Encamên lêgerînê
nefaset xweşbûnî m
xweşbûnî m
nefer 1. kes nd/nt 2. leşker, esker, nefer (leşkerê bêrutbe) Işk/nd
1. kes nd/nt 2. leşker, esker, nefer (leşkerê bêrutbe) lşk/nd
nefes 1. henase, bêhn, bîn, hilm, nefes 2. pif (li gorî wê baweriya ku ji xwe re kirine micir, bi pifkirinê başkirina nexweş) 3. hilm, nefes (hilma ku li cixare, qelûn û tiştê wisa tê xistin) *sigaradan bir nefes almak istedim min xwest ku ez hilmek li cixareyê bixim 4. nefs (ji bo heyîna candar) *evde dört nefes daha var li malê çar nefsên din jî hene 5. helbestên Bektaşî û Alewîtiyê m
1. henase, bêhn, bîn, hilm, nefes 2. pif (li gorî wê baweriya ku ji xwe re kirine micir, bi pifkirinê başkirina nexweş) 3. hilm, nefes (hilma ku li cixare, qelûn û tiştê wisa tê xistin) * sigaradan bir nefes almak istedim min xwest ku ez hilmek li cixareyê bixim 4. nefs (ji bo heyîna candar) * evde dört nefes daha var li malê çar nefsên din jî hene 5. helbestên Bektaşî û Alewîtiyêm
nefes aldırmamak bêhn nedan (yekî), bêatlebûn
bêhn nedan (yekî), bêatlebûn
nefes alıp vermek bâtına xwe dan û stendin, bêhna xwe girtin û berdan
bêhna xwe dan û stendin, bêhna xwe girtin û berdan
nefes almak 1) henase stendin, bêhn girtin, nefes stendin 2) bêhna xwe dan, bêhn vedan, bêhna xwe berdan 3) bêhna (yekî) derketin, dilê (yekî) rihet bûn 4) bêhna (yekî) çûn û hatin, nefes dan û stendin
1) henase stendin, bêhn girtin, nefes stendin 2) bêhna xwe dan, bêhn vedan, bêhna xwe berdan 3) bêhna (yekî) derketin, dilê (yekî) rihet bûn 4) bêhna (yekî) çûn û hatin, nefes dan û stendin
nefes borusu bnr soluk borusu
bnr soluk borusu
nefes çekmek 1)hilm lê xistin (ji bo tiştê mîna cigareyê) 2)esrar kişandin
1) hilm lê xistin (ji bo tiştê mîna cigareyê) 2) esrar kişandin
nefes darlığı bêhntengî, tengasiya nefesê
bêhntengî, tengasiya nefesê
nefes etmek pif kirin (yekî), pif kirin dora (yekî)
nefes nefese bêhnepişk, helkehelk, helkûhelk
bêhnepişk, helkehelk, helkûhelk
nefes nefese kalmak 1) bêhnepişk bi ber (yekî) ketin, bêhnepişk pê ketin, helkehelk bi ber (yekî) ketin, helkehelk pê ketin 2) bi zorê gihîştin (tiştekî)
1) bêhnepişk bi ber (yekî) ketin, bêhnepişk pê ketin, helkehelk bi ber (yekî) ketin, helkehelk pê ketin 2) bi zorê gihîştin (tiştekî)
nefes tüketmek bêhn lê çikîn, bêhn li xwe çikandin
bêhn lê çikîn, bêhn li xwe çikandin
nefesi daralmak 1) bêhna (yekî) teng bûn 2) bêhna (yekî) teng bûn, bêhna (yekî) çikîn (ji bo acizbûnê)
nefesi durmak 1) bêhna (yekî) sekinin, nefesa (yekî) sekinîn, bêhna (yekî) neçûn nehatin (mirin) 2) ecêb lê çêbûn
1) bêhna (yekî) sekinîn, nefesa (yekî) sekinîn, bêhna (yekî) neçûn nehatin (mirin) 2) ecêb lê çêbûn
nefesi kesilmek 1) bêhna (yekî) çikîn, nefesa (yekî) çikîn 2) bêhna (yekî) çikîn (ji ber tiştekî, aciz bûn)
nefesi tutulmak bêhna (yekî) hatin girtin
nefesini tüketmek qirika xwe qetandin, qirika (yekî) ziwa bûn
qirika xwe qetandin, qirika (yekî) ziwa bûn
nefesleme pifkirin m
pifkirin m
nefeslemek 1. pifkirin 2. pifkirin (pifkirina ji bo başkirinê) l/gh
1. pif kirin 2. pif kirin (pifkirina ji bo başkirinê) l/gh
nefeslenmek bênha xwe dan, bêhna xwe vedan l/bw
bênha xwe dan, bêhna xwe vedan l/bw
nefesli hinasedar, binefes rd
hinasedar, binefesrd
nefesli çalgı amûra bayî, amûra fûyî mzk
amûra bayî, amûra fûyî mzk
nefeslik 1. bêhnek (bi qasî bêhnekê) 2. fame, kulek m
1. bêhnek (bi qasî bêhnekê) 2. fame, kulek m
nefessi daralmak 1) bêhna (yekî) teng bûn 2) bêhna (yekî) teng bûn, bêhna (yekî) çikîn (ji bo acizbûnê)
nefessi kesilmek 1) bêhna (yekî) çikîn, nefesa (yekî) çikîn 2) bêhna (yekî) çikîn (ji ber tiştekî, aciz bûn)
nefessi tutulmak bêhna (yekî) hatin girtin
nefessiz bêhenase, bênefes rd!
