Encamên lêgerînê
penaber nd/nt 1. sığınmacı, ilticacı, mülteci 2. sığınık
penaberê siyasî (an jî polîtik) politik göçmen
penaberî m sığınmacılık, ilticacılık, mültecilik
penaber kesê ku hawara xwe digihîne welat, alî an jî kesekî da ku jiyana wî ji belayê bê parastin; koçberê bêwar, multecî
(navdêr) mihacir, aware, miltecî, kesa/ê ji warê xwe yan welatê xwe reviye û li derek din bi cih bûye.
Herwiha: penahend penahende penahind penahinde. Nêzîk: penaxwaz.
Têkildar: akincî koçber koçer.
ji: pena + -ber.
Bikaranîn: Lêker: penaber bûn, penaber kirin. Navdêr: penaberbûn, penaberkirin Rengdêr: penaberbûyî, penaberkirî.
: penaberî penaberîtî penabertî
penaber bûn (lêker)(Binihêre:) penaber
penaber kirin (lêker)(Binihêre:) penaber
penaberbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) penaber
penaberbûyî (rengdêr) (Binihêre:) penaber
penaberî îltica, koçberî
(navdêr, mê) bûn penaber, jiyana penaberan.
Herwiha: penaberîtî, penabertî, penahendehî, penahendetî, penahendeyî, penahendî, penahendîtî, penahendtî, penahindehî, penahindetî, penahindeyî, penahindî, penahindîtî, penahindtîNêzîk, koçerî.
ji: penaber + -î
penaberkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye penaber kirin
penaberkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) penaber
penaber m/f refugee;
penaber, penahende refugee
penaberî f. refugee status
penaber m/n. multecî, bextwastox, xosîyeestox, îltîcacî, seterîyayox n.
penaberê siyasî n. multedyo polîtîk, bextwastoxo siyasî, seterîyayoxo sîyasî n.
penaberî m. bextwastoxîye, multecîyîye, multecîyênî m.