Encamên lêgerînê
nazenin 1. nazenîn, nazdar, nazik, fodil 2. narin, bejnzirav 3. nazik, nazenîn (kesa ku bi şûmî hatiye xweyîkirin) 4. navê terîqeteke Bektaşiyan rd
1. nazenîn, nazdar, nazik, fodil 2. narin, bejnzirav 3. nazik, nazenîn (kesa ku bi şûmî hatiye xweyîkirin) 4. navê terîqeteke Bektaşiyan rd
1. nazenîn, nazdar, nazik, fodil 2. narîn, bejnzirav 3. nazik, nazenîn (kesa ku bi şûmî hatiye xweyîkirin) 4. navê terîqeteke Bektaşiyan rd
nazende rd nazlı
nazendetî m nazlılık
nazenîn rd 1. nazenin, cilveli 2. çıtkırıldım 3. nazenin (yerme amacıyla, şımarık)
nazenînî m 1. nazeninllik, cilvelilik 2. çıtkırıldımlık 3. h çıtkırıldımca
nazenînîtî m 1. nazeninlik 2. çıtkırıldımlık
nazeperwer rd nazenin
nazeperwerd rd nazlı bir şekilde eğitilmiş, büyütülmüş, bakılmış kimse
nazende (navdêr, mê) nazdar, fodil, kaw, nazedar.
ji: naz +-ende
nazenîn (rengdêr) nazdar, bejnzirav, narîn, zirav û delal.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نازه‌نین.
ji wêjeyê: Gulên roja pêşîn xamekên Flanderêşirîniya hîlebaziyê ya mirin rûyê xwe pê reng dideû hûn sorgulên nazenîn kulîlkên şopa vekişînêrengê agirê dûr sorgulên Anjou..
ji: jiari, soranî نازه‌نین (nazenîn), farisî نازنين (nazenîn), têkilî naz, nazdar, nazik..
: nazenînî, nazenînîtî, nazenîntî
nazenînî (navdêr, mê) rewşa nazenînbûnê, narînî, nermî.
ji: nazenîn + -î
nazenîn angenehm
lieblich
sanft
naze n. ana. gostê nenûgî n.
nazende rd. nazdar, nazik
nazenîn rd. narîn, nazenîn, zarîf, wesek, tîtal
nazenînî m. nazenînîye, nazenînênî, narînîye m.
nazenîn nazenîn, delal, xweşik, şekir-û-şirîn, xwînşirîn