bêhenase, bênefes rd/
nefha 1. bêhna xweş 2. sir, wez, sirwe m
nefir nefir (cure boruya ku ji qiloç tê çêkirin) m
nefîr (cure boruya ku ji qiloç tê çêkirin) m
nefis (I) 1. xwe, nefs *insan yanlız nefsini düşünmemeli divê ku mirov tenê li xwe nefikire 2. çil, micêz, nefs (tevahiya pêwistiyên mirov ên mîna xwarin û vexwarinê) m (II) pir xweş, zor ciwan rd
1. xwe, nefs * insan yanlız nefsini düşünmemeli divê ku mirov tenê li xwe nefikire 2. çil, micêz, nefs (tevahiya pêwistiyên mirov ên mîna xwarin û vexwarinê)m
nefis (ii) pir xweş, zor ciwan rd
nefis mücadelesi keftelefta bi nefsa xwe re, karina bi nefsa canê xwe re
keftelefta bi nefsa xwe re, karîna bi nefsa canê xwe re
nefiy 1. mişextî, nefî 2. neyînî rz/m
1. mişextî, nefî 2. neyînî rz/m
nefiy edilmek bnr nefyedilmek
bnr nefyedilmek
nefiy etmek bnr nefyetmek
bnr nefyetmek
nefret 1. nifrîn, nefret *ona nefretim büyük nefreta min jê re pir e 2. bîz, zehl, kerx, kift, sî *şimdi bu satırları büyük bir nefretle, iç bulantısı ile yazıyorum nika ez van rêzan bi kift û kerxeke mezin dinivîsim m
1. nifrîn, nefret * ona nefretim büyük nefreta min jê re pir e 2. bîz, zehl, kerx, kift, sî * şimdi bu satırları büyük bir nefretle, iç bulantısı ile yazıyorum nika ez van rêzan bi kift û kerxeke mezin dinivîsimm
nefret etmek 1) nefrîn kirin, nefret kirin 2. kiftê (yekî) jê çûn, siyê (yekî) jê çûn, kerxa (yekî) jê çûn, bîz jê kirin, ruhê (yekî) jê çûn (an jî hatin, zehl kirin, jê vereşîn
1) nefrîn kirin, nefret kirin 2. kiftê (yekî) jê çûn, siyê (yekî) jê çûn, kerxa (yekî) jê çûn, bîz jê kirin, ruhê (yekî) jê çûn (an jî hatin, zehl kirin, jê vereşîn
nefret uyandırmak nefret jê girtin
nefret jê girtin
nefrit nefrit, kêmgirtina gurçikan bj/m
nefrît, kêmgirtina gurçikan bj/m
nefsani çilanî, gêndîtî, nefsanî rd
nefsanî çilanî, gêndîtî, nefsanî rd
nefsaniye t nefsaniyet, dijminayî, kudurandina kînê m
nefsaniyet nefsaniyet, dijminayî, kudurandina kînê m
nefse etmek pif kirin (yekî), pif kirin dora (yekî)
nefsi gêndî rd
nefsî gêndî rd
nefsine düşkün çil, çilek, nefsek, eyarkoj, destodevo
çil, çilek, nefsek, eyarkoj, destodevo
nefsine düşkün olmak bi nefsa xwe nesekinîn
bi nefsa xwe nesekinîn
nefsine hakim olmak bi nefsa xwe karin, nefsa xwe bi xwe ragirtin, bi nefsa xwe sekinîn, karibûna bi nefsa xwe, bi xwe karibûn, ji nefsa xwe re serdest bûn
bi nefsa xwe karîn, nefsa xwe bi xwe ragirtin, bi nefsa xwe sekinîn, karibûna bi nefsa xwe, bi xwe karibûn, ji nefsa xwe re serdest bûn
nefsine uymak bi xebera nefsa xwe kirin, bi nefsa xwe nikaribûn
bi xebera nefsa xwe kirin, bi nefsa xwe nikaribûn (bir şey yapmayı)
nefsine yedirmemek nefsmezinatî kirin
nefsmezinatî kirin
nefsini köreltmek nefsa xwe şikandin, nefsa xwe kor kirin
nefsa xwe şikandin, nefsa xwe kor kirin
nefsiyet gêndîş m
gêndîş m
neft 1. neft 2. neft, rûnê neftê m
1. neft 2. neft, rûnê neftê m
neft yağı bnr neft
bnr neft
nefti neftî, keskê tarî (keskê girtî yê nêzî reş) rd
neftî neftî, keskê tarî (keskê girtî yê nêzî reş) rd
neftileşme neftîbûn m
neftîleşme neftîbûn m
neftileşmek neftî bûn l/ngh
neftîleşmek neftî bûn l/ngh
nefyedilmek 1. hatin mişextkirin, hatin nefîkirin 2. hatin neyînîkirin rz l/tb
1. hatin mişextkirin, hatin nefîkirin 2. hatin neyînîkirin rz l/tb
nefyetme 1. mişextkirin, nefîkirin 2. neyînîkirin rz/m
1. mişextkirin, nefîkirin 2. neyînîkirin rz/m
nefyetmek 1. mişext kirin, nefî kirin 2. neyînî kirin rz l/gh
1. mişext kirin, nefî kirin 2. neyînî kirin rz l/gh
nef m yarar, fayda * nefa wî ji malbata wî re tune ye ailesine faydası yok
