Encamên lêgerînê
panîk m panik, ürkü
m damak
panîk (i) bnr pehnî
panîk çêbûn panik olmak
panîk çêkirin panik yaratmak
panîka dev damak
panîkêş m çekecek, ayakkabı çekeceği
panîk (navdêr, mê) beicîn, hêwl, bizdan, qurf, xof, tirs, rewşa ku mirovî mat dike û mirov ji tirsan nizane ka çi bike.
ji wêjeyê: Di esnaya ko maç dihat lîstin û 25 deqîqe ji wexta maçê derbas bûbû de kûçikek ket saheyê. Bi ketina kûçikî re fûtbolciyên herdu taximan jî bi vir de û wêde baz da. Li ser vê panîka fûtbolciyan hakemê maçê Erol Selametî maç sekinand û ew û kûçik hatin hemberî hev. Gava kûçikî li çavê wî nêrî, wî jî karta sor ji bêrîka xwe derxist û nîşanî kûçikî da..
ji: Bi rêya frensî panique yan inglîzî panic ji yewnaniya kevn πανικός ji παν (hemû).
Bikaranîn: Lêker: panîk bûn, panîk kirin. Navdêr: panîkbûn, panîkkirin Rengdêr: panîkbûyî, panîkkirî.
: panîker, panîkî
panîk bûn (lêker)(Binihêre:) panîk
panîk çêkirin (lêker) qurf çêkirin.
ji: panîk + çêkirin
panîk kirin (lêker)(Binihêre:) panîk
panîkbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) panîk
panîkbûyî (rengdêr) (Binihêre:) panîk
panîkî (navdêr, mê) rewşa panîkbûnê.
ji: panîk + -î
panîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye panî kirin
panîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) panî
panîkkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye panîk kirin
panîkkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) panîk