Encamên lêgerînê
zo/n baykuş
pû nekirin l/gh daha kurşun sıkmamak (ateşli silahlarda)
pûç kof.
rd 1. kof, içsiz * gûza pûç kof ceviz 2. evinsiz 3. kavuk (içi boş şey) 4. mec kof (güçsüz, dermansız) * merivê pûç kof adam 5. çürük (sağlam ve dayanıklı olmayan) 6. çürük (sağlam bir temele ve dayanağa dayanmayan) 7. mec uyuşuk 8. argo fos
pûç (i) n yassı küçük taş
pûç bûn l/ngh 1. koflaşmak 2. çürümek 3. çürümek (düşünce, dava için) 4. mec uyuşmak 5. biy körelmek (görevi kalmadığı için veya başka sebeplerden dolayı bir organ beslenmeyerek küçülmek) 6. fizy dumura uğramak 7. yanmak (oyun dışı kalmak, çocuk oyunlarında)
pûç derketin l/gh foslamak
pûç kirin l/gh 1. koflaştırmak 2. mec çürütmek (bir iddiayı, bir düşünceyi çürütmek) 3. mec uyuşturmak 4. yakmak (oyunda oyun dışı etmek, çocuk oyunlarında) 5. biy köreltmek
pûç û pehnî kirin yele vermek (savurmak, boşa harcamak)
pûçbêj rd/nt boşboğaz, geveze (sır saklamayan)
pûçbêjî m boşboğazlık, gevezelik
pûçbûn m 1. koflaşma 2. çürüme 3. çürüme (düşünce, dava için) 4. mec uyuşma 5. biy körelme (görevi kalmadığı için veya başka sebeplerden dolayı bir organ beslenmeyerek küçülme) 6. fizy dumur, dumura uğrama 7. yanma (oyun dışı kalma, çocuk oyunlarında)
pûçbûyîn m 1. koflaşma 2. çürüyüş 3. çürüyüş (düşünce, dava için) 4. mec uyuşma 5. biy köreliş (görevi kalmadığı için veya başka sebeplerden dolayı bir organ beslenmeyerek küçülme) 6. fizy dumura uğrama
pûçderketin m foslama
pûçek nd kavuz (içi boş kabuklu yemiş)
pûçekî rd 1. kofça 2. evinsiz
pûçekî bûn l/ngh koflaşmak
pûçekî kirin l/gh koflaştırmak
pûçekîbûn m koflaşma
pûçekîkirin m koflaştırma
pûçelaxî kof, kofça
pûçelaxî bûn l/ngh koflaşmak
pûçelaxîbûn m koflaşma
pûçî m 1. kofluk 2. kofluk (güçsüzlük, dermansızlık) 3. çürüklük
pûçik m kuyruk sokumu
pûçîtî bnr pûçî
pûçkirin m 1. koflaştırma 2. mec çürütme (bir iddiayı, bir düşünceyi çürütme) 3. mec uyuşturma 4. yakma (oyunda oyun dışı etme, çocuk oyunlarında) 5. biy köreltme
pûf m şiş (şiş olan yer)
pûg bnr pûk
pûjan nane.
bot/m nane (Mentha piperita)
pûk (i) ant/n diş eti
pûk (ii) dikkate alma
pûk (iii) m 1. ince, ufak kar * berfa pûk ince hafif kar 2. kar tipisi * pûk û badev fırtına, tipi
pûka diran ant diş iç orta tabaka
pûkandin (i) m tipileme
l/gh tipilemek
pûkandin (ii) m 1. sızlama, sızlanma, sızlayış, yakınma, yanıp yakılma, sitemde bulunma 2. mızıldanma, mızırdanma 3. ağız yapma (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşma)
l/gh 1. sızlamak, sızlanmak, yakınmak, yanıp yakılmak, sitemde bulunmak * ev mêrik jî pir dipûkîne bu herif de çok sızlanıyor 2. mızıldanmak, mızırdanmak 3. ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşmak)
pûke m 1. kuru hafif kar 2. talaş (testere ile biçilen şeylerden dökülen kırıntılar)
pûkepûk kirin l/gh ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşmak)
pûkepûkkirin m ağız yapmak (birini yanıltma, kandırma amacıyla başka türlü konuşma)
pûkîn m sızlanma, yakınma, vızıldanma
l/ngh sızlanmak, yakınmak, vızıldanmak
pûkînî m sızıltı, yakınma
pûkînî kirin l/gh sızlanmak, vızıldamak
pûkînîkirin m sızlanma, vızıldama
pûl pul.
bnr pol (I)
n 1. pul (posta parası karşılığı mektuplara, damga resmine karşılık kâğıtlara yapıştırılan, basılı küçük kâğıt parçası) 2. pul, para (eskiden kullanılan akçeden küçük metal para) 3. pul (tavla oyununda kullanılan plâstik, tahta vb.den yapılmış yassı yuvarlak levhacık) 4. pul, taş (dama, domino gibi oyunlarnda kullanılan metal, kemik veya tahta parçalardan her biri) 5. pul (vida, civata vb. şeylerin boynuna geçirilen, ortası delik metal levhacık) 6. pul (üzerinde bulunduğu organa yapışık, biçim ve yapıca çok basit yaprakların her biri) 7. pul (propaganda amacıyla kullanılan yazılı küçük kâğıt)
pûl (iii) n kabara (iri başlı çivi)
pûl (iv) m ot yığını
pûl (v) rd alacalı (hayvan) * bizina pûl alacalı keçi
pûl kirin l/gh pullamak
pûl lê hatin xistin (an jî dan) p ullanmak
pûl lê xistin l/bw pullamak, pul yapıştırmak
pûl lê xistin (an jî dan) pullamak * te pûl li ser nameyê xist? mektubu pulladın mı?
pûldar rd 1. pullu 2. pullu, paralı
pûlê postayê posta pulu
pûlê taksayê taksa pulu
pûlên demxeyê damga pulu
pûlfiroş nd/nt pulcu (satan kimse)
pûlfiroşî m m pulculuk
pûlik (i) m emzik
pûlik (ii) rd ufak alacalı (hayvan)
pûlke m defetme
pûlke kirin l/gh defetmek
pûlkekirin m defetme
pûlkirî rd pullu * nameya pûlkirî pullu mektup
pûlkirin m pullama
pûllêxistî rd pullu * nameya pûllêxistî pullu mektup
pûllêxistin m pullama, pul yapıştırma
pûlman m pulman
pûlperest rd paragöz
pûluc m boş konuşma
pûlvan pulcu.
