Encamên lêgerînê
pêkhate bileşen, öğe
pêkhatî (i) rd 1. becerikli 2. becerikli, hamarat 3. girişken 4. girgin (pısırık karşıtı)
pêkhatî (ii) rd 1. gerçekleşmiş olan 2. jeo oluşuk 3. ibaret, müteşekkil 4. kîm bileşik * av madeyeke pêkhatî ye su bileşik bir maddedir 5. rz bileşik 6. türetilmiş * lêkera pêkhatî türetilmiş fiil 7. nd halita (karmaşık bir bütün)
pêkhatîbûn m 1. beceriklilik 2. beceri, maharet 3. girişkenlik 4. girginlik
pêkhatin m 1. gerçekleşme 2. oluşma, olma (gerçekleşme, veya yapılma) 3. ibaret olma (veya kalma) 4. kîm birleşme (kaynaşma) 5. kîm/fiz bileşme, terekküp etme
pêkhatinzaniya gerdûnê nd kozmografya
pêkhat 1. tiştên ku tiştek jê çêbûye. Binêre;, pêkhate 2. dema borî ji pêk hatin. Binêre;, pêk hatin
pêkhate - hemû tiştên ku di nav tiştekî de hene,
- hemû tiştên ku tiştek jê çêbûye,
- hemû tiştên ku tiştek jê peyda bûye,
- giş tiştên ku tiştek jê pêk hatiye
- hemû mirovên yan miletên ku li welatekî yan herêmekê dijîn: Pêkhateyên serekî yên Iraqê ereb û kurd in
(navdêr, mê) hemû tiştên ku di nav tiştekî de hene, hemû tiştên ku tiştek jê çêbûye, hemû tiştên ku tiştek jê peyda bûye, giş tiştên ku tiştek jê pêk hatiye, hemû mirovên yan miletên ku li welatekî yan herêmekê dijîn: Pêkhateyên serekî yên Iraqê ereb û kurd in..
Herwiha: pêkhat.
ji wêjeyê: Di sedsala dawîn de texrîbata li ser erdnîgarî, rih û derûniya kurdan hatiye kirin bi demê re bûye perçeyek ji bîra hevpar a kurdan ku dîroka nêzîk, serpêhatiyên takekesî, hişmendiya zimên a têkçûyî, bişaftinên pirr-alî, karesatên mezin pêkhateyên vê texrîbata domdirêj in..
ji: pêk hatin.
Bide ber: pirrpêkhate
pêkhatî (rengdêr) tişta/ê ku hatiye pêk hatin.
Têkildar: pêkînayî.
ji: pêk hatin - -in + -î.
Bikaranîn: Lêker: pêkhatî bûn, pêkhatî kirin. Navdêr: pêkhatîbûn, pêkhatîkirin Rengdêr: pêkhatîbûyî, pêkhatîkirî
pêkhatî bûn (lêker)(Binihêre:) pêkhatî
pêkhatî kirin (lêker)(Binihêre:) pêkhatî
pêkhatîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pêkhatî
pêkhatîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pêkhatî
pêkhatîkî (navdêr, mê) bi pêkhatî, awê tekî.
ji: pêkhatî +-kî
pêkhatîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pêkhatî kirin
pêkhatîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pêkhatî
pêkhatinî (navdêr, mê) çêbûnî.
ji: pêkhatin + -î
pêkhatî erschaffen
hervorgebracht
vollendet
pêkhatin geschehen
pêkhatî rd. bîyaye, virazîyaye, qewimîyaye, rîdaye
rd. îbaret, satîyaye, virazîyaye
pêkhatin m. satîyayis, rîdayis, qewimîyayis, cirîyayis, virazîyayis, bîyayis, qewmîyayis n.