nefam rd 1. anlayışsız 2. bilinçsiz
nefama rd 1. anlayışsız 2. bilinçsiz (kendi etkinliğini eleştirmeli bir biçimde sezmeyen)
nefamatî m 1. anlayışsızlık 2. bilinçsizliklik
nefaqe m nafaka, geçimlik
nefehma rd 1. anlayışsız, düşüncesiz, izansız 2. ferasetsiz 3. bilinçsiz
nefehmane h anlayışsızca, düşüncesizce, izansızca
nefehmatî m 1. anlayışsızlık, düşüncesizlik, izansızlık 2. ferasetsizlik 3. bilinçsizlik
nefehmbar rd anlaşılmaz
nefehmbarî m anlaşılmazlık
nefehmber rd anlayışsız, düşüncesiz, izansız
nefehmberî m anlayışsızlık, düşüncesizlik, izansızlık
nefehmdar rd anlayışsız, düşüncesiz
nefehmdarane h anlayışsızca, düşüncesizce
nefehmdarî m anlayışsızlık, düşüncesizlik
nefel yonca- baklagiller; trifolium
zo/m yonca (Trifolium)
nefela derewîn bot/nd tirfil
nefela sêpelik bnr nefela sêpelk
nefela sêpelk bot/nd üçgül, tirfil (Trifolium)
nefeqe m 1. nafaka (geçimlik) 2. hiq nafaka 3. mec zahire
nefeqe dan (yekî) nafakaya bağlamak
nefer nd nefer, er
nefergel milis.
neferma rd sivil (asker sınıfından olmayan kimse)
nefes m 1. nefes, soluk 2. nefes (sigara, pipo içilirken içe çekilen duman) * min xwest ku ez nefesek li cixareyê bixim sigaradan bir nefes almak istedim
nefes çikandin mec sıkıştırmak
nefes dan soluk vermek
nefes dan û stendin nefes almak, soluk alıp vermek
nefes girtin nefes almak, soluk almak
nefes lê çikîn nefesi kesilmek
nefes lê xistin nefes çekmek
nefes stendin soluk almak
nefesa (yekî) çikîn 1) nefesi kesilmek, tıkanmak 2) sıkılmak, bunalmak
nefesa (yekî) di qûna (yekî) de derketin kıçından solumak
nefesa (yekî) sekinîn nefesi durmak
nefesa paşîn son nefes
nefesa paşîn dan son nefesini vermek
nefesçikên rd nefes kesici
nefesçikîn rd nefes kesen
nefesçikiyayî rd nefesi kesilmiş, soluk soluğa kalmış olan
nefesdan m soluk verme, zefir
l/gh soluk vermek
nefesdar rd nefesli
nefesgiran rd astımlı
nefesgiranî bj/m astım
nefesîh rd anlaşılmaz, gayri vazıh
nefesîh xeber dan üstü kapalı konuşmak, bilmece gibi konuşmak
nefesîhî m 1. anlaşılmazlık 2. wj kapalılık
nefesilandin m çatal görme (bir şeyi net görmeme)
l/gh çatal görmek (bir şeyi net görmemek)
nefetlonekî rd dolaşıksız (yol)
nefî sürgün.
m 1. nefiy, sürgün (sürgün etme) * nefî ji bo min bûbû tiştekî wekî mirinê sürgün benim için ölüm gibi bir şey olmuştu 2. sürgün (bir kimsenin sürüldüğü yer) (yek)
nefî bûn sürgün olmak.
l/gh sürgün olmak
nefî cihekî kirin (bir yerde) ikamete mamur edilmek
nefî kirin l/gh nefyetmek, sürgün etmek
nefîbûn m sürgün olma
nefîbûyî rd sürgün olmuş olan
nefîbûyîn m sürgün oluş
nefîkirî rd sürgün edilmiş olan
nefîkirin m nefyetme, sürgün etme
nefilandin m olgunlaşmadan ağacın meyvelerinin düşürme
l/gh olgunlaşmadan ağacın meyvelerinin düşürmek
nefiqandin m şişirme
l/gh şişirmek
nefiqîn m şişme
l/ngh şişmek
nefîr m 1. nefir (boynuzdan yapılan bir tür boru) 2. mzk boru borazan (üfleyerek çalınan perdesiz çalgı)
nefîram m 1. milis, savaşa katılan halk gücü 2. seferberlik
nefiroşbar rd satılmaz
nefiy man/m yadsıma, nefiy
nefîzek rz/rd 1. ötümsüz 2. çalımsız
nefîzekî rz/m ötümsüzlük
nefr rd korkak
nefret m nefret * nefreta min jê re pir e ona nefretim büyük
nefret jê girtin nefret uyandırmak
nefret kirin l/gh nefret etmek, iğrenmek
nefret etmek
nefretane h nefretçe
nefretkirin m nefret etme, iğrenme
nefrîn m 1. ilenç 2. lanet okuma 3. sövüp sayma
m 1. beddua, ilenme, ilenç 2. lânet, lânet okuma 3. nefret, öfke
nefrîn kirin lânet okumak
lanet okumak
nefrît bj/m nefrit
nefs nefis.
