Encamên lêgerînê
neqeb m 1. ara * boriyê di neqeba Tirkiye û Îraqê de bibe boruyu Türkiye ile Irak arasında götür 2. ara, orta 3. ara (kişilerin veya toplulukların birbirine karşı olan ilgisi) * mekeve neqeba me aramıza girme 4. aralık
neqeb erd/m 1. geçit, gedik 2. tokat (tarla, bahçe vb. kapısı)
neqeb kirin l/gh tokat yapmak (tarla, bahçe vb. kapı yapmak)
neqeba asê 1) tehlikeli yer 2) dar gün, dara düşme
neqeba pol omuz aralığı
neqeba teng dar gün, dara düşme
neqebeyn m ara, aralık
neqebûl rd gayrî kabil
neqeb 1. navbera du tiştan 2. qul, kun
(navdêr, mê) newal, nihal, kend, dol, gelî, teht, lat, talde, kanyon, zinar, rizde, gêdûk, gewer, derbend, zûr, zûrik, zeqir, ziqre, zixur, xirînc.
: neqebî
neqebî (navdêr, mê) rewşa neqebbûnê.
ji: neqeb + -î
neqebûl nemimkûn.
ji: ne- +
neqeb m. dere, derxur, neqeb n.
neqeba pol n. mîyandos, mîyanpol, mîyanpastî, mîyanqolinc n.