Encamên lêgerînê
nivan saçak. Bir yapının herhangi bir bölümünü güneş ve yağmurdan koruması için, o bölümden dışa taşkın ve altı boşta olarak yapılan örtü
nivan (i) bnr mêvan
nivan (ii) m uyuma
nivandî rd yatmış, uyumuş vaziyette olan
nivandin m uyutma, yatırma
l/gh uyutmak, yatırmak
nivankar rd uyutucu
nivan 1. mêvan, misafir 2. rêwî
(navdêr, mê) penageh, stargeh (bi taybetî cihê ku şivan li çolê pezê xwe dibiyê dema ku baran dibare), pena.
Bide ber: afirr, bilînî, botik, gov, guher, hevşî, kotan, kox, koxik, koz, kozik, lîs, lîsik, mixel, nivan, sînc.
ji wêjeyê: Ddemê pezê mirov li çolê be û baran xurt lê bike, mirov bixwaze pezê xwe bibe cihekî ku keysa baranê jê nehê , mirov pezê xwe dibe ber nivanekê yan jî jê re dibêjin rizde.
nivan cih an jî amûra li ber derî, xanî û avahîyan ku mirov ji baran û teyrokê diparêze. keresiha ber derî û xanîyan.

mînak:
+baran zêde tê, haj xwe hebe.
-ez ber nivanekî sekinîme, meraq neke.
nivandî (rengdêr) ya/yê ku hatiye nivandin
nivandin (lêker)(navdêr, mê) wisan kirin ku kesek binive anku biraze anku rakeve, bûn sedema nivistina kesekî, wilo kirin ku kesek di xew biçe anku bikeve xewê: Dayika dixwaze kurrê xwe binivîne lê kurrik her digirî. Ev heb dermanê nivandinê ne..
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نڤاندن. Tewîn: -nivîn-.
Têkildar: nivistin nivîn.
ji: Ji înî fetch Çavkanî: Cheung.
: nivandî nivîner nivînerk
nivandin/dinivîne/binivîne 1. bi xew re kirin 2. awilandin
nivandinî (navdêr, mê) nivistinî, razanî.
ji: nivandin +-î
nivandinzanî (navdêr, mê) razandinzanî.
ji: nivandin +-zanî
nivandin (binivîne) to put (someone) to sleep
nivan m. sargeh, hewingeh, setergeh, sitargeh n.
nivandin lg. hewênayene, sitarnayene, seternayene, setirnayene
lg. hewn fîstene, hewn kerdene, hewnnayene
m. hewnfîstis, hewnkerdis, hewnnayis n.