Encamên lêgerînê
pêdivî m 1. gereksinim, gereksinme, ihtiyaç 2. lüzum, icap 3.rd gereklik, zarurî, zorunlu * oksîjen ji bo jînê pêdivî ye oksijen hayat için zorunludur
pêdivî pê çêbûn ihtiyaç duymak
pêdivî pê dîtin gerek görmek, gerekli bulmak
pêdivî pê hebûn ihtiyacı olmak
pêdivîbûn m gereklilik
pêdivîtî man/m gerekçe
pêdivî 1. pêwistî 2. lazimî
(rengdêr) tişta ku divê bêt kirin yan hebe, Ma pêdivî ye ez jî bêm? , Pêdivî bû me hê hingê zanîba ku ew derewan dike.(navdêr, mê) pêdivîtî, pêwîstî: Pêdiviya me bi wan heye..
Herwiha: pêdvî, pêtivî, pêtvî.
Hevwate: pêwîst, gerek, lazim, hewce.
ji: pê (bi wê/wî) + diviya (vîn). Pêtvî eslen pê-divî ye lê ji ber di devoka behdînî de - ku ev peyv lê li kar e - di- bi pirranî wek t yan it tê gotin (ez dikimez-it-kim), pêdivî jî bûye pê-t-vî. Divî jî kurtkirina di-viya ye anku pê-viyayî.Di soranî de jî heman peyv wek pêwîst heye ku ji pê (bi wê) + wîst (ku rehê dema borî ji lêkera wîstin e ku maneya xwestin yan vîn, viyan ya kurmancî dide).Seyr û sosret e ku çima di herdu zaravayan de jî bi rengdêrê re forma dema borî (di kurmancî de boriya berdewam di-viya û di soranî de boriya sade wîst) hatiye bikaranîn û ne partîsîpa borî wek hezkirî, hebandî, bijandî, evandî, viyayî, xwestî. Eger partîsîpa dema borî hatibûya bikaranîn, ew peyv ê wiha bûna: pêviyayî û pêwîstû.Bi heman awayî xweştivî ya kurmancî û xoşewîst ya soranî jî hatine çêkirin..
Bikaranîn: Lêker: pêdivî bûn, pêdivî kirin. Navdêr: pêdivîbûn, pêdivîkirin Rengdêr: pêdivîbûyî, pêdivîkirî.
: pêdivîtî
hewcetî
pêdivî bûn (lêker)(Binihêre:) pêdivî
pêdivî kirin (lêker)(Binihêre:) pêdivî
pêdivîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) pêdivî
pêdivîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) pêdivî
pêdivîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye pêdivî kirin
pêdivîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) pêdivî
pêdivîtî (navdêr, mê) rewşa pêdivîbûna tiştekê/î, pêwîstî, hewce, hewcehî, lazim, pêwîst bûn, giringî, muhimî, giringbûn, muhimbûn, mihimbûn, lazimî, gerekî, mecbûrî, lazim bûn, hewce bûn, ehemmiyet, berpirsiyarî, erk, wezîfe, pêdawîstî, neçarî, divêtî.
Herwiha: pêdivî.
Hevwate: gerekî, pêwîstî, hewcehî, lazimî, divêtî.
ji: pêdivî + -tî
pêdivîtirîn (rengdêr) elzem, lazimtirîn, pêwîsttirîn, giringtirîn
pêdivî (adj.) necessary, essential, needed, required; (n), need, essence, requirement
pêdivî Erfordernis
Notwendigkeit
pêdivî rd. elzem, zafganî, zafgerekin, evzel, avzel
m. ganîdarîye, gerekîye, lizum, îcab, destwazîye, hewceyîye, luzum, hewcedarîye, gerekdarîye m.
m. ganîyîye, destwazîye, pêgerekîye, zaruret, mecbûrîyet, hewceyîye m.
m. îhtîyac n.r destwazîye m.r gerekîye m.r gerekbîyayis n.r ganîyîye m.r hewcedarîye m.r lazimîye m.r êtac/?.
rd. zarurî, pêganî, pêgerek, mecbûrî, gerekin
pêdivîyatî m. ganîyîye, destwazîye, pêgerekîye, zaruret, mecbûrîyet, hewceyîye m.