pûm (i) m üzüntü
pûm (ii) zo/n baykuş
pûma zo/m puma (Feisconcolor)
pûmkirî rd üzüntülü
pûn (i) m 1. kümes 2. folluk
l/gh eğirmek
pûn (ii) m esir almaca oyununa benzer çocuk oyunu
l/gh sepilemek, tabaklamak
pûn (iii) m eğirme
pûn (iv) m sepileme, tabaklama
pûn (v) m adet, aybaşı
pûn kirin l/gh sepilemek
pûnc 1.bitkiler için gür. 2.kakül.
pûnc (i) bot/m saçak kök
pûnc (ii) m bük (çalı topluluğu)
pûnc (iii) rd gür
pûnc bûn l/ngh gürleşmek
pûnc kirin l/gh gürleştirmek
pûncbûn m gürleşme
pûncbûyîn m gürleşme, gürleyiş
pûncî (ii) m gürlük
pûncik (i) m perçem
pûncir bot/m saçak kök
pûnckirin m gürleştirme
pûne m kepek (bulgur ve yarma kepeği)
pûng (i) m folluk
pûng (ii) bot/m yarpuz (Mentha pulegium)
pûnga avî bot/nd sulu yarpuz
pûnga bejî bot/nd yabanî yarpuz
pûngal m 1. folluk 2. yuva
pûnî rd adet halinde kadın, muayen gününde olan
pûnik m 1. folluk 2. kümes 3. aile yaşamının geçtiği çar naçar ev
pûnize m kuşların hazırladığı ve henüz içine yumurtlamadığı boş yuva
pûnkirî rd sepili
pûnkirin m sepileme
pûnto m punto
pûntoyî rd puntolu * sernaveke deh pûntoyî on puntolu başlık
pûpa der/m 1. pupa (geminin arkası) 2. h pupa, arkadan
pûpû zo/n baykuş
pûr (i) bnr hûr û pûr
pûr (ii) m pür (çam, ardıç, lâdin ağaçlarının iğne gibi yaprakları)
pûr (iii) m vergi
pûr (iv) n saban görmemiş sert arazi
pûr (v) nd eşya, özel eşya
pûr (vi) n kabuk (bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkenlere karşı koruyan sertçe bölüm) * pûrê pîvazê soğan kabuğu
pûr bûn l/ngh 1. soyulmak 2. yolunmak 3. soyulup soğana çevrilmek
pûr kirin l/gh 1. soymak 2. yolmak 3. soyup soğana çevirmek
pûrank kîm/m boraks
pûrbûn m 1. soyulma 2. yolunma 3. soyulup soğana çevrilme
pûrç bûn l/ngh sünnet olmak
pûrç kirin l/gh sünnet etmek (veya yapmak)
pûrçbûn m sünnet olma
pûrçik n kenger dalı
pûrçkirin m sünnet etme (veya yapma)
pûre m oğul (bey denilen bir dişi arıyla kovandan çıkan arı topluluğu)
pûre (i) m yağmalama
pûre (ii) m öbek
pûre dan l/gh oğullanmak, oğul vermek
oğul vermek
pûre girtin oğul çıkarmak
pûredan l/gh oğullanma, oğul verme
pûrg bnr porg
pûrik (i) m suyun bıraktığı iz
pûrik (ii) m pür (çam, ardıç, lâdin ağaçlarının iğrne gibi yaprakları)
pûrkirî rd 1. soyuk 2. yoluk
pûrkirin m 1. soyma 2. yolma 3. soyup soğana çevirme
pûrm m 1. fırın (çömlek vb. için) 2. fırınlamak için yapılan çömlek yığını
bnr hetûn
pûro m puro
pûrs bnr pars û pûrs
pûrt tüy.
m tüy
pûrt hêşîn bûn tüy düzmek, tüyü düzelmek (hayvanlar için)
pûrt kirin yolmak
pûrt weşandin tüy atmak, kavlamak, cavlamak
pûrta bij kirpik
pûrta binçeng koltuk altı kılı
pûrta çivîkan nd 1. kuş tüyü (yatak, yorgan yastık doldurmaya yarayan bazı kuşların tüyü) 2. rd kuş tüyü (bu tüylerle doldurulmuş olan) * balîfa ji pûrta çivîkan kuş tüyü yastık
pûrta çivîkan (an jî çûkan) kuş tüyü
pûrta deveyê nd 1. deve tüyü 2. rd deve tüyü (deve tüyünden yapılma)
pûrta teyran nd 1. kuş tüyü (yatak, yorgan yastık doldurmaya yarayan bazı kuşların tüyü) 2. rd kuş tüyü (bu tüylerle doldurulmuş olan)
pûrtbijî zo/rd kirpikli
pûrtgij rd tüyleri kirpininki gibi dik olan kimse
pûrtik m 1. tüy, tüycük 2. hav * pûrtikê qedîfeyê tev weşiyabû kadifenin hava hep dökülmüştü
pûrtik dan l/ngh kabarmak, havlanmak (kumaşlar için) * kincê min tev pûrtik daye elbisem havlanmış
pûrtikandin m yolma
l/gh yolmak
pûrtikdan m kabarma, havlanma (kumaşlar için)
pûrtikdar rd 1. tüylü 2. havlı * qumaşê pûrtikdar havlı kumaş
pûrtikdayî rd kabarmış, havlanmış (kumaşlar için)
pûrtikdayîn m kabarış, havlanış
pûrtikî rd tüylüce
pûrtikîn m yolunma
l/ngh yolunmak
pûrtweşîn m 1. karınsa 2. rd tüy dökücü
pûrtzerik n ayva tüyü (vücuttaki ince, sarı tüy)
pûrtzerikî rd sarı tüylü kimse
pûs bnr mij û pûs
pûş n 1. haşiş (kuru ot) 2. kav 3. kavrak 4. tuturuk (ateş tutuşturulacak şey)
pûş (i) bot/n yaprak
pûş (iii) nd savaş elbisesi, savaşta giyilen elbise
pûş kutan l/gh akıntıya kürek çekmek, avucunu yalamak
akıntıya kürek çekmek, boşa kürek sallamak, avucunu yalamak
pûş û pelaş (an jî pelûş) 1) kuru otlar 2) çer çöp
pûş û pelax 1) kavrak şeyler 2) çalı çırpı
