Encamên lêgerînê
otokton (navdêr) xwecih, resen, mirovên yan ajelên yan riwekên ku ji berê de li deverekê dijîn: Kurd otoktonên Kurdistanê ne lê welatê wan hatiye dagirkirin..
ji wêjeyê: Welatek di ronkaya rojê de ji gelên wî yên otokton hat dizîn(sernavê nivîsek Fuat Onen, Nefel.com, 12/007).
ji: Bi rêya frensî autochtone yan inglîzî autochton ji yewnaniya kevn αὐτόχθωνος ji αὐτός (oto-, xwe-) + χθών (ax, xak, der, dever, war, cih, welat).
: otoktonî, otoktonîtî, otoktontî
otoktonî (navdêr, mê) rewşa otoktonbûnê.
ji: otokton + -î