Encamên lêgerînê
perokî m 1. bulaşıcılık, geçicilik 2. rd bulaşıcı özeliği olan
perokî bûn l/ngh bulaşmak, sirayet etmek
perokîbûn m bulaşma, sirayet etme
perokî kes, tiştê an jî cihê ku nexweşiya dirmdar bijiniyê
(navdêr, mê) şobayî.
ji: pero +-kî
perokî bûn tûşî nexweşiyeke dirmdar hatin
(lêker) tê geriyan.
ji: perokî + bûn
perokî kirin nexweşiyeke dirmdar bijinandin