m 1. nefis (öz varlık) * ji bo ku nefsa canê xwe xelas bike ew kuştine kendi nefsini kurtarmak için onları öldürmüş 2. nefis (insanların yeme içme gibi ihtiyaçlarının tümü)
nefs hemû kes lê lîbas ne hemû kes yeme içme ihtiyacı herkes için geçerlidir, ayrım yapmamak lazım
nefs pê girtin aç gözlülüğü tutmak
nefs xwe kor kirin nefsini köreltmek
nefsa (yekî) jê re serdest bûn (biri) kendi nefsine hakim olmamak
nefsa (yekî) kişandin (birinin) ahı tutmat
nefsa (yekî) mezin bûn kurumlu olmak
nefsa (yekî) pê girtin aç gözlülüğü tutmak
nefsa (yekî) pê nesekinîn nefsine hakim olmamak
nefsa canê (yekî) kubar bûn (biri) çok nazik olmak
nefsa fîrewnî büyük kibir
nefsa xwe bi xwe ragirtin nefsine hakim olmak
nefsa xwe kor kirin nefsini köreltmek 3. mec boğaz (yiyeceği, içeceği sağlanan kimse) * pênc nefs li mala me hene bizim evde beş boğaz var 4. mec boğaz (yeme içme) * hevalê min yekî ku miriyê nefsa xwe ye arkadaşım boğazına düşkün biridir 5. kişi, nüfus, nefes (canlı varlık) * li malê çar nefsên din jî hene evde dört nefes daha var * em pênc nesf li virê hene burda kişi varız 6. kibir, büyüklenme * çi nefsek li serê ye ne kadar da kibir sahibi 7. tıpkısı * ew bi nefs e o aynı tıpkısı
nefsa xwe mezin kirin böbürlenmek
nefsa xwe şikandin nefsini köreltmek
nefsanî rd nefsanî
nefsaniyet m nefsaniyet
nefsbiçûk alçak gönüllü.
rd/nd 1. alçak gönüllü, mütevazi 2. kibirsiz, kurumsuz (kurumlu olmayan kimse)
nefsbiçûkî m 1. alçak gönüllülük 2. kibirsizlik
nefsbilind rd/nt kibirli
nefsbilindî m kibirlilik
nefsbilindî kirin kibirlik yapmak
nefsek rd aç gözlü, gözü aç, nefsine düşkün, şikemperver
nefsekî m aç gözlülük, nefsine düşkünlük, şikemperverlik
nefsektî m aç gözlülük, nefsine düşkünlük, şikemperverlik
nefsî nd/nt evlatlık, üvey evlat
nefsiyat m nefsiyat, psikoloji
nefsmezin rd/nt kibirli, kuruntulu, kurumlu
nefsmezinatî m kibirlilik, kuruntululuk
nefsmezinatî kirin (bir şey yapmayı) nefsine yedirmemek
nefsmezinî m kibirlilik, kuruntululuk
nefsmezinî kirin kibirlik yapmak
nefsnexweş rd hamile
nefsnexweş bûn l/ngh bebek beklemek
nefsnexweşbûn m bebek bekleme
nefso bnr nefsok
nefsok rd aç gözlü, gözü aç, nefsine düşkün, şikemperver
nefsokî m aç gözlülük, nefsine düşkünlük, şikemperverlik
nefsqantir rd/argo nefsine çok düşkün
nefstenik rd 1. nefsine düşkün 2. duygulu, inci duygulu
nefstenik bûn 1) nefsine hakim olmamak 2) duygulanmak
nefstenikî m 1. nefsine düşkünlük 2. duygululuk, ince duygululuk
neft m 1. neft 2. neft (neft yağı) 3. petrol
neftfiroş nd/nt petrolcü, petrol satan
neftger nd/nt petrolcü (imal eden)
neftî rd neftî
neftî bûn l/ngh neftîleşmek
nefam (rengdêr) ne fama, bêfam, cahil, nezan, naşî, xişîm, aqilsivik, peledîn, delodîn, hol, cahil, nezan, bêhiş, bêaqil, ne fehma, ne fehîm, tirredîn, negihiştî, netêgihiştî.
Herwiha: nefahm, nefahim, nefehim, befehm, nefêm, nefêhim, nefêhm.
ji: ne- + fam.
