Encamên lêgerînê
muzîk m müzik
muzîka barok barok müzik
muzîka Çîgan nd Çigan müziği
muzîka deng nd vokal müzik
muzîka dîwankî dinleti müziği
muzîka elektronîk elektronik müzik
muzîka eletirkî alaturka müzik
muzîka fonê nd fon müziği
fon müziği
muzîka gelêrî nd halk müziği, folk müzik
halk müziği
muzîka li pişt arka müziği
muzîka odeyê nd oda müziği
muzîka oliyê oda müziği
muzîka popê pop müzik
muzîka sazamûrî (an jî enstrumantal) enstrümantal müzik
muzîka şên nd eğlence müziği
muzîka vokal nd vokal müzik
muzîka xembar nd hüzünlü müzik, acılı müzik
muzîkal rd 1. müzikal (müzikle ilgili) 2. müzikal (müzik eşliğinde sergilenen film veya tiyatro oyunu)
muzîkar nd/nt müzisyen
muzîkarî m müzisyenlik
muzîkdar m müzikli
muzîker bnr muzîkar
nd/nt müzisyen
muzîkhez nd/rd müziksever
muzîkhezî m müzikseverlik
muzîkhol m müzikhol
muzîkî rd müzikal
muzîkjen nd/nt 1. çalgıcı 2. müzisyen
muzîkjenî m 1. çalgıcılık 2. müzisyenlik
muzîkkar nd/nt müzisyen
muzîkkarî m müzisyenlik
muzîknas nd/nt müzik bilimci, müzikolog
muzîknasî m müzik bilimi, müzikoloji
muzîkolog nd/nt müzikolog, müzik bilimci
muzîkolojî m müzikoloji, müzik bilimi
muzîkperwer nd/rd müziksever
muzîkvan nd/nt müzikçi, müzisyen
muzîkvanî m müzikçilik, müzisyenlik
muzîkzan nd/nt müzik bilimci, müzikolog
muzîkzanî m müzik bilimi, müzikoloji
muzîk (navdêr, mê) awaz û stran û alavên bo dengderanîna wan tên bikaranîn.
Herwiha: mizîk, mizîka, mizîke, mizîq, mizîqa, mizîqe, muzîka, muzîke, muzîq, muzîqa, muzîqe, mozîk, mozîka, mozîke, mozîq, mozîqa, mozîqe, mûzîk, mûzîka, mûzîke, mûzîq, mûzîqa, mûzîqe.
Têkildar: awaz, beste, helbest, goranî, kilam, stranAmûrên muzîkê, biziq, bilûr, dahol, erbane, fîq, keman, ney, od, org, piyano, saksofon, saz, tembûr, zirrna.
Bi zaravayên kurdî: hewramî: kurmancî: muzîk soranî: mosîqa, musîk zazakî: muzîk,.
: muzîkî, muzîkjen, muzîkjenî, muzîkvan, muzîkvanî
muzîkal (navdêr, mê) şanoyê yan filmê ku bi pirranî bi stranan û muzîkê tê pêşkêşkirin.
ji wêjeyê: Sophia Loren di komediyeke muzîkal ku ji fîlmê Federico Fellini yê Heşt û nîv bandor girtine û dikişînin de dê bilîze.(Diyarname.com, 10/2007).
ji: Têkildarî muzîkê.
Bikaranîn: Lêker: muzîkal bûn, muzîkal kirin. Navdêr: muzîkalbûn, muzîkalkirin Rengdêr: muzîkalbûyî, muzîkalkirî
muzîkal bûn (lêker)(Binihêre:) muzîkal
muzîkal kirin (lêker)(Binihêre:) muzîkal
muzîkalbûn (navdêr, mê) (Binihêre:) muzîkal
muzîkalbûyî (rengdêr) (Binihêre:) muzîkal
muzîkalîte (navdêr, mê) muzîkalbûn, ahengdarî, awazdarî, li gor ahengan yan awazan, zîrekî yan şarezatî ji warê muzîkê.
