamhinêrk, alava peyam pê tên hinartin anku şandin.
Herwiha: peyamnêr, peyamşîn.
Hevwate: nûçegihîn.
ji: peyam + hinêr.
: peyamhinêrî, peyamhinêrîtî, peyamhinêrtî
peyamhinêrî (navdêr, mê) qasidî, peyamberî, pêxemberî, rewşa peyamhinêrbûnê.
ji: peyamhinêr + -î
peyamnêr kesê ku peyamên buyerekê ji navendeke çapemeniyê re dişîne; nûçegihan
peyamnêrî nûçegihanî
(rengdêr) karê nûçevanan, nûçegihanî, nûçevanî, hewalnêrî, peyamhinêrî
peyan (navdêr, mê) teşebis, têkoşîn, hewl, mihawele, cerribandin, destavêtin (tiştekî), destkirina bi tiştekî.
Bide ber: beyan.
ji wêjeyê: Wek hikûmeta herêma Kurdistanê siyaseta me aşkere ye ku arîşeya PKK ne li aliyê me me dest pê kiriye û çêbûye, ne jî destê me tê de ye, em ne teref in di vê arîşeyê de û çendîn car me dûpat kiriye ku em ne beşek in ji arîşeyê û ne amade ne bibin beşek ji vê arîşeyê ji ber ku me li ser peyana(teşebus) serokê hikûmeta herêmê daxwaz kiriye ku aramiya ku niha di hole daye ji bo rûniştina çarqolî ya navbera hikûmeta herêm, Iraq,Tirkiye û Amerîkayê wek derfetek bê bikaranîn û arîşeya PKK bi awayekî siyasî bê çareserkirin.(berdevkê Hikûmeta Herêma Kurdistanê Cemal Ebdulah li gor Pukmedia.com, 12/2007).
: peyanker
peyandin (lêker)teşebuskirin, teşebus kirin, rabûn, teşebûs kirin, hemikîn, xwetêdan, heweskirin, hewes kirin. Tewîn: -peyîn-.
ji: pey +-andin
peyandin/dipeyîne/bipeyîne 1. yek bi yekî/ dîmenguhêzekî dan payîn; lê telandin 2. ji bo karekî hewl dan
peyaner (navdêr, mê) rahijmend, muteşebîs.
ji: peyan +-er
peyanker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê peyan dike.
ji: peyan + -ker
peyar 1. peya 2. bê hesp *“her kî li hespê hevalan siwar e, herî peyar e”
peyarê 1. riya taybet a peyaran 2. di kêlekên kolanan de riya ku tenê peyar tê re diçin û tên
(navdêr, mê) rêya peyayan, trotuar, rêya bo meşîna bi lingan anku bo birêveçûna bi piyan (ku bo ajotina tirimpêlan qedexehyvä.
ji wêjeyê: Şaredarê Bajarê Mezin ê Amedê Osman Baydemir çû kontrola çêkirina peyarêyan û got: Emê 100 hezar metrekare peyarêyan saz bikin..
ji: peya + rê.
: peyarêk
peyarêk (navdêr, mê) peyarê.
ji: peyarê +-k
peyatî meşa bi piyan
(navdêr, mê) rewşa peyabûnê, mirovatî, mêranî, zelamî, merdî, xurtî, nêrtî, çalakî, pêger.
ji: peya + -tî.
Bikaranîn: Lêker: peyatî kirin, peyatî çûn. Navdêr: peyatîkirin, peyatîçûn
peyatî çûn (lêker)(Binihêre:) peyatî
peyatî hatin (lêker)(Binihêre:) peyatî
peyatî kirin (lêker)(Binihêre:) peyatî
peyatîçûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyatî
peyatîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyatî
peyayê çargurçik mêrê mêrxas
peyayê sivik bûn (biwêj) ji kesên çapik û çeleng re tê gotin. maşelah yezdan peyayê sivik e, jixwe hema gumana fatimê ji tenê ew e.
peyazî (rengdêr) pembe
peyçûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pey
peyçûnbar (rengdêr) şeqînbar.
ji: peyçûn +-bar
peyçûyî (rengdêr) (Binihêre:) pey
peyda 1. heyî; berçav (rengdêr) peyda bûn/peyda kirin: hebûn, hatin dîtin:Mirovên qenc vî zemanî peyda nabin. ji tiştê/î afirîn ango çêbûn: erdhej çawan peyda dibin?.
Herwiha: peyde , pêda , pêde.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: په‌یدا.
Bikaranîn: Lêker, peyda bûn, peyda kirin Navdêr, mê: peydabûn, peydakirin Rengdêr: peydabûyî, peydakirî.
ji: jiari, hevreha soranî په‌یدا (peyda), farisî پيدا (peyda), پيداد (peydad), pehlewî peytak, têkilî avestayî peyti- (pêş, ber), binere: pêş û pey..
: kêmpeyda, kêmpeydayî, peydaber, peydaberî, peydaker, peydakerî, pirrpeyda, pirrpeydayî
peyda bûn (lêker)(Binihêre:) peyda
peyda kirin (lêker)(Binihêre:) peyda
peyda kirinbar (rengdêr) dest ketinbar.
ji: peyda kirin +-bar
peydabar (rengdêr) berpeasan, berpebar.
ji: peyda +-bar
peydabûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyda
peydabûnî (navdêr, mê) guhorînî.
ji: peyda +-bûnî
peydabûyî (rengdêr) (Binihêre:) peyda
peydaker (navdêr) kesa/ê ku tiştek peyda kiriye yan dikare peyda bike.
ji: peyda + -ker
peydakerî (navdêr, mê) rewşa peydakerbûnê.
ji: peydaker + -î
peydakirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyda kirin
peydakirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyda
peydandin 1. heyî; berçav (rengdêr) peyda bûn/peyda kirin: hebûn, hatin dîtin:Mirovên qenc vî zemanî peyda nabin. ji tiştê/î afirîn ango çêbûn: erdhej çawan peyda dibin?.
