Encamên lêgerînê
pêkenîn m 1. gülünme, (biriyle) gülme 2. gülmece, mizah
pêkenîna reş nd kara mizah
pêkenîn (navdêr, mê) gotinên bi kenî, :mamê min pêkenînek got gelek ya bi kenî bû mirov bi tiştekî yan bûyerek seyr bi kenit, :ezpê di kenim em di kenîn tu di kenî hûn di kenin ew di kenit ewan di kenin(f) , :pê bi kene bi kenin pr , :dêpê bi kenim kenîn kenî kenin kenitkene kenin db, :pê kenî kenîn
pêkenînî (navdêr, mê) gêre.
ji: pêkenîn + -î
pêkenîn auslachen
Lachen
lustig machen
pêkenîn lg. pêhuyene, pey vuyene
m. pêhuyayise, mîzahe, huyayise m.