pûş xistin eyarê (yekî) (birine ağzının payını (veya ölçüsünü) vermek
pûşak m giysi, kıyafet
pûşakname m kıyafetname
pûşandin m 1. örtme 2. giydirme
l/gh 1. örtmek 2. giydirmek
pûşane m çayır vergisi
pûsat bnr posat
pûşenî m giyecek¸ kıyafet
pûşexal rd kupkuru
pûşexalî rd kupkuruca
pûşî (i) bot/n ağaç mantarı
pûşî (ii) n ibik (horoz, hindi vb. nin tepesinde bulunan kırmızı deri uzantısı)
pûşî (iii) n kav * pûşiyê heste çakmak kavı
pûşî (iv) zo/m sivrisinek
pûşî (v) m poşu, duvak, peçe
pûşî kirin l/gh duvaklamak, peçelemek
pûşîbûn m kavlaşma
pûşîbûyîn m kavlaşma
pûşîde m elbise, giysi
pûşik bot/n yaprak, yapracık
pûşik girtin l/gh yapraklanmak
pûşikgirtin m yapraklanma
pûşîkirî rd duvaklı, peçeli, duvak takmış olan
pûşîkirin m duvaklama, peçeleme
pûşil m edep
pûşîl m 1. beddua, ilenme, ilenç 2. lânet
pûşîl (i) m felâket
pûşîl (ii) rd uğursuz
pûşîl kirin l/gh 1. ilenmek 2. lânetlemek
1) beddua etmek 2) lânet etmek
pûşîl lê kirin 1) (birine) beddua okumak 2) (birine) lânet okumak
pûşildar rd edepli
pûşildar bûn l/ngh edeplenmek
pûşildarbûn m edeplenme
pûşilî m edepli, edeplice
pûşîlkirî rd lânetli, lânetlemiş olan
pûşîlkirin m 1. ilenme 2. lânetleme
pûşîn m 1. örtme 2. giyinme
l/gh 1. örtmek (korumak, gizlemek ve görünmez duruma getirmek için üstüne bir şey koymak) 2. giyinmek
pûsk rd acayip, tuhaf, garip
pûskebeq zo/m yusufçuk kuşu (Tudtur auritus)
pûşper Haziran.
m haziran (yılın 30 gün süren altıncı ayı)
pûşt puşt.
n 1. püşt (eşcinsel erkeklerin zevklerine hizmet eden erkek çocuk) 2. püşt (ağır ve kaba sövgü sözü olarak/
pûştî m puştluk
pût n put
m yem, yeygi (hayvan yiyeceği)
pût (ii) nd bir ağırlık ölçüsü * heft pût zêr yedi purt altın
pût (iii) rd çürük (ağaç vb gibi)
pût bûn l/ngh putlaşmak
pût dan l/gh yemlemek (büyük ve küçük baş hayvanlara yem vermek)
yem kestirmek (hayvanlara yem vermek)
pût û pelat yem (hayvan yemi)
putlar
pût xwarin yem kesmek (hayvan yem, saman yemek)
pûtbûn m putlaşma
pûtbûyîn m putlaşma
pûtdan m yemleme
pûte dikkat, itina, ihtimam, özen.
m özen, itina, ihtimam
pûte (i) nd bakım, hayvan bakımı (yeme içme işini yapma)
pûte pê dan l/bw özenmek, özen göstermek, itina etmek (veya göstermek)
özen göstermek, ihtimam etmek (veya göstermek), önem vermek, önemsemek, ehemiyet vermek, sıkı tutmak
pûte pê kirin l/bw özen göstermek, önemsemek, değer vermek
pûte pê nedan l/bw özen göstermemek, itina göstermemek, geçiştirmek, kayıtsız kalmak, önem vermemek, umursamamak, hasbî geçmek, hafifsemek, değer vermemek, turfalamak
önem vermemek, umursamamak, hasbî geçmek
pûtedar rd özenli, itinalı
pûtepêdan m özenme, özen gösterme, itina etme (veya gösterme)
pûtepêdanî m özeni, ihtimam, itina
pûtepêdayî rd özenli, itinalı (özen gösterilerek yapılmış iş)
pûtepêdayîn m özeniş, özen gösteriş, itina etme (veya gösterme)
pûtepêder rd özenli, özen gösteren
pûtepêker rd özenli, özen gösteren
pûtepêkirin m özen gösterme, önemseme, değer verme
pûtepênedayî rd özensiz, itinasız
pûtepênedayîbûn m özensizlik, itinasızlık
pûtepênedayîtî m özensizlik, itinasızlık
pûtepêneder rd özensiz, özen göstermeyen kimse
pûtepênederî m özensizlik
pûtgeh m puthane
pûtî rd 1. besili, besili ev hayvanı 2. kışın küçük baş hayvan beslemeyip başkalarına bakılması için verilen davar
pûtkirin m putlaştırma
pûtparêz nd/nt putperest
pûtparêzî m putperestlik
pûtperest nd/nt putperest
pûtperestî m putperestlik
pûttraş n put yontucusu, yapıcısı
pûtvan nd/nt putçu
pûtxane m puthane
pûwaz m dolgu * pûwaza diranan diş dolgusu
pûwîn bnr pûyîn
pûxte bnr puxte
pûyimsa m beyaz bez
pûyîn m sepileme, sepileniş, tabaklanış
l/gh sepilemek, tabaklamak
pûyîn kirin l/gh sepilemek
pûyînî m tabaklama, tabaklık
pûyînker nd/nt sepici
pûyînkerî m sepicilik
pûyînkirî rd sepili
pûyînkirin m sepileme
pûyînxane m tabakhane
pûz m ağaç sakızı, reçine
pûb (navdêr, mê) meyxane, bar, badexane, kabare
pûç 1. xerab 2. netêw 3. genî û afnikî
(rengdêr) bêkêr, xirab, nebaş, kêrnehatî, kerrixîn, çilmisîn, kevn bûn, wexta xwe derbaz kirin, tiştên ku ji ber kevnbûna xwe hêdî nayên bikaranîn Gûzên vê darê pûç bûne nayên xwarin.
