Encamên lêgerînê
nefer 1. kes nd/nt 2. leşker, esker, nefer (leşkerê bêrutbe) Işk/nd
1. kes nd/nt 2. leşker, esker, nefer (leşkerê bêrutbe) lşk/nd
nefer nd nefer, er
nefergel milis.
neferma rd sivil (asker sınıfından olmayan kimse)
nefer kes
(navdêr) kes, mirov, şexs, ferd: Firroke ket û her 20 neferên tê de mirin..
Bide ber: mefer.
ji: Ji erebî.
: bênefer, bêneferî, binefer, bineferî, neferî
neferehgir (navdêr, mê) amêrên hilgirtin û veguztina neferan, :firokeya neferhigir , :basa neferhilgir
nefergelî (navdêr, mê) amadebaşî, haziriya bo cengê.
ji wêjeyê: Bersivdayîna seferberiyê erka gelê Kurd e
neferî (rengdêr) ya/yê neferan, bo neferan: tirimpêlên neferî (yên ku nefer anku mirov - ne eşya - pê têt raguhezandin).
ji: nefer + -î
neferma medenî
nefermî (rengdêr) neresmî, enformel, înformal
nefer Individuum
Person
neferma rd. sîvîl, sîwîl