Encamên lêgerînê
navik m 1. iç (kabuğu olan veya dışı kabuk durumunda bulunan yiyeceklerde kabuğun sardığı bölüm) * navika nan ekmek içi * navika zebeşê karpuz içi 2. iç (pirinç, soğan ve baharatla hazırlanan, dolma gibi yemeklerde kullanılan karışım) 3. eşelek (elma, armut,ayva gibi meyvelerin yenmeyen iç bölümü) 4. çekirdek (ağaçlarda soyulmayan bölüm)
m 1. göbek (insan ve memelilerde göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk) 2. ant göbek (dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer) 3. bot öz (bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan hafif, gevrek ve çoğu kez yumuşak bölümü) 4. göbek (bazı sebze ve meyvelerin ortası)
navika (yekî) ketin göbeği düşmek
navika (yekî) pê ve bûn göbeğinden bağlı olmak
navika (zarok) birîn 1) (yeni doğan çocuğun) göbeğini kesmek 2) (biri ötekinin) eline doğmak
navika darê çekirdek
navika diya (yekî) birîn (biri ötekinin) eline doğmak
navika erdê ast/nd yer çekirdeği
navika kezebê nd karaciger göbeği
navika kezebê kara ciğer göbeği
navika mêweyê (an jî fêkiyê) meyve içi
navika nan nd ekmek içi
navika wan bi hev re birîne göbeği biriyle bağlı (veya beraber kesilmiş)
navikirî adlandırılmış.
navik doraneke ku di derveyê zikê zarok û hinek têjikan ve ye, di pizdankê de bi riya wê xwarinê werdigirin û piştî bûyînê tê qutkirin, lê dewsa wê wekî kortikekê dimîne
(navdêr, mê) firşik, çala li zikê mirovî, pişka hindirrîn, beşa di nav de, tişta/ê di hindirrê tiştekê/î de.
Herwiha: navk, nafk, nafik, navok, nawik, nawk, nawok, nêvik, nêvk, nêwik, nêwk, nêwok.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: ناڤک.
Bide ber: navok.
ji: hevreha belûçî ناپگ (napek), farisî ناف, pehlewî nafeg, avestayî nafe, nepter, nepat, sanskrîtî नाभि (nabhi), latviyayî naba, almanî Nabel, inglîzî, holendî û holendî navel, naaf, danmarkî û norwecî navle, îzlendî nafli, latînî umbo û umbilicus, fransî nombril, yûnanî ὀμφαλός (omfalos)... hemû ji Proto-hindûewropî h₃nobʰilos, têkilî nav (di nav de), hinav....
: navikîBi Kirmaşanî, wirîşk, nawk
navika (...) bi hev û din ve giredayî bûn (biwêj) tim bi hev û din re bûn. bi hev û din re giredayî bûn. zelîxan û fatim ji hev û din naqetin. tu dibêjî navika wanbi hev û din ve giredayî ye.
navika (yekî) avetin nav malan (biwêj) ji bo kesên zêde li nav malan digerin tê gotin. bawer im diya we navika we avetiye nav malan; heya evare di nav gund de doç dibe. di çanda kurdan de bawerî ew e ku navika zarokan biavêjin ku derê, zarok dema ku mezin bibe, bi wî karî re mijûl dibe. ji bo wê dema ku zarok nû ji dayik dibin, navika wan li gorî asta zanebûn û çanda wê malbatê diavêjin nav pez, dibistan, şûna pîşeyen binirx û hwd.
navika (yekî) birin (biwêj) je mezintir bûn. keçika min. ew di temene diya tê de ye, ma te navika we biriye ku jê re nabejî, xaltî yan jî mete?
navika (yekî) qetîn (biwêj) zede xebitm. di bin zor û zerpe de man. lawe xwe ye piçûk wisa dide xebate, ditirsim ku navika wî biqete.
navikî (navdêr, mê) rewşa navikbûnê, navokî.
ji: navik + -î
navik (m.) navel, center
f. waist
navik Bauch
Bauchnabel
Nabel
navik m. nak, nake n.
rd. nê m., mîyan, orte
navika erdê n. zereyê her dîn., dendika herdî m.r zereyê er dîn.
navika fêkiyê n. zereyê meyweye n.
navika mêweyê n. zereyê meyweye n.
navikê nan n. zereyê nanî, werteyê nanî n.