ji wêjeyê: Di her zimanî de ahengek heye û her kelime teda’îyekê (çağrışım) bi meriv re çêdike. Ji ber ku bi pirranî ziman bi şikleke tebîî ro bi ro –piçûk be jî – têne guhertin, ev aheng û teda’î jî bi gelek kelîmeyan ve dewam dike û însan gava wî zimanî qisedikin ew me’ne û muzikalîte pê re dijîn. Teda’î û ahenga ziman di gramera ziman de du perçe, du esasên gelek mûhîm in; heta meriv dikare bibêje esasê ziman in. Ew jibo ziman zemîn in, lewra meriv dikare her zimanî hîn bibe û bide hînkirin, lê aheng û teda’î di prosesa zimanhînbûnê de du tiştên herî bi zehmet û meşeqet in.(Ahmed Akın: Aheng, teda’î û çêkirina kelîmeyan, Nubihar.com, hj. 102, 2008).
ji: muzîk + -alîte
muzîkalkirî (rengdêr) ya/yê ku hatiye muzîkal kirin
muzîkalkirin (navdêr, mê) (Binihêre:) muzîkal
muzîkdar (rengdêr) bimuzîk.
ji: muzîk +-dar
muzîkhez (navdêr, nêr) kesa/ê ku ji muzîkê zav hez dike.
: muzîkhezî
muzîkhezî (navdêr, mê) rewşa muzîkhezbûnê.
ji: muzîkhez + -î
muzîkî (navdêr, mê) rewşa muzîkbûnê.
ji: muzîk + -î
muzîkjen (navdêr) muzîkvan, muzîkkar, muzîsyen, kesa/ê ku karê wî yan mijûliya wî muzîk e.
Herwiha: mûzîkjen.
Têkildar: bilûrvan, deholvan, sazvan, tembûrvan, zirrnevan.
ji: muzîk + -jen.
: muzîkjenî, muzîkjenîtî, muzîkjentî
muzîkjenî (navdêr, mê) rewşa muzîkjenbûnê.
ji: muzîkjen + -î
muzîknas (navdêr, mê) mûsîqîşînas, mûsîqajen, muzîkolojî, muzîkzan, muzîkolog, muzîknasî, muzîkzanî.
ji: muzîk +-nas
muzîknasî (navdêr, mê) muzîkolog, muzîkzanî, muzîkolojî, muzîknas.
ji: muzîk +-nasî
muzîkolojî (navdêr, mê) muzîknas, muzîknasî, muzîkzanî, muzîkzan.
ji: muzîkoloj +-î
muzîkperwer (navdêr, mê) muzîkhez.
ji: muzîk +-perwer
muzîkvan (navdêr) muzîkjen, muzîkkar, muzîsyen, kesa/ê ku karê wî yan mijûliya wî muzîk e.
Herwiha: mûzîkvan.
Têkildar: bilûrvan, deholvan, sazvan, tembûrvan, zirrnevan.
ji: muzîk + -van.
: muzîkvanî, muzîkvanîtî, muzîkvantî
muzîkvanî (navdêr, mê) karê muzîkvanan, muzîsyenî.
ji: muzîkvan + -î
muzîkzan (navdêr, mê) muzîknas, muzîkolog, muzîkolojî.
ji: muzîk +-zan
muzîkzanî (navdêr, mê) muzîknasî, muzîkolojî, muzîknas.
ji: muzîk +-zanî
muzîkjen Musiker
muzîknas Musikwissenschaftler
Musikwissenschaftlerin
muzîk m. muzîk, musîk n.
muzîka gelê n. muzîka sareyî, folkmuzîke, sarmuzîke m.
muzîka gelêrî n. muzîka sareyî, folkmuzîke, sarmuzîke m.
muzîkal rd. muzîkên, muzîkal
muzîkdar rd. muzîkin
muzîkhez rd. muzîkperwer, muzîksîn, muzîkhesker, muzîkhes
muzîkî rd. muzîkên, musîkal
muzîknas m. m. muzîkolog, muzîksinas, muzîknas, zanyarê musîkî n.
muzîknasî m. muzîkolojî, muzîksinasîye, muzîknasênî, muzîkologî n.
muzîkolog m/. muzîkolog, muzîksinas, muzîknas, zanyarê musîkî n.
muzîkolojî m. muzîkolojî, muzîksinasîye, muzîknasênî, muzîkologî n.
muzîkperwer rd. muzîkperwer, muzîksîn, muzîkhesker, muzîkhes
muzîkvan m/. muzîsyen, muzîkwan, muzîkcî n.
muzîkvanî m. muzîsyenîye, muzîkwanîye, muzîkcîyênî, muzîsyenênî, muzîkwanênî m.