Encamên lêgerînê
nalîn m inleme, inleyiş
l/ngh inilemek
nalînî m inilti
nalîn (lêker)(navdêr, mê) axîn, oxîn, ofîn, dengê ax û ox ji xwe anîn, dengê nizm yê giriyê ku ji kesa/ê nesax yan xemgîn tê.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نالین. Tewîn: Lêker: -nal-.
Têkildar: nalandin.
ji: nal + -în, Proto-aryayî: nerd (nalîn) Pûnjabî: nr- (nalîn) Middle Persian: nl- /nāl-/ (nalîn) Sogdî: nrd- (nalîn) Farisî: nalîden/nal- (nalîn) Belûçî: narit/nar- (nalîn) Kurdî: nalîn/-nal- (nalîn), xunserî: nālā/-nal- (nalîn) Zazakî: nalayen/nal- (nalîn) Sanskrîtî: nard- (nalîn) Çavkanî: Cheung p.282.
: nalenal, nalenalî, naler, nalînî
nalîn/dinale/binale 1. zarîn, zûrîn 2. axîn, kûzîn, kûrîn, nûzîn
nalînî (navdêr, mê) rewşa nalînbûnê, kalînî, zêwî.
ji: nalîn + -î
nalînkî (navdêr, mê) bi nalînî, bi nalenalî.
ji: nalîn +-kî
nalîn (binale) to bewail
v.i. to wail, cry out
v.i. to wail, cry out
nalîn stöhnen
nalîn beklagen
jammern
klagen
seufzen
stöhnen
wehklagen
nalîn m. qabqabik, taqunya, nalên, qapqapik n.
m. nalayis, zîbayis, kalayis, zarayis, nûzayis, jîvayis
lng. nalayene, zîbayene, kalayene, zarayene, nûzayene, jîvayene
nalîna dil m. nalayisê zereyî, dejê zereyî n.
nalînî m. nalîye, zîbîye, kalîye, zarîye, nûzîye m.