Encamên lêgerînê
pûk (i) ant/n diş eti
pûk (ii) dikkate alma
pûk (iii) m 1. ince, ufak kar * berfa pûk ince hafif kar 2. kar tipisi * pûk û badev fırtına, tipi
pûka diran ant diş iç orta tabaka
pûkandin (i) m tipileme
l/gh tipilemek
pûkandin (ii) m 1. sızlama, sızlanma, sızlayış, yakınma, yanıp yakılma, sitemde bulunma 2. mızıldanma, mızırdanma 3. ağız yapma (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşma)
l/gh 1. sızlamak, sızlanmak, yakınmak, yanıp yakılmak, sitemde bulunmak * ev mêrik jî pir dipûkîne bu herif de çok sızlanıyor 2. mızıldanmak, mızırdanmak 3. ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşmak)
pûke m 1. kuru hafif kar 2. talaş (testere ile biçilen şeylerden dökülen kırıntılar)
pûkepûk kirin l/gh ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşmak)
pûkepûkkirin m ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşma)
pûkîn m sızlanma, yakınma, vızıldanma
l/ngh sızlanmak, yakınmak, vızıldanmak
pûkînî m sızıltı, yakınma
pûkînî kirin l/gh sızlanmak, vızıldamak
pûkînîkirin m sızlanma, vızıldama
pûk (navdêr, mê) badef, bapûk, gêdûk, moryaz, bazor, boraz, xedeb, bapêç, berf û ba, befr û bahoz, dema ku berf û ba li gel hev tên, firtûneya berfê, maholk, merc, zomp, zont.
ji wêjeyê: Kî ye siwarê vê şeva tarî, vî bayê qebe? Peyak e li rêya mal, kurê xwe li pêş; Qewîn girtiye di hembêza xwe de, Ji pûk û sermayê ew parastiye..
Herwiha: pûg
pûkandin (lêker)pûkepûk kirin, pclikandin, pelikandin, jêgazinkirin, jêgilîkirin, jêgazinîn, gazinkirin, gazin kirin, behecandin.
ji: pûk +-andin
pûkepûk kirin (biwêj) tim bi girîn û bi gotinan mirov aciz kirin. eman pûkepûka vê amojna min ez dabarandim.
pûkîn (lêker) pûkînîkirin, kirin pûkînî. Tewîn: -pûk-.
ji: pûk +-în
pûkînî (navdêr, mê) wîrîn (mec).
ji: pûkîn +-î
pûkînîkirin (navdêr, mê) pûkîn, kirin pûkînî.
ji: pûkîn +-î +kirin
pûkîtî (navdêr, mê) loxîtî.
ji: pûk +-îtî
pûk f. snowstorm, blizzard
pûk große Kälte
Schneesturm
pûk n. ana. pûdîye, pidûye, gostê didanî m.
m. pûk, badev, weleke n.