Herwiha: peyde , pêda , pêde.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: په‌یدا.
Bikaranîn: Lêker, peyda bûn, peyda kirin Navdêr, mê: peydabûn, peydakirin Rengdêr: peydabûyî, peydakirî.
ji: jiari, hevreha soranî په‌یدا (peyda), farisî پيدا (peyda), پيداد (peydad), pehlewî peytak, têkilî avestayî peyti- (pêş, ber), binere: pêş û pey..
: kêmpeyda, kêmpeydayî, peydaber, peydaberî, peydaker, peydakerî, pirrpeyda, pirrpeydayî
peyde li ber çavan, xuya
peyde bûn 1. çar bûn, pêk hatin, çêbûn 2. berdest bûn
peyde kirin 1. çar kirin, pêk anîn, çêkirin 2. bi dest xistin
peydeker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê peyde dike, dabînker, temînker, çêker.
ji: peyde + -ker
peyderpey li dû hev
(hoker) hêdî-hêdî, gav bi gav, pêve-pêve, berre-berre.
Herwiha: pey der pey.
ji wêjeyê: Lê hin melekeyên min hene ku dibêjin, tişt nabe, di vê qonaxa nuh a piştî hilbijartinan de ku karê herî giring û herî pêşîn ê vê TBMM-yê ê derxistina destûreka nuh be, baştir e MHP ne li parlamentoyê be, nikaribe bi nasyonalîzm û regezperestiyê serê parlamentoyê zêde biêşîne. Ev meleke dibêjin di demên berê de yên ku gurên boz berdidan kolanan, qetlîam û suîqasd bi wan didan kirin dewleta kûr, heta dewleta tirk û mitefikên wê bi xwe bûn. Îro gava wan dev jê berdabe, dezgehên ewleyî yên dewletê hişk bi paçika hustuyê wan ve bin, ew nikarin tu tiştî bikin ê dûva xwe berdin nav şeqên xwe, venişin, peyderpey hûr bibin, marjînalîze bibin..
ji: Ji farisî
peydok (navdêr, mê) sêdare, darikê hilawîtina cilan
peyên (Zazaki) (rengdêr) paşîn, paşî, dawîn, dawî.
Dijwate: verên
peygerîn (navdêr, mê) (Binihêre:) pey
peygirî (navdêr, mê) şûngirî, cîgirî
peyhatî (navdêr) kesa/ê yan tişta/ê ku li pey kesek yan tiştek din hatiye yan tê, peyrew, peyçûyî, mirîd, mirûd,kesên ku li pey rêberekî li ser rêbaza wî xebata xwe dikin.
Bide ber: pêhatî.
ji wêjeyê: Nazî Şîraya artîsta sîrka Moskvayê li vir ji diya xwe bûye. Dema sîrka Moskvayê diçû welatan, ser afîşa sîrkê her tenê wêneyê wê artîsta kurd ya bi nav û deng bû, ko herdem bi cilên kurdî derdikete ber temaşevanan. Dû ra peyhatîyên wê peyda bûn, ko bûn artîstên bi nav û deng – Sertîv Mûradov (Mînêralov), Ezîzê Bişar Eskeryan, ko îro artîstê Rûsîyayê yê Gelêrî ye..
ji: li + pey + hatin.
Bikaranîn: Lêker: peyhatî bûn, peyhatî kirin. Navdêr: peyhatîbûn, peyhatîkirin Rengdêr: peyhatîbûyî, peyhatîkirî
peyhatî bûn (lêker)(Binihêre:) peyhatî
peyhatî kirin (lêker)(Binihêre:) peyhatî
peyhatîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyhatî
peyhatîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peyhatî
peyhatîkî (navdêr, mê) bi peyhatî.
ji: peyhatî +-kî
peyhatîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyhatî kirin
peyhatîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyhatî
peyitandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyitandin
peyitandin (lêker) selmandin, îzbat kirin, nîşan(a tiştekê/î) bûn: Dîrokê peyitandiye ku ger kurd bo mafên xwe nexebitin, ti kes nayê û mafên wan nadiyê.(navdêr, mê) selmandin, îzbatkirin: Biserketina me peyitandina hêza me ya xurt e..
Herwiha: peytandin.
Hevwate: selmandin, îzbat kirin.
Têkildar: peyitîn. Tewîn: Lêker: -peyitîn-.
ji: peyt + -andin.
: peyitandî, peyitîner, peyitînerî
peyitandin/dipeyitîne/ bipeyitîne 1. îsbat kirin 2. pesend kirin
peyitî (rengdêr) îzbat, berçav, eşkere, xuya, diyar, ron, zelal
peyitîn (lêker)û(navdêr, mê) selmîn, îzbat bûn, berçav bûn, eşkere bûn, xuya bûn, diyarbûn, hatin dîtin, diyar bûn. Tewîn: -peyit-.
Herwiha: peytîn.
Têkildar: peyitandin.
ji: peyt + -în.
: peyitî petiyayî
peyivandin (lêker) axaftin, axivandin, pê dan gotin, pê re peyivîn û wisan kirin ku ew jî bi peyivive, bi alîkariya pirsan tiştek bi kesekî dan gotin. Tewîn: -peyivîn-.
ji: peyv
peyivdar 1. gotarbêj 2. berdevk
peyiver (navdêr) axiver, bêjer, peyivdar, xatib, kesa/ê ku dipeyive anku diaxive.
Herwiha: peyver, peyivdar, peyvdar.
ji: peyivîn - -în + -er.
: peyiverî
peyiverî (navdêr, mê) rewşa peyiverbûnê.
ji: peyiver + -î
peyivîn (1 şîrove)(lêker)(navdêr, mê) axivîn, axaftin, xeber dan, qese kirin, qise kirin, suhbet kirin, çêrr kirin, şor kirin, peyvîn peyam bi alîkariya zimanî ragihandin, axiftin.


Hevwate: dehn kirin, den kirin.

Herwiha: peyvîn.

