Encamên lêgerînê
otomobîl m otomobil * otomobîla siwarbûnê binek otomobil * otomobîla zirxdar zırhlı otomobil * otomobîla servekirî açık otomobil
otomobîl ajotin otomobil sürmek
otomobîlfiroş nd/nt otomobilci, otomobil satan
otomobîlfiroşî m otomobilcilik, otomobil satıcılığı
otomobîlvan nd/nt otomobilci
otomobîlvanî m otomobilcilik
otomobîl (navdêr, mê) tirimpêl, erebe, seyare, maşîn alavek pêanîn û pêbirina mirovan û tiştan e (ya bi taybetî bi mazûtê dixebite û li ser tayreyan ango tekeran dilive). Cûnên otomobîlan, jêp, kamyon, lorî, qemere, taksî, traktor.
Bide ber: balafirr, keştî, trên.
ji: oto- + mobîl.
: otomobîlî, otomobîlnas, otomobîlnasî, otomobîlvan, otomobîlvanî, otomobîlzan, otomobîlzanî
otomobîlfiroş (navdêr, mê) danûstanê otomobîlan.
ji: otomobîl +-firoş
otomobîlî (navdêr, mê) rewşa otomobîlbûnê.
ji: otomobîl + -î
otomobîlvanî (navdêr, mê) karê otomobîlvanan.
ji: otomobîlvan + -î
otomobîl m. tomofîle, otomobîle, ereba m.
otomobîlwan m/n. tomofîlwan, otomobîlcî n.
otomobîlwanî m. tomofîlwanîye, otomobîlrîyênî, tomofîlwanênî m.
otomobîl tirimpêl, erebe, otomobîl