: nefamî, nefamîtî, nefamtî
nefama (rengdêr) xişîm, naşî, cahil, negihiştî, netêgihiştî, nezan, saf, xav, dilsaf, dilpak, dilpaqij, ecemî
nefamatî (navdêr, mê) nebîrbirî, bîrnebirî, nebîrewerî, xeşîmî.
ji: nefam +-atî
nefambar (rengdêr) nefesîh, ximam.
ji: nefam +-bar
nefamî (navdêr, mê) rewşa nefambûnê.
ji: nefam + -î
nefehmatî (navdêr, mê) bêfehmî, nebîrewerî, nebîrbirî.
ji: ne- +fehm +-atî
nefehmbar kirin (lêker) tevlihev kirin.
ji: ne- +fehmbar + kirin
nefehşik (navdêr, mê) misêwa, bêatlebûn.
ji: ne- +fehş +-ik
nefel sêbelg, keta mêrgan
(navdêr, mê) cûnek gulên sêpelî (carine çarpelî) ne û kulîlkên wan spî yan sor in, amişk, ket, once, ûnc, ûnce, sêbelge, urinçe.
Bide ber: nefer.
Têkildar: beybûn, çatir, heliz, hermel, hêro, nêrgiz, rihan, sorgul, sosin.
ji wêjeyê: Xurtbûneke din a kovaran jî, di nava rûpelên xwe de kedeke pirrhêl dihewîne. Dibe ku xwediyekî kovarê, edîtorekî kovarê an jî çend xebatkarên kovarê hebin; lê, ji bilî van kesan ên ku kovaran zindî dikin, nivîskar in. Her nivîskarek bi dengekî bi rengekî curbecur kedekê dide kovarê û kovarê li ser piyan dihêle. Du fêdeya vî tiştî heye: Hem kovar bi nivîskaran dewlemendtir dibe û hem jî bi saya kovarê nivîskarên nû derdikevin. Herçî Nûdem e, xwedî û edîtorê wê Firat Cewerî be jî - girîngiya edîtor mijareke din e -, ên cihêrengiyekê didin kovarê gul in, nêrgiz in, hermel in, sosin in, nefel in,....
: nefelî. Navê zanistî: Trifolium.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: nefel, Kurdî (Soranî): wênce, şewer, Kurdiya başûr: wînce, Lekî: Hewramî: Zazakî: hargud (m)
nefelî (navdêr, mê) rewşa nefelbûnê.
ji: nefel + -î
nefeq tunel, çepken.
ji: ji erebî نفق (nefeq)
nefeqe (navdêr, mê) jiyar, debar, îdare, xwedîkirin, bihayê xwedîkirin, pareyê ku kesek bo nimûne mehane dide kesek din daku kesa/ê wergir bikare bijî.
ji wêjeyê: Rojnameya Metro ya îtalî nivîsand, dema ku jinekê mafê nefeqeyê li mêrê xwe vekiribû, ji ber ku wê xiyanet bi mêrê xwe kiribû, dadgehê mefê nefeqeyê neda wê.(Avestakurd.net, 11/2010).
ji: Ji erebî.
: bênefeqe, bênefeqetî, bênefeqeyane, bênefeqetî, binefeqe, nefeqedar, nefeqedarî, nefeqeder, nefeqegir, nefeqegirî, nefeqewergir, nefeqewergirî, nefeqeyî
nefeqedar (rengdêr) bijiyar, bidebar, biîdare, bixwedîkirin.
ji: nefeqe + -dar.
: nefeqedarî nefeqedarîtî nefeqedartî
nefeqedarî (navdêr, mê) rewşa nefeqedarbûnê.
ji: nefeqedar + -î
nefeqegir (navdêr, mê) kesê/a nefeqeyan digire.
ji: nefeqe + -gir
nefeqegirî (navdêr, mê) karê nefeqegiriyê.
ji: nefeqegir + -î
nefeqeyî (navdêr, mê) rewşa nefeqebûnê.
ji: nefeqe + -yî
nefer kes
(navdêr) kes, mirov, şexs, ferd: Firroke ket û her 20 neferên tê de mirin..
Bide ber: mefer.
ji: Ji erebî.
: bênefer, bêneferî, binefer, bineferî, neferî
neferehgir (navdêr, mê) amêrên hilgirtin û veguztina neferan, :firokeya neferhigir , :basa neferhilgir
nefergelî (navdêr, mê) amadebaşî, haziriya bo cengê.
ji wêjeyê: Bersivdayîna seferberiyê erka gelê Kurd e
neferî (rengdêr) ya/yê neferan, bo neferan: tirimpêlên neferî (yên ku nefer anku mirov - ne eşya - pê têt raguhezandin).
ji: nefer + -î
neferma medenî
nefermî (rengdêr) neresmî, enformel, înformal
nefes (navdêr, mê) hewayê ku mirov di dev û difina xwe de tîne û dibe.
Hevwate: bên henase hilm.
Bikaranîn: Lêker: nefes sekinîn, nefes qut bûn, nefes qut kirin, nefes girtin, nefes dan. Navdêr: nefesgirtin, nefesdan.
ji: ji erebî نفس (nefes), hevreha aramî נפשא (nepşa), akadî nepaşu. Ji heman rehî: nefs..