Bi alfabeyên din: erebî-kurdî: په‌يڤین.
Tewîn: Lêker: -peyiv- ku-conj-în.
Têkildar: peyivandin.

ji: peyv + -în
Peyvên têkildar, hevpeyivîn, peyivandin, peyvkar, peyvkarî, peyvşirîn
peyivîn/dipeyive/bipeyive 1. xeber dan 2. axaftin 3. qise kirin *“bi qasî bejna xwe bipeyive”
peyk 1. qasid 2. alava ku ji heyvê weşanê dike
(navdêr, mê) satelît, keştîkên fezayê yên ku bêmirov digerrin, peyamber, muxbîr, ajan, xizmetkar, xulam.
Herwiha: peyik, peyk.
ji: jiari, hevreha farisî پیک (peyk), pehlewî peyk, pedik, têkilî pê (ling) anku maneya bingehîn xizmetkarê pê û pêlavan bû..
Bikaranîn: Lêker: peyk bûn, peyk kirin. Navdêr: peykbûn, peykkirin Rengdêr: peykbûyî, peykkirî.
ji wêjeyê: Ev wêneyê rojê ku lotikan davêje, cara ewil e hatiye weşandin û ji aliyê peyîka bi navê HINODEyê ve hatiye kişandin. Îcar meriv nizane, gelo ev lotik yên xêrê ne yan yên reşiyê ne! De ka em ê jî li benda demê rawestin û encamê bibînin...
peyk bûn (lêker)(Binihêre:) peyk
peyk kirin (lêker)(Binihêre:) peyk
peykbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyk
peykbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peyk
peyker mînakê mirov, ajal û hwd ên ji kevir, gêç, hesin, dar û hwd hatiye çêkirin; heykel
(navdêr, nêr) heykel, pût, senem, wêneyê ku ji kevirî hatiye çêkirin, kelwaş.
Herwiha: peykel, pêkel, pêker.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: په‌یکه‌ر.
ji: jiari, hevreha soranî په‌یکه‌ر (peyker), farisî پیکر (peyker), pehlewî pedker, petker, hexamenîşî petîkere-, têkilî avestayî peyti- (pêş, ber, pey) + ker- (kirin, çêkirin). Peyker ya tirkî û պատկեր (petkêr) ya ermenî ji zimanên îranî hatine deynkirin. Peyva heykel ne ji eynî rehî ye, li wê binere: heykel..
: peykerçêker, peykerçêkerî, peykerçî, peykerçîtî, peykerî, peykerperês, peykerperêsî, peykersaz, peykersazî, peykertiraş, peykertiraşî, peykervan, peykervanî
peyker çêkirin (lêker)(Binihêre:) peyker
peykerdar (rengdêr) peykertaşîn, peyker, peykertiraş.
ji: peyker +-dar
peykerî (navdêr, mê) rewşa peykerbûnê.
ji: peyker + -î
peykerkî (navdêr, mê) bi peykerî.
ji: peyker +-kî
peykersaz kesê ku ji bûjenan heykelan dadiroje; heykeltiraş
(navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê pispor di warê çêkirina peykeran da, peykervan
peykersazî (rengdêr) karê peykersazan, :karê birayê min peykersazîye
peykertiraş peykervan
peykertiraşî (rengdêr) peykervanî.
Bikaranîn: Lêker: peykertiraşî kirin. Navdêr: peykertiraşîkirin Rengdêr: peykertiraşîkirî
peykertiraşî kirin (lêker)(Binihêre:) peykertiraşî
peykertiraşîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peykertiraşî kirin
peykertiraşîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peykertiraşî
peykertraşî heykeltraşî, peykersazî
peykervan (navdêr, nêr) (navdêr, mê) kesê peykeran çê dike
peykervanî (rengdêr) karê peykervanan
peyketin (navdêr, mê) (Binihêre:) pey
peykî (navdêr, mê) dûvelangî, dûvikî, peykîtî.
ji: pey +-kî
peykîtî (navdêr, mê) dûvelangî, peykî, dûvikî.
ji: peyk +-îtî
peykkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyk kirin
peykkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyk
peyma (navdêr, mê) weraset, mîras, mîrat, jêma, berma, pêma
peyman îtifaq, muahede
(navdêr, mê) lihevkirin, rêkeftin, pêkhatin, eqd, pakt, mitabeqet, miwafeqet, kontrat, tifaq, itifaq, miwahede, qewl razîbûn bi kirina hevkariyê, qewl, hevbendî, miqawele.
Herwiha: pêman.
Bikaranîn: Lêker: peyman çêkirin, peyman girê dan, peyman îmze kirin, peyman pesind kirin, peyman danîn, peyman dan, peyman kirin. Navdêr: peymandanîn, peymandan, peymankirin.
ji: Hevreha kurmancî pîvan, hevrehên soranî پێوان/pêwan û پیوان, zazakî peymene, hewramî pîmay, farisî پیمودن, pehlewî peymûden, avestayî peytima- û vî-med (bijîşk), hemû ji îraniya kevn peti- + ma- Ji Proto-aryayî peti- + ma-, ji Proto-hindûewropî med-, jê herwiha yûnaniya kevn μέδω (mêtho: parastin), latînî meditor (ramîn, fikirîn), ermeniya kevn միտ (hiş, aqil), gotî ????? (mitan: pîvan), almanî messen (pîvan), inglîzî mete (pîvan).
: bêpeyman, bêpeymanî, bêpeymanîtî, bêpeymantî, bipeyman, bipeymanî, bipeymanîtî, bipeymantî, hevpeyman, hevpeymanî, hevpeymanîtî, hevpeymantî, peymandar, peymandarî, peymandarîtî, peymandartî, peymandaner, peymandanerî, peymandanerîtî, peymandanertî, peymangeh, peymangir, peymangirî, peymangirîtî, peymanname
girêdan îtifaq kirin, li hev kirin
peyman bestin (Binihêre:) peyman
peyman çêkirin (lêker)peyman beştin, qubale danîn.
ji: peyman + çêkirin
peyman dan (lêker)(Binihêre:) peyman
peyman danîn (lêker)(Binihêre:) peyman
peyman kirin (lêker)(Binihêre:) peyman
peymana civakî makezagon
peymana kevn Serenav,mê, Tewrat, Tenex, Eqda Kevn, pîroznameya cihû û fileyan ya berî hatina Hz. Îsa.
