Encamên lêgerînê
necîb rd 1. necip, soylu 2. necip, temiz (ahlâkça lekesiz, nezih)
necîb (rengdêr) (navdêr) necîb: zadegan, malmezin, arîstokrat, torin, esilzade(navdêr, nêr) Necîb: navek zelaman e.
Têkildar: necabet.
Bide ber: necîm.
ji: Ji erebî.
: necabet, necîba, necîbane, necîbî, necîbîtî, necîbtî
necîbane (rengdêr) bi awayekî necîb.
ji: necîb + -ane
necîbî (navdêr, mê) rewşa necîbbûnê.
ji: necîb + -î