Herwiha: pwîç, pîç.
Bikaranîn: Lêker: pûç bûn, pûç kirin. Navdêr: pûçbûn, pûçkirin Rengdêr: pûçbar, pûçber, pûçbûyî, pûçkirî.
: pûçahî, pûçatî, pûçitî, pûçî, pûçîtî, pûçtî
pûç bûn 1. xera bûn 2. betal bûn 3. genijîn
(lêker)(Binihêre:) pûç
pûç derketin (lêker) bêbinî derketin.
ji: pûç + derketin
pûç derxistin 1. berevajî
(lêker)berbad kirin, xerab kirin, berhewa kirin, derewîn derxsitin.
ji: pûç + derxistin
pûç kirin 1. xera kirin 2. netêw hesibandin, betal kirin 3. genijandin
(lêker)(Binihêre:) pûç
2. nerastiya tiştekî nîşan dan; derewandin
pûç kutan (biwêj) karek an jî gotineke çewt kirin. bêhemd ji devê wî derket, lê wî jî dû re fêm kir ku pûç kutaye.
pûçbêj (navdêr, mê) fortek.
ji: pûç +-bêj
pûçbêjî (navdêr, mê) rûbazî, berhevdan, pirbêjî, pelpel, pitat, çenebazî, lawaz, felîte, hîz, qehpe, kurik (pispor), xapîn, fêlbazî, tiştên pûç, zirçek (xişil), pûç, bêtewş, bêbiha, xemilkiri.
ji: pûç +-bêjî
pûçbêjîkirî (rengdêr) çenebazîkirî.
ji: pûçbêjî +kirî
pûçbûn (navdêr)(Binihêre:) pûç
pûçbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pûç
pûçderketin (navdêr, mê) bêbinîderketin.
ji: pûç +derketin
pûçê (navdêr, mê) jina bi kêrnehatî, jina pûç
pûçê (yekî) dayîn der (biwêj) xeta û çewtiyên yekî eşkere kirin. bawer im ku ne bi nezanî, lê bi zanetî seydo pûçê hesen dane der.
pûçelekî (rengdêr) weke pûç,dişibite pûçê.
ji: pûç+-e+lek+-î
pûçên ... derketin (biwêj) çewtî û gunehên yekî derketin. li aliyekî jî kizilaya tirkiyeyê her rojê pûçên wê derdi kevin. sûleyman çevik
pûçên hev dan der pêşkarî hev bûn û bîsên hev eşkere kirin
pûçik (Zazaki) (navdêr) gore.
Bide ber: piçûk
pûçîtî (navdêr, mê) rewşa tiştek pûç.
Herwiha: pûçahî, pûçatî, pûçitî, pûçî, pûçtî, pwîçahî, pwîçatî, pwîçitî, pwîçî, pwîçîtî, pwîçtî, pîçahî, pîçatî, pîçitî, pîçî, pîçîtî, pîçtî.
ji: pûç + -îtî
pûçker (navdêr) xirabker, wêranker, zererker, xopanker, sabotor, têkber, vandal, hilweşîner, ziyanker, zerarder, vandalîst, hov, wehşî, dirrinde.
ji: pûç + -ker
pûçkî (navdêr, mê) bi pûçî, bi pûçîtî, bi hîçekî.
ji: pûç +-kî
pûçkirî (rengdêr) (Binihêre:) pûç
pûçkirin (navdêr)(Binihêre:) pûç
pûg 1. berfa nû 2. firtoneka berfê
pûjan pûng
(navdêr, mê) anix, pûng, nane
pûjandank (navdêr, mê) nanedank.
ji: pûjan +-dank
pûjang (navdêr, mê) bêwijan, gulmêş, gulikê maran, hin cûn gulên kulîlkspî yan -zer in.
ji wêjeyê: Bêjan giyayek bêar e. Du cûreyên wê hene, kulîlk spî û kulîlk zer. Di nava mêrgan dirûngehan, cihên çêrê, bedenan, hema li her deverê şîn têt. Ji kevnar de di nava gel de jibo derman tê bikaranîn. Di Kurdî de çend navên wê yên din jî hene. Wek: Pûjang, Bêwijan, Gulmêş, Gulikê mahran û hwd. Gîyayek wek navê xwe bê jan e. Ango; çi janan (êşan- arêşan) nade mirov, çi bandorên wê yên neyînî nînin.
pûk (navdêr, mê) badef, bapûk, gêdûk, moryaz, bazor, boraz, xedeb, bapêç, berf û ba, befr û bahoz, dema ku berf û ba li gel hev tên, firtûneya berfê, maholk, merc, zomp, zont.
ji wêjeyê: Kî ye siwarê vê şeva tarî, vî bayê qebe? Peyak e li rêya mal, kurê xwe li pêş; Qewîn girtiye di hembêza xwe de, Ji pûk û sermayê ew parastiye..
Herwiha: pûg
pûkandin (lêker)pûkepûk kirin, pclikandin, pelikandin, jêgazinkirin, jêgilîkirin, jêgazinîn, gazinkirin, gazin kirin, behecandin.
ji: pûk +-andin
pûkepûk kirin (biwêj) tim bi girîn û bi gotinan mirov aciz kirin. eman pûkepûka vê amojna min ez dabarandim.
pûkîn (lêker) pûkînîkirin, kirin pûkînî. Tewîn: -pûk-.
ji: pûk +-în
pûkînî (navdêr, mê) wîrîn (mec).
ji: pûkîn +-î
pûkînîkirin (navdêr, mê) pûkîn, kirin pûkînî.
ji: pûkîn +-î +kirin
pûkîtî (navdêr, mê) loxîtî.
ji: pûk +-îtî
pûl pîl
1. perrik yan hûrde (navdêr, mê) kaxezkek biçûk e tê kirrîn û bi namedankê ve têt zeliqandin daku diyar bibe ku bihayê postekirinê hatiye dan, pare, pere, dirav (bi taybetî hûrde).
Herwiha: pul.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: پوول.
Bide ber: pol.
