Encamên lêgerînê
neyar düşman.
nd/nt1. düşman, hasım (birinin kötülüğünü isteyen, ondan nefret eden, ona zarar vermek isteyen) 2. düşman (birbiriyle savaşan devletler ve bu devletlerin asker, sivil bütün uyrukları) 3. düşman (aralarında çatışmaya varacak ölçüde anlaşmazlık bulunan taraflardan her biri) 4. düşman (bir şeyin yaşamasına, barınmasına engel olan; güç, tutum vb.) 5. mec düşman (bir şeyi büyük ölçüde kullanıp tüketen) * neyarê nan ekmek düşmanı 6. mec düşman (bazı şeylerden nefret eden, tiksinen kimse) * neyarê araqê alkol düşmanı
neyar behicandin düşman çatlatmak
neyar ji hev re nabin dost düşman düşmana gazel (veya yasin) okumaz
neyarane h düşmanca, hasımane
neyarê ji dil û can can düşmanı
neyarê malê xwe bûn ekmek düşmanı (çalışmayan, tüketici durumunda olan)
neyarê mirov mêşek be li dîwar be gere mirov jê fikareyan bike su uyur düşman uyumaz
neyaretî m düşmanlık
neyarî m 1. düşmanlık¸ husumet (düşman olma durumu) 2. düşmanlık (düşmanca duygu veya davranış) * ez di hemû helwestên wî yên li hemberî xwe de neyariyekê dibînim bana karşı her tavrında bir düşmanlık seziyorum
neyarî kirin düşmanlık etmek, husumet beslemek kudirandin kan gütmek
neyarîya (yekî) kirin (birine) düşmanlık etmek
neyarkî rd/h düşmanca
neyarşikên rd düşmanı yenen, bozguna uğratan
neyarşikênî m düşmanı yenme, bozguna uğratma
neyartî m 1. düşmanlık, husumet (düşman olma durumu) 2. düşmanlık (düşmanca duygu veya davranış)
neyartî kirin düşmanlık etmek, husumet beslemek
neyartî kudirandin kan gütmek
neyartîya (yekî) kirin (birine) düşmanlık etmek
neyar 1. dijmin 2. reqîb *“ji neyaran re, zarê şirîn û pişta hişk”
(navdêr) kesên yan komên dijî hev şerr dikin, dewletên têkiliyên wan bi hev re xirab in, kesa/ê kerbên wê/wî ji kesekê/î vedibin û dixwaze ziyanê bigihîniyê.
Hevwate: dijmin.
Dijwate: heval hevbend hevpeyman hevrê dost yar.
ji: ne + yar.
: neyarî neyartî
neyarane (rengdêr) dijminane, nayarkî, dijminkî, dijminwarî.
ji: neyar +-ane
neyarê xwe nas kirin (biwêj) rewşa xwe û yen li dijî xwe baş nasîn. îro ommet neyare xwe nas nake. xwînmijen xwe heval û hogireri xwe neyar dibîne. mucteba baravî
neyarî 1. dijminî 2. hevrikî
(navdêr, mê) dijminatî, dijberî, reqabet, reqîbî, mixalifî, hisûmet, ne hevaltî, ne dostî, neyarên hev bûn, xisûmet.
Herwiha: neyaratî, neyarîtî, neyartî.
ji: neyar + -î
neyarkî (navdêr, mê) bi neyarî.
ji: neyar +-kî
neyar hostile, ennemy
m. enemy, opponent, foe
neyarî (f.) hostility
neyar Feind
Feind/in
Gegner/n
Rivale/in
neyarî Feindschaft
neyar rd. dismen, nêyar, dusman, dismen
neyarane rd. dismenkî. dismenane, nêyarane, nêyarkî
neyarî m. dismenîye, nêyarîye, dismenêni, nêyarênî m.
neyarî kirin lg. nêyarîye kerdene, dismenîye kerdene
neyarkî rd. dismenkî. nêyarane, dismenane, nêyarkî
neyar neyar, dijmin