Herwiha: Peymana Kevin.
Bide ber: Peymana Nû.
ji: peyman + -a + kevn
peymana nû serenav, Mizgîn, Incîl, Eqda Nû.
Bide ber: Peymana Kevn.
ji: peyman + -a + nû
peymana tomerî îtifaqa bikomasî
peymana xwe danîn (biwêj) ji hev du re soz dan, tiştek plan kirin. wan peymana xwe ji z.û de danîne, him dereng man. peyn belav kirin ji bo kesên ku tiştek ji dest nayê tê gotin. wî peyn belav kiriye, ma ew dikare li hem-berî te derkeve û tiştekî bibêje? (qerf)
peymanbestî (rengdêr) peymangirêdayî, li hevkirî.
ji: peymanbest + -î
peymanbestin (navdêr, mê) peymangirêdan
peymandan (navdêr, mê) sozdan, :em peymanê didin ko liser xebata xwe jibo azadîya kurdistanê berdewam bin , :peymandana me ji dile
peymandanî (navdêr, mê) qebalegirêdayî, sozdanî, bimuqawele, bikontrat.
ji: peymandan +-î
peymandanîn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyman
peymandar (rengdêr) bilihevkirin, birêkeftin, bipêkhatin, bieqd, bipakt, bimitabeqet, bimiwafeqet, bikontrat, bitifaq, biitifaq, bimiwahede.
ji: peyman + -dar.
: peymandarî peymandarîtî peymandartî
peymandarî (navdêr, mê) rewşa peymandarbûnê.
ji: peymandar + -î
peymangeh (navdêr) fêrgeh, xwendegeh, hîndegeh, perwerdegeh, dibistan, enstîtû, dezgeh.
Herwiha: peymanga, peymange, peymangih, pêmangeh, pêmanga, pêmange, pêmangih.
ji: peyman + -geh.
: peymangehî
peymangehî (navdêr, mê) rewşa peymangehbûnê.
ji: peymangeh + -î
peymangir (navdêr, mê) kesê/a peymanan digire.
ji: peyman + -gir
peymangirêdan (navdêr, mê) sozdan, rêkkeftin, mûrkirina peymanekê
peymangirî (navdêr, mê) karê peymangiriyê.
ji: peymangir + -î
peymangirtin (navdêr, mê) peymangirêdan
peymanî (navdêr, mê) lihevkirinî, konvansiyonel.
ji: peyman +-î
peymanker (navdêr, mê) hevkar, yekgirtî.
ji: peyman +-ker
peymankirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyman kirin
peymankirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyman
peymanname (navdêr, mê) rêketinname, peyman, rêkeftin, lihevkirin, eqd
peymayî (Binihêre:) pey
peymitene (Zazaki) (lêker) pîvan, pîvandin. Navdêr: peymitiş
peyn 1. talaza gemara ajalan 2. (da ku berên wan baştir bin) gemara ajalan an jî bûjena kîmyayî ya ku li zeviyan direşînin *“heçî deyn e, ew peyn e”
(navdêr, nêr) zibil, kuşpil, rîx, pîsatiya sewalan ya ku li zeviyan tê werkirin daku berhemên çandinê bibertir bibin.
Herwiha: peyn, pên.
Bide ber: payîn.
: peyngeh, peynî
peyname (navdêr, mê) belben, xelendor, dûndelî, wenigî, pîrame, so, kaşme, benîfisk, belbenî
peynî (Zazaki) (navdêr) dawî, talî, dûmahî, xilasî
peyrew 1. xelef, paşwer 2. murîd
(navdêr) mirûd, kesa/ê li dû anku li pey kesekê/î yan tiştekê/î diçin: Apocî peyrewên Abdullah Öcalanî ne. rêzikname, rêçikname, bernameya rêkxistinekê yan dezgehekê ku divê li dû wê bimeşe.
Herwiha: peyrrew, pêrew, pêrrew.
ji: pey + -rew.
Bikaranîn: Lêker: peyrew bûn, peyrew kirin. Navdêr: peyrewbûn, peyrewkirin Rengdêr: peyrewbûyî, peyrewkirî.
: peyrewî.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: kurmancî: peyrew, şopîner, mirîd soranî: peyrew,lasaker, paşrro zazakî:
peyrew bûn (lêker)(Binihêre:) peyrew
peyrew kirin (lêker)(Binihêre:) peyrew
peyrewbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peyrew
peyrewbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peyrew
peyrewî 1. xeleftî, paşwerî 2. murîdî
(navdêr, mê) rewşa peyrewbûnê, paşhatîbûn, peyhatîbûn, derebegtî, derebegî, bendî, tepeserî, peyrew.
ji: peyrew + -î.
Bikaranîn: Lêker: peyrewî kirin. Navdêr: peyrewîkirin
peyrewî kirin (lêker)(Binihêre:) peyrewî
peyrewîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyrewî
peyrewkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peyrew kirin
peyrewkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peyrew
peysayene (Zazaki) (lêker) çikîn
peysnayene (Zazaki) (lêker) çikandin
peysnîyayene (Zazaki) (lêker)hatin çikandin
peyt îsbat û delîl
peytbûn (navdêr, mê) qayîmbûn
peytî (rengdêr) zîrekî, ziftî
peytker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê peyt dike.
ji: peyt + -ker
peytkirî (rengdêr) binecihkirî
peytkirin (navdêr) serûberkirin, rêkûpêkkirin, qayîmkirin, berhevkirin
peyv hemû gotinên watedar ên zimanekî; bêje, kelîme *“peyva xweş, bihara dilan e”
(navdêr, mê) bêje, kelîme, gotin, çekû, çend tîpên anku herfên ku bi hev re tên nivîsîn û wateyekê didin: Armanca me ew e ku hemû peyvên kurdî di vê ferhengê de bên amadekirin. gotar, axiftina kesek dike yan dixwîne (bi taybetî yeke amadekirî): Peyva wî li ser giringiya ziman bû..