Bikaranîn: Lêker: pûl lê dan, pûl kirin. Navdêr: pûllêdan, pûlkirin Rengdêr: pûllêdayî, pûlkirî.
ji: hevreha soranî پووڵ (pûł), farisî پول (pûl), aramî פולס (polus), erebî فلوس (fulûs) û فلس (fils), hemû ji yunanî οβολός/οβελός (obolos/obêlos: hûrde < asink). Peyva kurdî, ya farisî û ya erebî bi rêya aramî ji yûnanî hatine wergirtin. Di erebî de P nîne loma bûye F. Ji heman rehî bi rêya erebî: filis, miflis. Herwiha dirav jî ji yûnanî ye, binere: dirav..
: bêpûl, bêpûlî, pûldar, pûldarî, pûlî, pûlcivîn, pûlcivînî, pûllêder, pûlker
pûl kirin (lêker)(Binihêre:) pûl
pûl lê dan (lêker)(Binihêre:) pûl
pûlî (navdêr, mê) rewşa pûlbûnê, polî.
ji: pûl + -î
pûlik (navdêr, mê) ges, temberî, perçem, pêçavk, temberîk, çûncik, pûncik, pirç
pûlker (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê pûl dike.
ji: pûl + -ker
pûlkirî (rengdêr) (Binihêre:) pûl
pûlkirin (navdêr)(Binihêre:) pûl
pûllêdan (navdêr)(Binihêre:) pûl
pûlperest (navdêr, mê) perehebîn, perehez, pereperest.
ji: pûl +-perest
pûn (lêker) damilandin,miçandin,miçkirin,damikandinBi alfabeyên din
pûncik (navdêr, mê) ges, temberî, perçem, pêçavk, temberîk, çûncik, pûlik, pirç, temorî, xumbil
pûng cureyekî çêreya ku tê xwarin *“mar ji pûngê aciz bû, pûng jî çû û ber devê qula mêr hêşîn bû”
(navdêr, nêr) giyayek li ber çeman şên dihê û ava wê ji kuxikê re baş e. Navê zanistî: Mentha
pûngal 1. pûnik 2. hêlîn *“hêka genî, di pûngalê de dimîne”
pûngkirî (rengdêr) lêdayi (dirav).
ji: pûng +kirî
pûnij (navdêr, mê) raman, fikir, hizir, di serê xwe de li ser tiştekê/î hûrbûn, di mejiyê xwe de li ser tiştekê/î axiftin: Pûnij bêyî xebat mirovî nagihînin ti armancan. îdea, fikirîn, hizirîn, pûnijîn.
Herwiha: ponij, pînij, pwînij.
Têkildar: pûnijandin, pûnijer, pûnijerî, pûnijîn, pûnijîner, pûnijînerî
pûnijandin (lêker) ramandin, hizirandin, fikirandin.
ji: pûnij +-andin
pûnijîn (lêker)(navdêr, mê) kûr fikirîn, ramîn, hizirîn, hizir kirin, fikir kirin, di serê xwe de ji xwe re gotin, fikirîn.
Herwiha: ponijîn. Tewîn: -pûnij-.
Têkildar: pûnijandin.
ji wêjeyê: Mûsa eleyhîselam piştî ponijîn û endîşeyan çû çîyayê Turê û xwest Xweda bibîne.(Nubihar.com, 2006).
ji: pûnij + -în.
: pûnijiyayî, pûnijî, pûnijok
pûnik êwirgeha sewalên bibask ên malê yên mînanî dîk, mirîşk û werdekan
pûr (soranî) (navdêr). Bi kurmancî: xalet, xaltî
pûr kirin qalik spî kirin, qeşartin
(lêker)(Binihêre:) pûr
pûrandin (lêker) gazinde kirin.
ji: pûr +-andin
pûrbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pûr
pûrbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pûr
pûrik (navdêr, mê) çala avrêjê.
ji: pûr +-ik
pûrkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pûr kirin
pûrkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pûr
pûrt 1. pirç 2. pirça çivîkan
(navdêr, nêr) dezîkên zirav yên bi leşê mirovan û candarên din ve şên dibin (bo nimûne: rî, simêl, porr û rêv).
Herwiha: pîrt pwîrt, pût.
Hevwate: mû.
ji: hevreha pehlewî vers, avestayî verise-, sogdî vrs, farisî گرس (gurs) ji Proto-hindûewropî uel- (porr, pirç, pûrt ku hemû ji heman rehî ne). Herwiha hevreha peyva bi heman maneyê di gelek zimanên slavî de: rusî волос (volos: pirç, porr), polonî: włos, çekî û slovakî vlas, slovenî las. Hirî ya kurmancî jî her ji eynî rehî ye û wisa hevreha wool ya inglîzî û gelek peyvên bi heman maneyên yên zimanên hindûewropî ye. Bo zêdetir agahiyan, binere: hirî.Çavkanî: Pokorny, peyva uel-.
Bikaranîn: Rengdêr: pûrtkirî.
: bipûrt, pûrtdar, têrpûrt
pûrt pê ve hatin (biwêj) hal xweş bûn. berê rewşa wî xerab bû, lê ev çend sal in ku pûrt pê ve hafiye.
pûrta (yekî) li esmanan xistin (biwêj) bi lêdanê yek gelekî êşandin. wî lêdan heq kiribû belki, lê van bêbavan jî pûrta wî li esmanan xistine.
pûrta sêrî verûn (biwêj) rezîl kirin, eman birin, zivêr kirin. ew jinika rezîl heya êvarê pûrta serê wî mêrikî ve dir d.
pûrtdar (rengdêr) bisimêl.
ji: pûrt + -dar.
: pûrtdarî pûrtdarîtî pûrtdartî
pûrtdarî (navdêr, mê) rewşa pûrtdarbûnê.
ji: pûrtdar + -î
pûrtfiroş (navdêr, mê) kurkfiroş.
ji: pûrt +-firoş
pûrtî (navdêr, mê) qij, mûyî, sext, req, pûrtkirî, gehiştî, kendeperî, vıll0.
ji: pûr +-tî
pûrtik 1. pirça firindeyan 2. gulikên daran
(navdêr, mê) pûrt.
ji: pûrt +-ik
pûrtikandî (rengdêr) verûçikandî, rûtkirî, verûtandî
pûrtikandin (lêker) rûçikandin, piçirandin, pirçikandin, pirtikandin, pûr kirin, şelipandin, pirçûkandin, vepirtikandin, vedirûtin, verûtin.
ji: pûrtik +-andin
pûrtikîn (lêker) rûçikîn, piçirîn, pirçikîn, pirtikîn, pûrbûn, şelipîn, pirçûkîn, vepirtikîn, veçirîn. Tewîn: -pûrtik-.
ji: pûrtik +-în
pûrtiyî (navdêr, mê) koma perûkî, perûkê pûrtiyî.
ji: pûrt +-iyî
pûrtkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pûrt kirin
pûş 1. qurcûm 2. qirş û qesel 3. giyayê bêkêr
(navdêr, nêr) pelaş, pelax, giyayê hişkbûyî, gîhayê hişk.
