Encamên lêgerînê
ordî ordu.
m 1. ordu (bir devletin silâlı kuvvetlerin tümü) 2. ordu (bu topluluğun başlıca bölümlerinden her biri)
ordîgeh m 1. kamp 2. kamp (tutsakların veya siyasî sürgünlerin toplandığı yer) * ordûgeha penaberan mülteci kampı 3. ordugah üs (harekâtın yürütülebilmesi için gerekli birliklerin, her türlü gereçlerin tamamlandığı, teçhizatın toplandığı, dağıltıldığı bölge)
ordîgeha dorvekirî lşk açık ordugâh
ordîgeha zoremil toplama kampı
ordîno m ordino
ordî (navdêr, mê) artêş, cêş, sipa, leşker, serbaz, çekdar, koma eskeran, hemû eskerên dewletekê, esker, şerrvan, şerrker.
Herwiha: ordu, ordû.
Bide ber: urdû.
ji: jitirki ordu, hevreha azaerî ordu, teterî ordu, tirkmenistanî oorda, mongolî ordu, ji tirkiya kevn ordug.
ji wêjeyê: Babekir Zêbarî bû serokê ordiya Iraqê
: ordîgeh, ordîperist, ordîperistî, Ordîxan, ordiyar, ordiyarî
ordîgeh (navdêr, mê) kemp, akincîgeh, wargeh, war, tabûr
ordîxan (navdêr, nêr) (nadir) navekî mêran e ku bi taybetî di nava kurdên serhedê de berbelav e: Ordîxanê Celîl nivîskarekî kurd e..
ji: jitirki yan ji zimanekî din yê tirkîkî orduhan (serleşker, komandar, fermandar) ji ordu (ordî) + han (xan).
ordî (f.) army
f. army: Ordiya Sor=the Red Army
ordî m. isk. or dîn., artêse m.
ordîgeh m. ordîgeh, artêsgeh n.
ordînaryus m/n. ordînaryus n.