Herwiha: peyiv, peyîv.
ji: hevreha peyam ya, jiari, ji îraniya kevn peti-game (ber-gav) ji peti- (ber, ber bi ... ve) + game (gav; farisî û zazakî gam).
: hevpeyivîn, peyivandin, peyivîn, peyvik, peyvdar.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: kurmancî: peyv soranî: wişe zazakî: çeku (makî),
peyv darêjtin bêje saz kirin
peyv li peyvê sekinîn gotin hatin ser gotinê
peyva li rû, guneh efû (biwêj) yên ku eşkere û rû bi rû bibêjin zêde nayên tawanbar kirin. ma min tu derew kirine, çi hebe min li rûyê wê got. peyva li rû, guneh efû.
peyvdar berdevkê fermî yê dexgeheke mîrî an jî saziyekê
(navdêr) berdevk, nûner, kesa/ê ku li ser navê dezgehekê yan rêkxistinekê dipeyive û helwesta wê diyar dike.
Herwiha: peyivdar.
ji: peyv + -dar.
: peyvdarî, peyvdarîtî, peyvdartî
peyvdarî (navdêr, mê) rewşa peyvdarbûnê, xîtabet, berdevkî, xeberdoxî, gotinbêjî.
ji: peyvdar + -î
peyvî (navdêr, mê) ferhengî, qamûsî, belênî, sozî.
ji: peyv +-î
peyvik (navdêr, mê) peyvên kurt yan biçûk.
ji: peyv + ik
peyvkar (navdêr, mê) sazkar.
ji: peyv +-kar
peyvker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê peyv dike, gotardêr, qiseker, şorker, gotinbêj, axêver, bêjekar.
ji: peyv + -ker
peyvkî (rengdêr) bi peyvan, bi gotinan, devkî, bi peyivînê, bi axivînê, ne nivîskî.
Herwiha: peyivkî.
ji wêjeyê: Zimanê Peyvkî ji devê mirov di nava lêvan re bi guherandina hilma ji kezebê tê, derdikeve. Ji nava heyîneyan tenê mirov dikarin zimanê peyvkî bi kar bînin. Mirov ji bo hest, raman, daxwaz û armancên xwe bikaribin ji yekî/ê din re bînin ser ziman, zimanê peyvkî bi kar tînin.(H. Huseyîn Denîz: Em taybetmendiyên zimanê xwe binasin daku lê xwedî derkevin -II-, Amidakurd.com, 10/2007).
ji: peyv + -kî
peyvname (navdêr, mê) weşanek e ku tê de bêje û/yan biwêj li gor alfabeyê yan mijaran hatine rêzkirin û bi peyvine heman zimanî yan zimanek din hatine şirove- û ravekirin.
Hevwate: peyvheng, bêjename, ferheng, qamûs, biwêjname
peyvnamedaner (navdêr) danera/ê peyvnameyan yan peyvnameyekê, nivîsera/ê ferhengan yan ferhengekê, kesa/ê ferhengan dinivîse yan amade dike.
Herwiha: peyvnameçêker peyvnamekar peyvnamenivîs peyvnamevan.
Hevwate: bêjenameçêker bêjenamedaner bêjenamekar bêjenamenivîs bêjenamevan ferhengçêker ferhengdaner ferhengkar ferhengnivîs ferhengvan leksîkograf leksîkografer qamûsçêker qamûsdaner qamûskar qamûsnivîs qamûsvan.
ji: bêjename + daner.
: bêjenamedanerî
peyvnameyî (navdêr, mê) ferhengî, qamûsî, leksîkal.
ji: peyvname +-yî
peyvnas (navdêr, mê) bêjenas, etimolog, etîmolog.
ji: peyv +-nas
peyvnasî (r) zanista ku cureyên bêjeyan diferisîne û jê re rêbazan datîne
(navdêr, mê) etîmolojî, koknasî, rehnasî
peyvnasiyî (navdêr, mê) etîmolojîk.
ji: peyvnas +-iyî
peyvok (navdêr, mê) axivok, bixeberdan, xeberdanhez.
ji: peyv +-ok
peyvokî (rengdêr) axivokî, bixeberdanî, xeberdanhezî.
ji: peyv +-okî
peyvrêzî (navdêr, mê) sentaks, hevoksazî, hevoknasî.
: peyvrêzîyî
peyvsazî (navdêr, mê) hevoksazî, wîşesazî, sentaks.
ji: peyv +-sazî
peyvzan (navdêr, mê) dariştinzan.
ji: peyv +-zan
peywendî têkilî peyxam îlham
têkilî, eleqe
peywendîkirin (navdêr) tekelîkirin, pêra axivtin, danûsitandin
peywenîkirin (navdêr, mê) têkelîkirin, hevbendîkirin, pend
peywir vatinî, wezîfe
(navdêr, mê) erk, vatinî, delamet, wezîfe, berpirsiyarî, wacib, mîsyon, karê ku divê kesek bike, karê ku kesek bo hatine destnîşankirin: Wan peywira xwe bi cih neanî. (Tiştê ku diviyabû wan bikira wan nekir.), rola anku dewra tiştekî: Peywira vê peyvê di hevokê de çi ye? (Ev peyv di hevokê de çi rolê dilîze?).
Herwiha: pêwir.
ji wêjeyê: Mele Mistefa û sê hezar çekdarên xwe digel pazdeh hezar layendarên xwe derbasê nav sînorên Îranê dibin. Wê demê li Kurdistana Îranê Komara Mehabadê tê damezrandin. Mela di Komarê de peywir û berpirsiyariya serokgiştî ya leşkerî (General) hildigire..
