Encamên lêgerînê
namo rd/nd yabancı
namo bûn l/ngh yabancılaşmak
namobûn m 1. yabancılaşma (tanınmaz, bilinmez hale gelme) 2. sos yabancılaşma
namobûyîn m yabancılaşma
namotî m yabancılık
namoyî rd/nd 1. yabancı 2. yabancıl
namoyî kirin l/gh yabancılaştırmak
namoyîkirin m yabancılaştırma
namo (rengdêr) û(navdêr) biyanî, bêgane, xerîb, derveyî, xaricî, ecnebî, derekî, tarawî, henderanî, nenas.
Bikaranîn: Lêker: namo bûn. Navdêr: namobûn.
Herwiha: namû.
: namostan namostanî namotî namodost namodostî namohez namohezî namoyî namoyar namoyarî dijnamo dijnamo
namo bûn (lêker)(Binihêre:) namo
namo kirin (lêker)(Binihêre:) namo
namobûn (navdêr, mê) (Binihêre:) namo
namobûyî (rengdêr) (Binihêre:) namo
namokirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye namo kirin
namokirin (navdêr, mê) (Binihêre:) namo
namotî (navdêr, mê) rewşa namobûnê, bêcanî, bêgiyanî, bêruhî, biyanîtî, xerîbî, bêganî.
ji: namo + -tî
namotî kirin (lêker)(Binihêre:) namotî
namotîkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye namotî kirin
namotîkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) namotî
namo biyan, xerîb, derekî, derveyî
namobar biyanbar, biyanbûyî, biyankirî, jêdûrketî, jêqutbûyî, jêqutkirî
namobarî biyanbarî
namoyî biyanîtî, xerîbî, derekîtî