Encamên lêgerînê
nefeqe m 1. nafaka (geçimlik) 2. hiq nafaka 3. mec zahire
nefeqe dan (yekî) nafakaya bağlamak
nefeqe (navdêr, mê) jiyar, debar, îdare, xwedîkirin, bihayê xwedîkirin, pareyê ku kesek bo nimûne mehane dide kesek din daku kesa/ê wergir bikare bijî.
ji wêjeyê: Rojnameya Metro ya îtalî nivîsand, dema ku jinekê mafê nefeqeyê li mêrê xwe vekiribû, ji ber ku wê xiyanet bi mêrê xwe kiribû, dadgehê mefê nefeqeyê neda wê.(Avestakurd.net, 11/2010).
ji: Ji erebî.
: bênefeqe, bênefeqetî, bênefeqeyane, bênefeqetî, binefeqe, nefeqedar, nefeqedarî, nefeqeder, nefeqegir, nefeqegirî, nefeqewergir, nefeqewergirî, nefeqeyî
nefeqedar (rengdêr) bijiyar, bidebar, biîdare, bixwedîkirin.
ji: nefeqe + -dar.
: nefeqedarî nefeqedarîtî nefeqedartî
nefeqedarî (navdêr, mê) rewşa nefeqedarbûnê.
ji: nefeqedar + -î
nefeqegir (navdêr, mê) kesê/a nefeqeyan digire.
ji: nefeqe + -gir
nefeqegirî (navdêr, mê) karê nefeqegiriyê.
ji: nefeqegir + -î
nefeqeyî (navdêr, mê) rewşa nefeqebûnê.
ji: nefeqe + -yî
nefeqe m. nefeqa, deberîye m.