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: پووش.
Herwiha: pîş, pwîş.
Bide ber: pûç, pût, Mûş.
: pûşber, pûşberî, pûşîWegerr, Alm.: Stoh, Îng.: straw, Erebî: قش
kutan keda yekî bi ro de çûn
pûş avêtin ser (biwêj) veşartin. eşkere kirin, ji bo wan jî ne baş bû, ji ber wê pûş avêtin ser wê pirsgirêkê.
pûş bûn (lêker)(Binihêre:) pûş
pûş kirin (lêker)(Binihêre:) pûş
pûş şîşî qûnê kirin bi zorê karek bi teral an jî newêrekekî dan kirin
pûş xistin serê (yekî) (biwêj) li yekî eziyet kirin. ew jî dizane ku heke bi ya wan neke, ew ê pûş bixine serê wî.
pûşandin 1. kirin pûş (lêker)(navdêr, mê) kirin pûş, giya hişk kirin. Tewîn: Lêker: -pûşîn-.
Têkildar: pûşîn.
ji: pûş + -andin.
: pûşandî, pûşîner 2. niximandin, veşartin. Binêre; poşandin
pûşber (navdêr, mê) xezîran, hezîran, meha 6ê (ji salnameya romî).
Bi alfabeyên din: kurdî-erebî: پووشبه‌ر.
Herwiha: pûşper, pwîşber, pwîşper, pîşber, pîşper.
Bide ber: 1. rêbendan, reşemeh, adar, avrêl, gulan, pûşber, tîrmeh, gilavêj, rezber, kewçêr, sarmawaz, berfanbar 2. çile, sibat, adar, nîsan, gulan, hezîran, tîrmeh, tebax, îlon, cotmeh, mijdar, kanûn 3. rêbendan, reşemî, adar, avrêl, gulan, pûşber, tîrmeh, gelavêj, rezber, cotmeh, mijdar, berfanbar .Binêre.
Herwiha: axlêve, çiriya yekem, çiriya duyem, kanûna yekem, kanûna duyem.
ji: pûş + -ber.
: pûşberî
pûşbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pûş
pûşbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pûş
pûşga (navdêr, mê) pîvêr, giyagenimk, biradexil, giyareş, cehdas, cehdasî, riwekek wek cehî ye, korik.
Herwiha: pîşga pwîşga. Navê zanistî: Avena sativa.
ji: pûş + ga anku pûşê gayan, pûşê bo gayan, pûşê ku ga dixwin
pûşî [I] 1. şara seriyan 2. kefiya stûyî [II] pêşî, spêle
1. cawek (navdêr, mê) serpoş, kefî, egale, kevînk, xafik, dersok, xêlî, berrûk, eyaşî, şaşik, cemedanî, pêçe, laçik, serpoşk.
Herwiha: poşî.
ji: pûşîn - -în + -î.
Bikaranîn: Lêker: pûşî bûn, pûşî kirin. Navdêr: pûşîbûn, pûşîkirin Rengdêr: pûşîbûyî, pûşîkirî.
: bêpûşî, bêpûşîî, bipûşî
pûşî bûn (lêker)(Binihêre:) pûşî
pûşî kirin (lêker)(Binihêre:) pûşî
pûşîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pûşî
pûşîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pûşî
pûşik (navdêr, mê) pelik, perik.
ji: pûş +-ik
pûşik girtin (navdêr, mê) dar) bişkifin, pelgirtin, (pel, pûşikgirtin, pel girtin, pel derketin.
ji: pûş +-ik + girtin
pûşikgirtin (navdêr, mê) dar) bişkifin, pelgirtin, (pel, pel girtin, pel derketin, pûşik girtin.
ji: pûş +-ik +girtin
pûşîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pûşî kirin
pûşîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pûşî
pûşil edeb, terbiye, heya
(rengdêr) çift, bêxêr, bêşens, bêyom, bêoxir, bextreş, mûdî, pûç, şemet
pûşildar (rengdêr) bipûşil, biedep, xweyedeb, biterbiye.
ji: pûşil +-dar
pûşildar bûn (lêker)(Binihêre:) pûşildar
pûşildarbûn (navdêr, mê) bipûşilbûn, biedebbûn.
ji: pûşildar +bûn
pûşilî (navdêr, mê) bêyomî, şemetî, bedyomî, bêoxirî, bêqidoşî, şomî, şewmî, bêpêûparî, bêwayikî, bêwatî, şewmî, bûwumî, feleqreşî, mûdîtî, peşkbireşî, serxuretî, pîreşî, şûmî, pîşkî, çiftî, bêmeymenetî, rikdarî, rikatî, girdarî, kîndarî, rikgirî, bikînbûn, kînbazî, kînokî.
ji: pûşil +-î
pûşîn (lêker)nixumandin, nixamtin, hefidandin, poşandin, porkirin, dapoşîn, tenartin, por kirin, tenartin nixaftin. Tewîn: -pûş-.
ji: pûş +-în
pûşiyayî (rengdêr) rûgirtî.
ji: pûşiyay + -î
pûşkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pûş kirin
pûşkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pûş
pûşper meha şeşan a zayînî, Hezîran
pûşt (rengdêr) (navdêr) hîz, qûnde, lewate, homo.
Bide ber: pîç, pûç, pûrt, pûş.
ji wêjeyê: Begê zana û milletperwerê min Hero serxoş e, qedrê te çi zanî Ne tolaz û ne pûştî, ko perên xwe Li ber lingê te bavêjin pirranî Tu zanî beg ne şaş e, lê li paş e Bi dijmin re dilîzî pehlewanî Dizanî ko dizero lê biderketNema fêde dikî jêre giranî.(Cigerxwîn: Derdê Millet e).
