Encamên lêgerînê
paşmak bnr başmak
bnr başmak
paşmakçı bnr başmakçı
bnr başmakçı
paşmak m kalıt, miras
paşmakgir nd/nt kalıtçı, mirasçı
paşmakîtî m soya çekim
paşmak (navdêr, mê) mîras, mîrat, malê kesekî mirî ku bo pirranî bo zarrokên wî dimîne: Babê wan mir û malê wî bo paşmak bo zarrokên wî..
Herwiha: paşmakxwer, paşmakxor, paşmakxur, paşmakwergir, paşmakstîn.
ji: paş + man - -n + -k
paşmakdar (rengdêr) zikmakî.
ji: paşmak +-dar
paşmakdaritî (navdêr, mê) paşmakitî, paşmayitî.
ji: paşmakdar +-itî
paşmakgir (navdêr) mîrasgir, waris, kesên ku dibin xwedanê malê kesekî mirî: Babê wan mir û ew bûn paşmakgirên malê wî..
Herwiha: paşmakxwer, paşmakxor, paşmakxur, paşmakwergir, paşmakstîn.
ji: paşmak + -gir.
: paşmakgirî, paşmakgirîtî
paşmakgirî (navdêr, mê) rewşa paşmakgirbûnê.
ji: paşmakgir + -î
paşmakî (navdêr, mê) paşmakzan.
ji: paşma +-kî
paşmakitî (navdêr, mê) paşmayitî.
ji: paşmak +-itî
paşmakzan (navdêr, mê) paşmakî.
ji: paşmak +-zan
paşmak b. ayakkabı
paşmakçı b. ayakkabıcı