: bênefes bênefesî binefes binefesî nefesdar nefesdarî nefesçikiyayî nefesçikandî nefesrawestandî nefesrawestî nefessekinandî nefessekinî teknefes teknefesî
nefes dan (lêker)(Binihêre:) nefes
nefes girtin (lêker)(Binihêre:) nefes
nefes kişandin (lêker)bêhn girtin.
ji: nefes + kişandin
nefes standin (lêker) bêhn vedan.
ji: nefes + standin
nefesdan (navdêr, mê) (Binihêre:) nefes
nefesgirtin (navdêr, mê) (Binihêre:) nefes
nefesîh nefambar, ximam.
ji: ne- +
nefesîhî (navdêr, mê) sergirtîbûn.
ji: nefes +-îhî
nefeskêşk (navdêr, mê) respîrator, henasekêşk, hilmkêşk, ventîlator
nefessekinîn (Binihêre:) nefes
nefetlonekî (navdêr, mê) rast.
ji: ne- +fetl +-onekî
nefî koçberî, qewar, tarawgeh
(navdêr, mê) mişextî.
ji: ne- +f +-î
nefî bûn 1. koçber bûn 2. hatin qewirandin 3. çûn tarawgehê
(lêker)(Binihêre:) nefî
nefî kirin 1. koçber kirin 2. qewirandin 3. şandin tarawgehê
(lêker) mişext kirin.
ji: nefî + kirin
nefîkirin (navdêr, mê) mişextkirin.
ji: nefî +kirin
nefilandin/dinefilîne/binefilîne 1. avêtin 2. ji ser hişê xwe avêtin
nefîr (navdêr, mê) borazan, borîjen, borîzan, borî, tûtik
nefirotinbarî (navdêr, mê) bêbazarî.
ji: ne- +firotinbar +-î
nefret heznekirina tiştekî
(navdêr, mê) kerb, kîn, rik, nifir, neyarî, dijminatî, qîn, xezeb, jêheznekirin û dijî bûn.
Bikaranîn: Lêker: nefret kirin. Navdêr: nefretkirin Rengdêr: nefretkirî.
Herwiha: nifret.
: nefretî
nefret kirin (lêker)(Binihêre:) nefret
nefretî (navdêr, mê) xezebî, kerbî, kînî, nifrînî, naletî, lanetî, bixezeb, rewşa nefretbûnê.
ji: nefret + -î
nefretkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye nefret kirin
nefretkirin (navdêr) nifrînên xira lê kirin, :kirin
nefs 1. kesayet 2. silektî, çilektî *“ji bo nefsê, kete hebsê”
(navdêr, mê) derûn, giyan, ruh, can.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نه‌فس.
ji: ji erebî نفس (nefs), hevreha aramî ܢܦܫܐ (nefşa), îbrî נפש (nepeş), ugarîtî נפש (n-p-ş-), akadî ? (napištu, ZI) http://www.assyrianlanguages.org/akkadian/dosearch.php?searchkey361&languageid. Ji eynî rehî: nefes.
: nefsê, nefsî
nefsa xwe kor kirin (biwêj) bija xwe şikênandin. hindik be jî xwarin û vexwarin, hakimî vîna xwe bûn. me hinek goşt da wî, wî jî nefsa xwe pê kor kir. xecêya weysiyê kor, nefsa xwe kor kir, li ser zarokên xwe runişt û neçû mêr.
nefsa xwe terbiye kirin (biwêj) li hemberî bîrdozên xerab û tiştên nebaş vîna xwe perwerde kirin. zerdeşt di çiyayê sabalan de xwe diafirîne û nefsa xwe terbiye dike. ehmed hûseynî
nefsa xwe zeft kirin (biwêj) li hember hinek dozînên xwezayî yan jî nefsa xwe, li ber xwe dan. erê, ji bo wê jî zor bû, lê dîsajî wê nefsa xwe zeft kir.
nefsanî (navdêr, mê) çilanî, gêndîtî.
ji: nefs +-anî
nefsbiçûk 1. dilnizm, mutewazî 2. awirşikestî
(rengdêr) mitewazî, kesa/ê ku pesnê xwe nade, kesa/ê ku xwe mezin yan hêja nahesibîne.
Herwiha: nefísbiçûk.
ji: nefs + biçûk.
Bikaranîn: Lêker: nefsbiçûk bûn, nefsbiçûk kirin. Navdêr: nefsbiçûkbûn, nefsbiçûkkirin Rengdêr: nefsbiçûkbûyî, nefsbiçûkkirî.
: nefsbiçûkî, nefsbiçûkîtî, nefsbiçûktî, nefsmîrî
nefsbiçûk bûn (lêker)(Binihêre:) nefsbiçûk
nefsbiçûk kirin (lêker)(Binihêre:) nefsbiçûk
nefsbiçûkbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) nefsbiçûk
nefsbiçûkbûyî (rengdêr) (Binihêre:) nefsbiçûk
nefsbiçûkî (navdêr, mê) nefsbiçûkbûn, mitewazîtî, xwe mezin yan giring yan hêja nehesibandin, pesnê xwe nedan, methên xwe nekirin.