: pûştî
pûştî (navdêr, mê) rewşa pûştbûnê.
ji: pûşt + -î
pût tiştê ku ji bilî Xwedê jê re tê perestin
(navdêr, nêr) peyker peyker, heykel, senem, dîmenê sêberî, xwedayê nerast, kesa/ê (yan tişta/ê) tê peristin lê ne hêjayî peristinê.
Herwiha: bit.
ji: jisanskriti बुद्धा (buddhe-: Budha, peykerê Budhayî) ji बुध (budh-: ronak bûn, ron bûn, şareza bûn, aşna bûn, hîn bûn).
Bikaranîn: Lêker: pût bûn, pût xwarin, pût dan. Navdêr: pûtbûn, pûtkirin, pûtxwarin, pûtdan.
: pûtçêker, pûtperist, pûtperistî
pût bûn (lêker)(Binihêre:) pût
pût dan (lêker)(Binihêre:) pût
pût kirin (lêker)(Binihêre:) pût
pût xwarin (lêker)(Binihêre:) pût
pûtbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pût
pûtbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pût
pûtçêker Jihevketandin pût-çê-ker Wate Kesê kû pûta çêdike/avadike.
pûtdan (navdêr, mê) (Binihêre:) pût
pûte baldarî
(navdêr, mê) bayex, hemêt, ihtimam, îtina, dîqet, xemxwerî, giringî, muhimî, xemjêxwarin: Em pûte bi xwendinê dikin. (Em xwendinê giring dihesibînin. Em xemê ji xwendinê dixwin.), dên, bal, sexbêrî, haydarî, sereguhî, çavdêrî, mereq, enteres, ferî.
Herwiha: pîte, pwîte.
Bide ber: pût.
ji wêjeyê: Wezareta sporê û ciwanan û wezareta jîngehê îro li hev kir ko bi hev re pûtepêdana jîngehê di nêv ciwanan de xurt bikin û herdu wezaret dê bi hev re qutî, baterî, plastîk û tiştên zererbar kom bikin û xwezayê paqij bikin.(Nefel.com, 5/2007).
: pûte pê dan, pûte pê kirin, pûtepêdan, pûtepêdayî, pûtepêder, pûtepêkirin, pûtepêker, pûtepêkirî
pûte pê dan 1. giringî pê dan, bal dan 2. lê miqate bûn
(biwêj) girîng girtin. heke me pûte pê heda helbet ew qasî xweşik nedibû.
pûtedar (rengdêr) pûtepêdayî.
ji: pûte +-dar
pûtedarî (navdêr, mê) nezaket, kubarî.
ji: pûte +-darî
pûtepênekirin (navdêr, mê) ihmal, piştguhkirin, giringînedanê, bayexpênedan, bênirxhêlan, xemsarî, sersarî, terkexemî, îgnor
pûtgeh (navdêr, mê) pûtxane.
ji: pût +-geh
pûtî (navdêr, mê) pûtperistin.
ji: p +-ûtî
pûtkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pût kirin
pûtkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pût
pûtparêz kesê ku ji pûtan re perestişê dike
(navdêr, mê) pûtperest.
ji: pût +-parêz
pûtparêzî (navdêr, mê) pûtperestî.
ji: pût +-parêzî
pûtperest (navdêr, mê) fetişîst sos, pûtparez.
ji: pût +-perest
pûtperestî (navdêr, mê) pûtparêzî.
ji: pût +-perestî
pûtxane (navdêr, mê) pûtgeh.
ji: pût +-xane
pûtxwarin (navdêr, mê) (Binihêre:) pût
pûxte (navdêr, mê) kakil, navok, nûkler.
Bikaranîn: Lêker: pûxte kirin. Navdêr: pûxtekirin Rengdêr: pûxtekirî.
Bide ber: puxt, puxte.
: pûxteyî
pûxte kirin (lêker)(Binihêre:) pûxte
pûxtekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pûxte kirin
pûxtekirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pûxte
pûxteyî (navdêr, mê) rewşa pûxtebûnê.
ji: pûxte + -yî
pûyînî (navdêr, mê) ref.
ji: pûyîn +-î
pûç useless, unuseable
pûç kirin to waste, to spoil
pûk f. snowstorm, blizzard
pûrt (f.) down (bird's), feather
f. hair, fur, pelt.
pûrt û per feathery coat
pûtperest idolator.
pûtperestî f. idolatry
pûç faul
hohl
inhaltsleer
leer
nutzlos
unnütz
verdorben
zerbrochen
pûç derketin nach außen kehren, nichts zu sein
pûjan Pfefferminze
pûk große Kälte
Schneesturm
pûl Briefmarke
pûrkirin schälen
pûsat Ausrüstung
Waffe
Waffen und Kriegsausrüstung
pûşper Juni
pûtepêdan observieren
n. zoo. kund, bûm, pûm, pu, kun n.
pûç rd. pûç, fis, pis, pûs, caz, fis, qaf
pûç bûn lng. . pûç bîyene, poyîyene, rizîyene, fis bîyene
pûç kirin tg. pûç kerdene, poynayene, fis kerdene, pûçnayene
pûçbûn m. pûçbîyayis, poyîyayis, fisbîyayis n.
pûçî m. pûçîye, pûçênî m.
pûçkirin m. pûçkerdis, poynayis, fiskerdis, pûçnayis n.
pûf rd. mas, qîlik, pindof, teptepik, nepix, pîpik, doq, perç, pif, pepik, pîp, mos
pûf bûn lng. masayene, wepindofîyene, pîp bîyene, wefirîyene, pifîyene, nepexîyene, weqofîyene, va bîyene, weperçefîyene, pendusîyene, zepikîyene, pindusîyene, pif bîyene, nepixiyene, nexefîyene, mosayene, zep bîyene
pûf kirin lg. masnayene, nepixnayene, nexefnayene, va kerdene, weperçefnayene, pif kerdene, wepindofnayene, pendusnayene, wefirnayene, zepiknayene, zep kerdene, wefernayene, nepexnayene, pindusnayene
pûfî m. pufîye m.
pûjan m. bot. zirpûne, nane, pelpûne n.
pûjandank m. zirpûnedang,nanedang n.
pûk n. ana. pûdîye, pidûye, gostê didanî m.
m. pûk, badev, weleke n.
pûl n. pere, pûl, pare n.
