Encamên lêgerînê
pabend n 1. ayak bağı, köstek 2. köstek, engel 3.rd ayağı bağlı 4. mec bağlı, sadık *ez pabendê peymanê me anlaşmaya bağlıyım
pabend bûn 1) bağlanmak 2) bağlı olmak, sadık olmak
pabend kirin bağlamak
pabende bnr pabend
pabendî m bağlılık
pabend (rengdêr) dilsoz, wefadar, pêgir, loyal, sadiq, kesa/ê ku erk û sozên xwe bi cih tîne, kesa/ê ku xayîntî yan bêbextiyê nake, kesa/ê heval û hevrêyên xwe bi tenê yan bê alîkarî nahêle, sozdar.
ji wêjeyê: Herçî te divê bibî delalê Pabend dikî bi zulf û xalê w:Ehmedê Xanê têbîniyên helbestê 1-delalê peyveke Erebî ye û tê wateya ji rê derketin.Çi têkilî li gel delala kurmancî nîne.Çavkanî: Arif Zêrevan(nefel.com).
Herwiha: pêbend.
ji: pa + -bend.
Bikaranîn: Lêker: pabend bûn, pabend kirin. Navdêr: pabendbûn, pabendkirin Rengdêr: pabendbûyî, pabendkirî.
: pabendî, pabendîtî, pabendtî
pabend bûn (lêker)(Binihêre:) pabend
pabend kirin (lêker)(Binihêre:) pabend
pabendbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pabend
pabendbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pabend
pabendêtî (navdêr, mê) girêdayî, pêbendî, pêbestî, pabestegî.
ji: pabend +-êtî
pabendî (navdêr, mê) dilsozî, wefa, sozdarî, sedaqet, pêgirî, loyalîte, dilsozbûn, wefadarî, wefadarbûn, pabendbûn, bicihanîna erk û sozên xwe, sadiqî, pêgirbûn, sozdarbûn.
Herwiha: pabendîtî, pabendtî, pêbendî, pêbendîtî, pêbendtî.
ji: pabend + -î
pabendkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pabend kirin
pabendkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pabend
pabend rd. pabend, pabest