Herwiha: nefisbiçûkî, nefisbiçûkîtî, nefisbiçûktî, nefsbiçûkîtî, nefsbiçûktî, nefispiçûkî, nefispiçûkîtî, nefispiçûktî, nefspiçûkî, nefspiçûkîtî, nefspiçûktî.
ji: nefsbiçûk + -î yan nefs + biçûkî
nefsbiçûkkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye nefsbiçûk kirin
nefsbiçûkkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) nefsbiçûk
nefsdest (navdêr, nêr). Xwendin: xwendin,ˈnɛfsˌdɛst, Jihevqetandin: nefsˑdest, kesê/a ku nikare li ser xwe zal be , wek çilek û li pey hestên xwe diçe
nefsek silek, çilek
(navdêr, mê) çil, çilek, eyarkoj, destodevo, simsik, bidev, palaxî, bênefs, dilbijok.
ji: nefs +-ek
nefsî (rengdêr) têkilî nefsê, eynî, heman.
ji: ji erebî
nefsmezin (rengdêr) arogan, qurre, pozbilind, difinbilind, kuşpene, xurr, xwirr, qebe, mexrûr, bixurûr, kepîbilind
nefsmezinî (navdêr, mê) quretî, kuşpenetî, fîşteretî, pozbilindî, qapizî, fîzayî, pozbilindayî, pilîtî raymezintî.
ji: nefsmezin +-î
nefsmîrî nefsmîrbûn, tenezûl nekirin, xwe zanîn, bi nefsê xwe karîn, hûkm li bedenê xwe kirin
nefspaqij bûn (biwêj) nefsa xwe ji temahên xerab parastin, binamûs bûn, çilek nebûn. mirov ku nefspaqij nebe, dibe koleyê şeytên. gevez pir nefspaqij e. neya tu bi xwe nediyê, devê xwe bi tiştekî nake.
nefspiçûk bûn (biwêj) dilnizm bûn. bi xwe bawer bûn. ew jineke nefspiçûk e, çiqas nezan bin jî kesî piçûk nabîne.
nefssaz (navdêr, mê) psîkyatr, derûnsaz, rewansaz, giyansaz, cansaz
nefssazî (navdêr, mê) psîkyatrî, derûnsazî, rewansazî, giyansazî
nefstenik bûn (biwêj) li vîna xwe hakim nebûn, çilek bûn. emir mirovekî nefstenik e, çi bêjîji wî tê, dikare dest biavêje qîza cîranê xwe jî. miraz zarokekî nefstenik e, ew sîrerûn hemû qedand.
neft aviya ku ji binê erdê tê derxistin, jê ardûyên navgînan û alavên curecureyî tên çekirin; zêrê reş
(navdêr, mê) petrol, şileyek agirgir e ji bin erdê têt derxistin û paqijkirî wek benzînê jî têt
Bikaranîn: nefta xav, nefta palaftî, Kerkûk bi neftê navdar e. kêlga neftê, lûla neftê, boriya neftê, keştiya neftbir, keştiya petrolkêş, qatê neftê, kana neftê, pîşesaziya neftê, petrolkêşî, petrolkêş.
ji: hevreha farisî نفت (neft), hexamenişî nepte- (neft), avestayî nepte- (şil) jiakadi nepṭu ji nebaṭu (sotin, şewitîn). Ji zimanên îranî ketiye erebî wek نفط (neft) û yûnaniya kevn wek ναφθα yan ναφθος û jê belav bûye zimanên din jî yên ewropî, wek inglîzî naphtha û fransî naphta..
: neftdar, neftdarî, neftkar, neftkarî, neftkêş, neftkêşî
nefta xam nefta ku hê jî nehatiye veqetandin
neftdar (rengdêr) bipetrol, bipetrolkêşî, bipetrolkêş.
ji: neft + -dar.
: neftdarî neftdarîtî neftdartî
neftdarî (navdêr, mê) rewşa neftdarbûnê.
ji: neftdar + -î
neftfiroş (navdêr, mê) petrolfiroş.
ji: neft +-firoş
neftger (navdêr, mê) petrolger.
ji: neft +-ger
neftî şînê tarî
(rengdêr) rengê şînê tarî.
Bikaranîn: Lêker: neftî bûn, neftî kirin. Navdêr: neftîbûn, neftîkirin Rengdêr: neftîbûyî, neftîkirî
neftî bûn (lêker)(Binihêre:) neftî
neftî kirin (lêker)(Binihêre:) neftî
neftîbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) neftî
neftîbûyî (rengdêr) (Binihêre:) neftî
neftîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye neftî kirin
neftîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) neftî
neftkar (navdêr, nêr) (navdêr, mê) ya/ê neft dike.
ji: neft + -kar
neftkarî (navdêr, mê) rewşa neftkarbûnê.
ji: neftkar + -î
neftzan (navdêr, mê) petrolzan.
ji: neft +-zan
nefel f. clover
nefes dan v.t. to huff and puff; to be out of breath
v.t. to huff and puff; to be out of breath
nefpiçûk humble.