n. pûl n.
pûl lê xistin lg. . pûl piranayene
pûl lêdan lg. . pûl piranayene
pûlên demxeyê n. pûlê daxmeyî n.
pûlfiros m/n. pûlrotox n.
pûlfirosî m. pûlrotoxîye, pûlrotoxênî m.
pûlik m. cog. pûl, pûlik, polikr?.
m. tunrik, pûlik, sabik, tulik, xendêlik n.
pûlikinî rd. pûlikên, pûlpulkin, polikin
pûlkirî rd. pûlin, pûlkerde, pûlpiranaye
pûllêxistin m. pûlpiranayis n.
pûlperist rd. pûlperest
pûlpiranayislêxistî rd. pûlin, pûlkerde, pûlpiranaye
pûm n. zoo. kund, bûm, pûm, pû, kun n.
pûma m. zoo. pûmaye m.
pûn m. bilon, pûnik, bilun, pûn n.
pûn kirin lg. . hasil kerdene, debax kerdene, pûne kerdene, hasilnayene, debaxnayene
pûnc m. pûnc, sel, pûnrik, puinc n.
pûng m. bot. pûne n.
pûnik m. koxik, kox, kuax, qox n.
pûnkirî rd. hasilkerde, debaxkerde, pûnekerde, hasilnaye
pûnkirin m. hasilkerdis, debaxkerdis, pûnekerdis, hasilnayis n.
pûnrik m. pûnc, sel, pûnrik, puinc n.
pûr m. qalik, qasil, çekûle, qafik, çule, tofil, pûr, çek n.
pûr bûn lng. ruçikîyene, pirçîkîyene, pûrtbîyene, pûrtikîyene, ruçikyene, qurigyene, pûr bîyene
pûr kirin lg. ruçiknayene, pûrt kerdene, pirçiknayene, pûrçiknayene, quriçnayene, pûrtnayene *hatin pûrkirin ltb. ameyene ruçiknayene, ameyene pûrtkerdene, ameyene pirçiknayene, ameyene pûrçiknayene, ameyene pûrtnayene
pûrbûn m. ruçikîyayis, pirçikîyayis, pûrtbîyayis, pûrtikîyayis, pûrbîyayis n.
pûre m. bars, oxil n.
m. komça, tûm, kome., kotil m., kor m., telp m.
pûrik m. pelderzîn, pelîstrî n.
pûro m. pûro, pelrigare n.
pûrt m. pûrt, pûrtik n.
pûrt bûn lng. ruçikîyene, pirçikîyene, pûrtbîyene, pûrtikîyene, ruçikyene, quriçîyene, pûrbîyene
pûrt kirin lg. ruçiknayene, pûrt kerdene, pirçiknayene, pûrçiknayene, quriçnayene, pûrtnayene
pûrt wesandin lg. pirç risnayene, tûk estene, pirç estene, tule vistene
pûrta çivîkan n. pûrtê mîlçikan, pûrtê teyran, pûrtê çûçikan n.
pûrta teyran n. pûrtê mîlçikan, pûrtê teyran, pûrtê çûçikan n.
pûrtik m. pûrt, pûrtik n.
pûrtika çûkan n. pûrtê mîlçikan, pûrtê teyran, pûrtê çûçikan n.
pûrtikandin lg. ruçiknayene, pûrt kerdene, pirçiknayene, pûrçiknayene, quriçnayene, pûrtnayene
m. ruqknayis, pûrtkerdis, pirçiknayis, pûrtnayis, pûrçiknayis n.
pûrtikdar rd. pûrtikin, pûrtin
pûrtikî dan lng. pûrtik dayene, pûrtikin bîyene, pûrt dayene
pûrtikîn lng. rug’kîyene, pirçikîyene, pûrt bîyene, pûrtikîyene, ruçikyene, quriçîyene, pûr bîyene
m. ruçikîyayis, pirçikîyayis, pûrtbîyayis, pûrtikîyayis, pûrbîyayis n.
pûrtkirin m. ruçiknayis, pûrtkerdis, pirçiknayis, pûrtnayis, pûrçiknayis n.
pûs m. pele m., pere m.r pûse m.r pelge m.r velg n.r pert
n. pûs, pûr (vas) n.
pûs û palax n. pûs û palaxe, pûs-palaxe m.
pûsexal rd. zip-ziwa, husk û hol, wisk û biring, zip û zuya, wisk û wad, zik û ziwa, req û rut, zik û zuwa
pûsî m. kilaweke, kumik, kulik, pûmpil, pilike (dîk) m.
m. bot. piya, sungê daran n.
m. pûsîye, sajike m.
pûsik n. pûr, per, pûs n.
pûsil m. pûsil, edeb, pûsul, edev n.
pûsîn lg. têra pîstene, pîstene, têminitene
pûskebeq m. zoo. moza çeqere m.
m. zoo. vena m.
m. zoo. vena m.
pûsper m. hezîrane, vartvare, hamnana verêne, hezîrun m.
n. pelûpûs, velgûvas, pel-pûs, pûsê erdî n.
pûsqebeq m. zoo. moza çeqere m.
pûst n. pûst n.
pûstî m. pûstîye, pûstênî m.
pûsû m. pîye m.
pût m. alef, debir, dîlig, yêm, êm, dîlîk n.
n. pût n.
pût bûn lng. pût bîyene, pûfîyene
pût dan lg. alef dayene, yêm dayene, alefnayene
pûtbîyayis perest m/n. pûtperest, pûtparêz n.
pûtbîyayisparêz m/n. pûtperest, pûtparêz n.
pûtbîyayisparêzî m. pûtperestîye, pûtparêzîye, putperestênî m.
pûtbîyayisperestî m. pûtperestîye, pûtparêzîye, putperestênî m.
pûtbûn m. pûtbîyayis n.
pûtdan m. alefdayis, yêmdayis, alefnayis n.
pûte m. werekîye, îtîna, îtimam m.
pûte pêdan lg. werekîye pêardene, îtîna kerdene, werekîye ciardene
pûtedar rd. werekin, îtînayin, werekdar, werekîyepêarde
pûtepêdan m. îtînakerdis, werekîyeridayis, werekîyepêardis n.
pûxt m. tatik, xulasa n.
pûxte n. kakil, nuve n.
pûyîn m. debax, hasil, dibaxe n.