Encamên lêgerînê
nimîn (i) bnr himîn û nimîn
l/ngh 1. görünmek (görülür duruma gelmek) 2. görünmek (izlenim uyandırmak) 3. temsil edilmek
nimîn (ii) m 1. görünme (görülür duruma gelme) 2. görünme (izlenim uyandırma) 3. temsil edilme
l/ngh yumuşamak * kincan bike avê bila gemara wan binime elbiseleri suya bastır kirleri biraz yumuşasın
nimîn (iii) m yumuşama
nimînende nd/nt 1. temsilci, mümesil 2. bz temsilci (aracı olarak başkasına mal satmakla görevlendirilen ve çoğunlukla kanunî olarak çalışma yeri ve elinde malı olmayan kimse)
nimînender nd/nt temsilci
nimînendetî m temsilcilik, mümesillik
nimînendetîya bala yüksek komiserlik
nimînêr temsilci.
nimîner nd/nt 1. gösteren 2. temsilci 3. bz temsilci (aracı olarak başkasına mal satmakla görevlendirilen ve çoğunlukla kanunî olarak çalışma yeri ve elinde malı olmayan kimse)
nimînerî m 1. gösterme 2. temsilcilik
nimîn nerimîn, kemitîn, nerm bûn, (bo tiştên hişk) di nav ava kelandî de nerm bûn:Divê ku pelên mêwan berî pêçandinê binerimin. nerm kirin.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نمین.
Herwiha: nimihîn, nimiyan. Tewîn: Lêker: -nim-.
Têkildar: nimandin.
: nimiyayî, nimîî
nimînandin (lêker) destbiserkirin, teslîm kirin, vehiştin, pêre, radest kirin.
ji: nimîn +-andin
nimînandin/dinimînîne/binimînîne temsil kirin
nimînende 1. nûner, temsîlkar 2. qasidê saziyekê
(navdêr) wekîl, nûner, nimîner, berîkar, spartedar, bervedar, ajan, kesa/ê ku li ser daxwaza kesekî jê re karekî bi cih tîne (bi taybetî peymanan girê dide), kesa/ê ku li ser navê rêkxistinekê yan kesek din dipeyive yan dixebite, temsîlkar.
Têkildar: nimûne.
ji: nimandin > -nimîn- + -ende.
: nimînendehî, nimînendetî, nimînendeyî
nimînende kirin (lêker) nimûne kirin, wêne kirin.
ji: nimînende + kirin
nimînende tî (navdêr, mê) ajanî.
ji: nimînende +-tî
nimînendekî (navdêr, mê) bi nirnînedeyî.
ji: nimînende +-kî
nimînendekirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye nimînende kirin
nimînendekirin (navdêr, mê) şandin, niminendeyî, niwanerî.
ji: nimînende +kirin
nimînendetî (navdêr, mê) rewşa nimînendebûnê, nûnerî, temsîlkarî.
ji: nimînende + -tî
nimîner (navdêr) nûner, wekîl, berîkar, spartedar, bervedar, ajan, nimînende, kesa/ê ku li ser daxwaza kesekî jê re karekî bi cih tîne (bi taybetî peymanan girê dide), kesa/ê ku li ser navê rêkxistinekê yan kesek din dipeyive yan dixebite, temsîlkar.
Herwiha: numîner.
ji: nimandin.
: nimînerî, nimînerîtî, nimînertî
nimînerî (navdêr, mê) rewşa nimînerbûnê.
ji: nimîner + -î
nimînok (navdêr, mê)Jihevketandin, yekjimar: ni·mî·nok pirrjimar: ni·mî·no·kan, Ew têkilî yan jî pêwendiya di navbera çendanîyan yan jî nirxan de ku guhertin yan jî pêşketinekê rê dide, Lê, li seranserî cîhanê xullexulla sûkan e. Nimînok a (îndeksa) Şanghaya Çînê 45 ji sedê rabû, Senex a Hindistanê 44 ji sedê rabû, Bovespa ya Brazîlê 38 ji sedê rabû û nimînok a Endonîziyayê 32 ji sedê rabû. Niha, sûkên pişkan çîrokê hemiyê venagêrrin,.
ji: nimandin, wateya duwemîn
nimîn m. nimaj, nemaz, nimac, nimaz n.
nimînende m/n. temsîlkar, mumesîl, temsîlcî n.
nimînendetî m. temsîlkarîye, mumesîlîye, temsîlkarênî m.