Encamên lêgerînê
nîn sıfır.
1. yok (bulunmayan, mevcut olmayan nesne, kimse) * li vir kes nîn e burada kimse yok 2. yok (yasaklanmış olan, yasak) * araq, cixare nîn e! içki, sigara yok!
nîn e yoktur
nîna m türkü söyleyerek oynamasını sağlama
nîna kirin l/gh türkü söyleyerek oynamasını sağlamak
nîngar rd şımarık, söz dinlemez ve çok gezen kız veya kadın
nînik (i) m ninni (çocuk türküsü)
nînik (ii) bnr neynok
nînkurandin m inkâr etmek
l/gh inkâr etmek
nînog m tırnak
nîn 1. net 2. tune
(rengdêr) neyî, tine, nî, ne heyî, tune, Ez nîn im, tu nîn î, ew nîn e, em nîn in, hûn nîn in, ew nîn in. yan ez nînim, tu nînî, ew nîne, em nînin, hûn nînin, ew nînin. dijwateya bûnê, Ew mamoste nîn e. (Ew ne mamoste ye.).
Bikaranîn: nîn bûn, nînbûn, nîn kirin, nînkirin
nîn bûn (lêker)bo navdêrê binere nînbûn, dijwateya hebûnê: Wî pênûs nîn e. (Bb. Wî pênûs heye.).
Herwiha: nî.
Hevwate: tine bûn nebûn.
ji: nîn + bûn
nîn e bixwe nan û jajî, xwedî dike tor û tajî (biwêj) ji bo jiyan, tevger an jî helwesta bi nakokî tê bikaranîn. nîn e bixwe nan û jajî, xwedî dike to! û tajî. li ma! keriyek nan tune, tu li der ve forsa wî û telefona wî ya destan binêre.
nîn kirin (lêker)(Binihêre:) nîn
nînbûn (navdêr, mê) dijwateya hebûnê: Nînbûna fîşekan ew neçarî teslîmbûnê kir. (Bb. Hebûna fîşekan firset da wî ku berxwedana xwe bidomîne.).
Hevwate: tinebûn, nebûn.
ji: nîn + bûn
nîne (lêker) tine, niye, form yekjimar ya dema niho ji lêkera hebûn, Hevalê wî qet nîne.
Herwiha: nine, niye, tine.
Bide ber: nînin.
ji: nîn + -e.
ji wêjeyê: Ji van qesdê min nîne ‘erzê huner Welê da li dunya bimînit eser w:Şêx Evdirehmanê Axtepî
nîner (navdêr)(Binihêre:) nûner
nînewa Serenav,mê, bajarrê Mûsilê û bajarrokên derdorî wî, paytextê kevn yên Emparatoriya Aşûryayê.
Herwiha: Neynewa.
: nînewayî, nînewayîtî
nînî (navdêr, mê) rewşa nînbûnê.
ji: nîn + -î
nînik (navdêr, mê) lorî, lorik, lorîk.
ji: nîn +-ik
nînin 1. ji nebûnê/tinebûnê (lêker) tune ne, pirrjimariya nîne: Wî ti bira nînin. (
Dijwate: Wî bira hene.).
Herwiha: nîn in.
Dijwate: hene, henin 2. ji neanîn (lêker)Waye, (devokî/devkî) neanîn, (devokî/devkî) neînin.
ji wêjeyê: Wî dostî digot ko li gotinên Ahmet Turkî yên pêşî guhdarî bikin û baweriyê pê bînin, ji ber ko ew ên wî nin, jê pê ve wî çi got jê bawer nakin, ji ber êdî ew ne yên wî nin û baweriyê pê nînin.
nînkirin (navdêr)(Binihêre:) nîn
nînok (navdêr, mê) hestiyên nerm û tenik yên bi serê tilên mirov û candarên din ve (Nînokên mirovan dirêj dibin û hewceyî birrînê ne. Bo birrîna wan bi gelemperî nînokbirr anku mûçink tên bikaranîn).
Herwiha: neynok, neynûk, nênik, nênok, nînûk.
Bi alfabeyên din: Kurdî-Erebî: نینۆک ku-kr: нинокNînokên lawiran, pence, pencirr, pencirrk.
ji: Ji Proto-hindûewropî h₃nogʰ-, têkildarî nengu ya zazakî, naxûn ya hewramî, ناخن (naxun) ya farisî, nakun ya belûçî, nix ya osetî, naxun ya pehlewî, नख (nexa) ya sanskrîtî, եղունգ (enung) ya ermenî, ὄνυξ (onux) ya yûnaniya kevn, unguis ya latînî, ноготь (nogoti) ya rusî, ongle ya frensî, Nagel ya almanî, nail ya inglîzî... Proto-hindûewropî: h₃nogʰ- (nînok), Proto-aryayî: Middle Persian: naxun (nînok) Hotenî: nahune (nînok) Farisî: naxun (nînok) Osetî: nix (nînok) ... ir Kurmancî: nînok, neynûk (nînok) Belûçî: nakun (nînok) Hewramî: naxûn (nînok) Zazakî: nengu (nînok) Sanskrîtî: nexa- (nînok) Ermenî: eġung (nînok) Yewnanî: onux (nînok) Latînî: unguis (nînok) Almanî: Nagel (nînok) Înglîzî: nail (nînok; bizmar) ... , Çavkanî: Horn p.228, Watkins p.59, MacKenzie P.130, Etymonline Pokorny: 780.
Bi zaravayên kurdî: Kurmancî: nînok, nênûk, Kurdî (Soranî): nînok, nûxan, Kurdiya başûr: nixan, naxwên, naxün, Hewramî: naxûn, Zazakî: nengu
nîn lg. m. nenûg, nenig, nengû, nenik n.
n. çîn, çîne n.
nîne n. çîn o, çîne yo n. *li vir kes nîn e tîya kes çîn o, tîka kes çîne yo
nînûk m. nenûg, nenig, nengû, nenik n.
nînan bunlar [zamir]
bunları [zamir]
nîn (em) ne, ne ... ne: Ême amade nîn Em ne amade ne
nînok nînok, neynûk, nênûk, tiştê bi serê tilan ve şên dibe û pişka wan ya zêde bi mûçinkan tê birîn