: bêpeywir, bêpeywirî, bipeywir, bipeywirî, peywirdar, peywirdarî, peywirder, peywirderî, peywirdêr, peywirdêrî, peywirî
peywirdar 1. wezîfedar 2. karmend
(navdêr) erkedar, wezîfedar, vatinîdar, kesa/ê ku erkek heye, fermanber, karmend, memûr.
ji: peywir + -dar.
Bikaranîn: Lêker: peywirdar bûn, peywirdar kirin. Navdêr: peywirdarbûn, peywirdarkirin Rengdêr: peywirdarbûyî, peywirdarkirî.
: peywirdarî, peywirdarîtî, peywirdartî
peywirdar bûn (lêker)(Binihêre:) peywirdar
peywirdar kirin wezîfedar kirin
(lêker)(Binihêre:) peywirdar
peywirdarbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) peywirdar
peywirdarbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peywirdar
peywirdarî (navdêr, mê) rewşa peywirdarbûnê, erkedarî, wezîfedarî.
ji: peywirdar + -î
peywirdarkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye peywirdar kirin
peywirdarkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) peywirdar
peywirî (navdêr, mê) rewşa peywirbûnê, wezîfeyî, fonksiyonî.
ji: peywir + -î
peywîst (navdêr, mê) pêwîst, hewce.
ji: peyw +-îst
peywîst bûn (lêker) hewce bûn.
ji: peywîst + bûn
peyzaj (navdêr, mê) dîmen, menzere, bergeh.
ji wêjeyê: Divê li taxa Şehitlikê û Benusenê 1160 şevnişîn bi alîkariya TOKÎ ji nûve peyzaja wan bê çêkirin û rastkirin..
ji: ji frensî paysage (dîmen, menzere, bergeh) ji pays (war, welat) + -age
pey (li pey) (prep.) behind, after. Also see: di pey ... de.
peya pedestrian
m. man. Also see: peya bûn.
peya bûn (jê peya bûn) to descend, get out (the car),
v.i. to get out, off, down (from vehicle)
peya kirin (jê peya kirin) to down, to send down (stairs)
peyam message
(f.) message
peyam şandin to send a message
peyamber messenger, prophet
peyandin (bipeyîne) to attempt
peyar pedestrian
peyarê sidewalk, footwalk, pavement
peyda bûn v.i. to be found: min zanîbû wê saetê ava germ peyda nabe=I knew there was no warm water to be found at that time.
peyda kir ‘…found it’ Zelalê duhî kêrek peyda kir ‘Zalal found a knife yesterday’ (3rd prs. sngl. form of the simple past tense of the verbpeyda kirin ‘to find’)
peyda kirin to provide, to find, to supply
v.t. to find
v.t. to find
peyhatî successor
peyhev (adv.) successively, continuously
peyî hev (=li pey hev, li dû hev) one after the other
peyitandin to confirm, to prove, to demonstrate
v.t. to prove
v.t. to prove
peyivîn to speak; to give a speech
(bipeyive) to talk
v.i. to talk, speak: ez zêde pê re nepeyivîm=I didn’t speak to him long
v.i. to talk, speak: ez zêde pê re nepeyivîm=I didn’t speak to him long
peyker sculpt; statue
peykertiraş sculptor
peyman agreement; contract; covenant; pact; treaty
f. pact, agreement.
peyman girêdan / peyman bestin to conclude an agreement
peymana dualî bilateral agreement
peymana ewropî ya mafên mirovan European Convention on Human Rights
peymana pirralî multilateral agreement
peymana pişkdaran shareholder's agreement
peymana yekalî unilateral contract
peymanê girêdan ligel ... to conclude a pact with
peyrew successor
peyt confirmation, proof, evidence, demonstration
peyv word
f. word, conversation, talk: me peyv dagerand ser huner û edebiyatê=we turned the conversation to art and literature.
peyvik f. expression
peywendî f. relation: peywendiyên navneteweyî=international relations
peywir duty, mission, job, service, assignment, charge, obligation, function, reason
peywirdar official, officeholder, office­bearer
pey nach
Rücken
pey ku nachdem
peya Einzelperson
Einzelwesen
Fußgänger
Individuum
Mann
zu Fuß
peyabûn absteigen
aussteigen
herabsteigen
Landung
peyadayîn loben
peyam Bescheid
Mandel
peyarê Gehweg
peyatî kirin angeben
peyda bûn erscheinen
sichtbar sein
sichtbar werden
peyda kirin anschaffen
auffinden
auftreiben
besorgen
entdecken
erlangen
erschaffen
finden
herstellen
schaffen
wieder finden
peydabûn geschehen
peydakirin aufdecken
ausfindig machen
entdecken
finden
erlangen
peyîvandin unterhalten, sich ~
peyîvîn sprechen
peyker Skulptur
Standbild
peykersaz Bildhauer
peyman Pakt
Übereinkunft
Versprechen
Vertrag
peyman [mê] Abkommen
Abmachung
peymangirêdan Abkommen festsetzen
peyra nachher
peyre dann
nachher
peyv Wort
peyvin reden
peywend abhängen
peywendî Beziehung
Interesse
Verbindung
Verbundenheit
Verpflichtung
peywir Aufgabe
Mission
peywirdar Offizier
Personal
peywirdarkirin Aufgabe geben
peywîst nötig
notwendig
peywîstbûn bedürfen
pey m. beye m., besmane m., kaparo n., bih, biyh m.
m. pey, di m., piy n.
pey gerîn pey gêrayene, dime gêrayene, dimefetelîyene
peya m/n. merdim, peya, însan n.
rd. peya, piya
peya bûn lng. . peya bîyene, war ameyene, war bîyene, roseqetîyene
peya kirin lg. peya kerdene
peya û pêxas peya û warwayî
peyade n. peyade n.
peyak n. peya, pîyon n.
peyale m. suseyê awe, peyale n.
peyam m. peyxame m., xodeza, îlhame m.
