Encamên lêgerînê
peşîman rd pişman
peşîman bûn l/ngh pişman olmak
peşîman kirin l/gh pişman etmek
peşîmanbûn m pişman olma
peşîmanî m pişmanlık
peşîmankirin m pişman etme
peşîman (rengdêr) kesa/ê tiştek kiriye yan gotiye lê paşî bawer dike ku xwezî wa nekiriba û ji ber hindê xemgîn e.
Herwiha: peşêman, poşman, pîşman, heşêman, heşîman, piheşêman, piheşîman, biheşêman, biheşîman.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: په‌شیمان.
Bide ber: bênteng, xemgîn, zivêr.
Bikaranîn: Lêker: peşîman bûn, peşîman kirin Navdêr, mê: peşîmanbûn, peşîmankirin Rengdêr: peşîmanbûyî, peşîmankirî.
ji: jiari, hevreha soranî په‌شیمان (peşîman), farisî پشیمان (peşîman), pehlewî peşêman, têkilî paşî/paşê + (ra)man (anku fikirîn) ku herwiha serekaniya peyva (dij)min e jî..
: peşîmanber, peşîmanberî, peşîmanî, peşîmanker, peşîmankerî
peşîman bûn (lêker)(Binihêre:) peşîman
peşîman kirin (lêker)(Binihêre:) peşîman
peşîmanbûn (navdêr)(Binihêre:) peşîman
peşîmanbûyî (rengdêr) (Binihêre:) peşîman
peşîmanî (rengdêr) xwezî nekirina karê mirovî kirî, pê êmanbûn
peşîmanker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê peşîman dike.
ji: peşîman + -ker
peşîmankerî (navdêr, mê) rewşa peşîmankerbûnê.
ji: peşîmanker + -î
peşîmankirî (rengdêr) (Binihêre:) peşîman
peşîmankirin (navdêr)(Binihêre:) peşîman