nefret f. hatred.
nefret kirin ji ... v.t. to hate, abhor
v.t. to hate, abhor
nefs f. self.
nefsa xwe karîn to control oneself.
nefspiçûkahî f. humility
nefspiçûkî f. humility
neft f. oil
neffe biraza
birazê
birazî
birazî
xarza
xwarzî
nefel Klee
nefer Individuum
Person
nefes Atem
nefes girtin atmen
aufatmen
nefes li kesekî çikiyan atemlos werden
nefî Verbannung
nefî kirin ins Exil schicken
verbannen
vertreiben
nefîbûn verbannt werden
nefret Abneigung
Abscheu
Widerwillen
nefs Begierde
Charakter
Geist
Leben
Seele
Selbst
Trieb
Wesen
nefsbiçûk bescheiden
demütig
einfach
niedrig
nefsîn geistig
seelisch
nefspiçûk bescheiden
demütig
niedrig
nefspiçûkî Bescheidenheit
Demut
Sittsamkeit
neft Petroleum
nefel kirincok; medicago
nefel; trifolium
nefambar rd. nêareste, nêfambar
nefel nefel; trifolium
m. bot. nefele, nefle m.
nefela sêpelik m. bot. nefele, nefle m.
nefeqe m. nefeqa, deberîye m.
neferma rd. sîvîl, sîwîl
nefes m. bîhne m., rîf n., helm n., nefe n., bîne m., solix n.
nefes berdan lg. bîhne dayene, rîf dayene, solix dayene, nefes dayene
nefes girtin lg. bîhne girewtene, çîf girewtene, solix girewtene, nefes girewtene
nefesîh rd. nêareste, nêfambar
nefî m. nefî, sirgun, menfî, surgun, nefîy n.
nefî bûn lng. nefî bîyene, sirgun bîyene, menfî bîyene
nefî kirin lg. nefî kerdene, sirgun kerdene, menfî kerdene
nefîbûn m. nefîbîyayis, sirgunbîyayis, menfîbîyayis n.
nefîkirin m. nefîkerdis, sirgunkerdis, menfîkerdis n.
nefîle rd. bêhude, nefîle, bêxude, beyhude
nefir n. îstîrî, qoç, estere, îstrî, estire, îstrî, strî, estrî, istrî, istere, istirî, êstîrî, istre, istîrî n.
nefîr m. borîye, borîzane, borezane m.
m. guranîye, qerebelix, herese m.
nefîram rd. mîlîs
m. seferberîye, seferberênî m.
nefirîn lg. . robe kerdene, nefret kerdene, nîfret kerdene
nefret m. robe, nefret, nîfret n.
nefret kirin lg. . robe kerdene, nefret kerdene, nîfret kerdene
nefrin m. robe, nefret, nîfret n.
nefrin kirin lg. robe kerdene, nefret kerdene, nîfret kerdene
nefs m. derun, nefs n.
nefsbiçû kîm. mutewazîyîye, zerenizmîye, zerealçaxênî, mutewazîyênî m.
nefsbiçûk rd. mutewazî, zerenizm, zerealçax
nefse kîm. çîlekîye, nefsokîye, bênefsîye, çilekênî, nefsokênî m.
nefsek rd. çilek, vêrehes, çilez, nefsok, nefsperest, bênefs, çelek, bênems
neft m. neft, petrol n.
neftalîn m. neftalîn n.
neftger m/n. neftgirewtox n.
neftî rd. neftgon, neftî, sewzo tarî, rengê neftî, neftreng
neftî bûn lng. neftgon bîyene, neftî bîyene
neftîbûn m. neftgonbîyayis, neftîbîyayis n.
nefel yonca; medicago
yonca- baklagiller; trifolium
nefes cîf (n), helm (n), boye (m), bîne (m), nefes (n), solix (n)
nefes almak cîf girewtene, boye girewtene, bîne girewtene, nefes girewtene, solix gire wtene
nefes borusu zulzulike (m), zuqlike (m), zuriqe (m)
nefes borusu iltihabı xirtik (n)
nefes darlığı tirnefes (n)
nefes vermek cîf dayene, boya xo veradayene, bîne dayene, nefes dayene, solix dayene
nefesi kesilmek cîf peysayene, nefes peysayene, cîf piro peysayene, nefes piro peysayene, cîf birîyayene, nefes birîyayene, cîf gîrîyayene, nefes gîrîyayene, cîfê ... arê ro pêşîyayene, nefes ro ... gîrîyayene, bîne çikîyayene, bîne ro ... çikîyayene
nefesi tıkanmak b. nefesi kesilmek
nefesi tutulmak b. nefesi kesilmek
nefis nefs (n)
nefsine hakim nefspêt, -e
nefsine hakim olamayan nefssist, -e; nefstenik, -e
nefam nefam, bêfam, nefehm, bêfêm, negihiştî, kesa/ê tê nagihe, kesa/ê fam nake (t zarok)
nefel nefel (giyayek e)
nefir borû, lûlî, lûle (alavek muzîkê ye)
nefrîn nifrîn, kerb, kîn, nalet, xezeb