n. qewime m., rirîye m., satîye m., hêkete m., tesqele n., weqa m., hedîse n., hewadîs n.
m. vame., bade m., vome., vume m.
peyan m. tesebûs, vernetekîyayis n.
peyandin lg. tesebûs kerdene, ver netekîyene, dest ciestene, ver netelîyene
m. tesebûskerdis, vernetekîyayis, destriestis, vernetelîyayis n.
peyaner rd. mutesebîs, destreciestox, destriestox
peyanerî m. mutesebîsîye, destriestoxîye, mutesebîsênî m.
peyanrî m. vengûvaj n., heyame m., xebere m.
peyanrî sandin lg. vengûvaj rusnayene, heyame ersawitene, xebere rusnayene, heyame rusnayene, xebere rayefîstene
peyanrînêr m/n. vengûvajcî, heyamwan, muxabîr, heyamtaresnayox, vengûvajtaresnayox, xebertaresnayox, xebercî n.
peyanrînêrî m. vengûvajcîyîye, heyamwanîye, muxabîrîye, heyamtaresnayoxîye, vengûvajcîyênî, xebercîyîye, xebertaresnayoxîye, muxabîrênî m.
peyapey h. pey de pey, pede pede, peyderpey
peyarê m. sewkî, peyaraye, qaldirim m.
n. peyaraye, raya peyayan m.
peyarî h. peyayî, peyatî, bi lingan, bi payan
peyase kirin lg. pîyase kerdene
peyatî m. peyayîye, însanîye, pîyayênî, însanênî m.
h. peyayî, peyatî, bi lingan, bi payan
peyatî hatîn lng. peyatî ameyene, bi lingan ameyene
peyda m. peyda, dos, temîn n.
peyda bûn lng. . dos bîyene, peyda bîyene, dosîyene
lng. . peyda bîyene, vejîyene
peyda kirin lg. dos kerdene, peyda kerdene, tedarek kerdene, umis kerdene, vînitene, temîn kerdene
peydaker rd. dosker, peydaker, temînker
peydakirin m. doskerdis, peydakerdis, umiskerdis, temînkerdis n.
peydakirîn m. peydakerdis, doskerdis, tedarek, tidarek, terarek n.
peydeker rd. rz. virastox, peydaker
peyder pey h. pey de pey, pede pede, peyderpey
peygamber n. peygamber, xeberri n.
peyhatî rd. dimdar, dimeameyox
peyhev h. têpey, têdi m., pêpey, tapa, tîedi m., pîe pey *pey karê xwe ketin karê xo dime sîyene, pêy karê xo sîyene
peyidandin lg. dos kerdene, peyda kerdene, tedarek kerdene, umis kerdene, vînitene, temîn kerdene
peyidîn tlb. dos bîyene, peyda bîyene, dosîyene
peyîftin lg. qese kerdene, qal kerdene, laf kerdene, mijûl bîyene, qisey kerdene, qesey kerdene
peyik m. navran, mîyanseq, kêse, mîyançeq, mîyanpaq n.
m/n. peyik, rêwî, ruvî, kurye, qasid n.
peyikandin lg. tetbîq kerdene, karardene, tetbîqnayene
peyîn lg. pînîtene
peyirk m. deftere m., defter n.
m. siril/?.
peyîtandî rd. îspatkerde, peyîtnaye, îspatnaye
peyîtandin lg. tespît kerdene, kifs kerdene, bellî kerdene, çax kerdene
m. îspatkerdis, peyîtnayis, îspatnayis n.
peyîtîn lng. . tespît bîyene, kifs bîyene, bellî bîyene, tespîtîyene
m. kifsbîyayis, bellîbîyayis n.
peyiv m. çekû, laf, vate, qalûqirf, qal, soz, qese, qisa n.
peyivandin llb. dayis vatene, dayene qesekerdene
peyivdar rd. vatedar, lafedar, qesedar
peyivîn lg. pêmitene, pêmawitene, peymitene, peymawitene
lg. . qese kerdene, qal kerdene, laf kerdene, mijûl bîyene, qisey kerdene, qesey kerdene
m. qesekerdis, qalkerdis, lafkerdis, qiseykerdis, qeseykerdis n.
peyivok rd. vajor, qesehes, lafsîn, lafhes
peyîvtin lg. qese kerdene, qal kerdene, laf kerdene, mijûl bîyene, qisey kerdene, qesey kerdene
m. qesekerdis, qalkerdis, lafkerdis, qiseykerdis, qeseykerdis n.
peyje m. papêlek, nerdîwano qij n.
peyk m/n. peyik, rêwî, ruvî, kurye, qasid n.
N/rd. peyk, giredaye
m. ast. satelît, peyk, zatelît n.
m. tetbîq, karardis n.
peyker n. kêle, peykere, heykele m.
peykersaz m/n. kêltiras, peykertiras, heykeltiras n.
peykersazî m. kêltirasîye, peykertirasênî, heykeltirasîye, kêltirasênî m.
peykertras m/n. kêltiras, peykertiras, heykeltiras n.
peykertrasî m. kêltirasîye, peykertirasîye, heykeltirasîye, kêltirasênî, peykertirasênî, heykeltirasênî m.
peyketin m. teqîbkerdis, redimekewtis, dimesîyayis n.
peyman m. pêkewtise, peymane, werêameyise, qewlname. pakte, pêbeste m.
m. wad, peyman, soz, ahd n.
peyman bestandîn lg. pêkewtise virastene, peymane virastene, werêameyise bestnayene, pêbeste virastene, werêameyise ronayene, peymane giredayene
peyman bestîn lg. pêkewtise virastene, peymane virastene, werêameyise bestnayene, pêbeste virastene, werêameyise ronayene, peymane giredayene
peyman çêkirin tg. pêkewtise virastene, peymane virastene, werêameyise bestnayene, pêbeste virastene, werêameyise ronayene, peymane giredayene
peyman dan lg. wad kerdene, peyman dayene, soz dayene, ahd kerdene
peyman danîn lg. pêkewtise virastene, peymane virastene, werêameyise bestnayene, pêbeste virastene, werêameyise ronayene, peymane giredayene
peyman danîna komelî n. peymanronayisa pêroyî, peymanronayisa têvterî m.
peyman danîna tomerî n. peymanronayisa pêroyî, peymanronayisa têvterî m.
peyman girêdan tg. pêkewtise virastene, peymane virastene, werêameyise bestnayene, pêbeste virastene, werêameyise ronayene, peymane giredayene
m. pêkewtisevirastis, peymanevirastis, werêameyisebestnayis, pêbestevirastis, werêameyiseronayis, peymanegiredayis n.
peyman girêdana tomerî n. hurêameyisa pêroyine, peymangiredayisa pêroyine m.
peymana astîyê ya navdewletan n. peymana astîye ya mîyandewletan m.
peymana êrisnekerinê n. peymana galimnêkerîye, peymana êrisnêkerîye m.
peymana kar n. peymana karî, werêameyisa karî m.
peymana navneteweyî n. pêkewtisa mîyanneteweyî, peymana mîyanneteweyî, werêameyisa mîyanneteweyî m.
peymana vesarî n. peymana nimitîye, werêameyisa dizdîye m.
peymanname m. peymanname., ahdname., wadname m.
peyn m. sil, zibil, piske, zilb, zilv n.
peyniwazî m. kilbazbîyayis, selafîyayis n.
peyniwazi kirin lg. . kilbazîye kerdene, selafîye kerdene, çarixlêsîye kerdene, dalqawutîye kerdene
peyrew m. destûrname. rêzname. sunikname. nîzamname. tanzîmname. duzenname m.
rd. peysîyayox, peyrem, dimesîyox
peyt m. tespît, tesbît n.
rd. zexm, saxlem, mukem, peyît, qîf, pêt, qewîn, pît, mokem, mazbut
peyt bûn lng. tespît bîyene, bellî bîyene, kifs bîyene, tespîtîyene
peyt kirin lg. . zexm kerdene, qîfnayene, pêt kerdene, saxlem kerdene, mokem kerdene, qewîn kerdene, qîf kerdene, zexmnayene
peytbûn m. kifsbîyayis, arestebîyayis, bellîbîyayis n.
peytkirî rd. îspatkerde, peyîtnaye, îspatnaye
peytkirin m. zexmkerdîs, qîfnayis, pêtkerdis, saxlemkerdis, qewînkerdis, mokemkerdis n.
peyv m. vate n., laf n., qese n., qisa m., qale m., soz n.
m. çekûye, kelîme m.
peyv bi peyv çekû bi çekûye, kelîme bi kelîme
peyv gerîn m/n. vateçarnayox, lafçarnayox, qeseçarnayox n.
peyva çêbûyî n. rz. çekûya virastîye, çekûya peydabîyayîye m.
peyva çêkirî n. rz. çekûya virastîye, çekûya peydabîyayîye m.
peyva guhêrbar n. çekûya vurîyayoxe m.
peyva hemdeng n. hemvenge, homonî m., çekûya hemvenge m.
peyva hevedudanî n. rz. çekûya yewbîyayîye m., çekûya pêrabestîye m.
peyva kurtkirî n. çekûya kilmkerdîye m.
peyva neguhêrbar n. çekûya nêvurîyayoxe, çekûya nêbedelîyayoxe m.
peyva neyînî n. çekûya nêyînîye m.
peyva sade n. rz. çekûya sadîye m.
peyva xwerû n. rz. çekûya sadîye m.
peyvdar m/n. verfek n.
peyvdarî m. verfekîye, verfekênî m.
peyvik m. çekûye, kelîme m.
peyvnas m/n. etîmîlog, çekûsinas, çekûnas n.
peyvnasî m. etîmîlogî, çekûsinasîye, etîmîlojî, çekûnasîye n.
peyvniyazî m. pesnname., goynayisname., beredname., methîye m.
peyvsazî m. rz. alincsazîye, çekûsazîye, sentaks, çekûawayîye, alincavanîye m.
peyvsaziyî rd. çekûyên, sentaktrîk
peywend m. eleqe m.
peywendî m. eleqe m.
peywir m. wezîfe, erk n.
peywirdar rd. wezîfedar, erkedar, wezîfeyin, erkin
peywirdar bûn lng. . wezîfedar bîyene, erkdar bîyene, wezîfeyin bîyene, erkin bîyene, wezîfedarîyene, erkdarîyene
peywirdarbûn m. wezîfedarbîyayis, erkdarbîyayis, wezîfeyinbîyayis, erkinbîyayis n.
peywirdarî m. wezîfedarîye, erkdarîye, wezîfedarênî, erkdarênî m.
peywirdarkirin lg. . wezîfedar kerdene, erkdar kerdene, wezîfe ridayene, wezîfedarnayene, erkdarnayene
m. wezîfedarkerdis, erkdarkerdis, wezîferidayis, wezîfedarnayis, erkedarnayis n.
peywîst rd. ganî, gerek, destwaz, hewce, lazim, hacet, luzim, wacîb, îcab
peyxam m. mesaj n., peyxame m., pêxame m.
m. peyxame m., xodeza m., îlhame m.
peyxamber n. peyxamber, pêxamber n.
peyxamberî m. peyxamberîye, peyxamberênî m.
peyzaj m. manzera, dîmene, menzere m.
peyde eştene ertelemek
peydeeştiş erteleme
peyedat artedat
peyên sondaki
sonuncu
peyîke baldır
incik (baldır)
peymana enternasyonale uluslararası antlaşma
peymana mîyannetewî uluslararası antlaşma
peymane antlaşma
peygamber pêxamber (n)
peygamberlik pêxamberîye (m), pêxamberî (m)
peynir penîr (n)
peynir çeşitleri penîro mûnite (n), penîrê şewaqan (n)
peyda kirin gajni
havigi
peyivîn paroli
peyv vorto
peywir tasko